Bölüm 12

Derin bir baş ağrısıyla uyandım. Dün geceyi düşündüm ama sadece karanlık ve boşluktu.
Yataktan kalkıp odamdaki banyoya ilerledim. Kendimi ılık suyun altına bıraktım. Duştan çıkıp rast gele üzerimi giydim. Saçlarımı kurulayıp taradım. Odamdan çıktım. Mutfağa geçtim. Atlas omlet yapıyor. Arat'sa önündeki deftere birşeyler yazıyordu.
'Günaydın.'
'Günaydın prenses. Bugün nasılsın bakalım?'
'ortasından sıkılmış macun gibiyim.'
'O ne demek?'
'her sabah masaya gelip ama hiç tadına bakılmayan reçel gibi.'
'Benim prensesim güne tersinden başlamış. O reçeli yemeye kıyamadığımız içindir.'
'Atlas sende olmasan benim yüzümü kim güldürürdü çok merak ediyorum '
'Sen yeter ki iste.'
Omletin kokusu midemi bulandırmıştı. Hızla lavaboya koşup midemdekileri boşalttım.
Hatırlamıştım dün geceyi. Arat'la öpüşmemizi bir birimize sıkıca sarılıp uyumamızı ve şimdi de Atlas'a yakınlaşmam. İğrenç biriydim.
'Eftelya iyi misin?'
Atlas'tı o bana bu kadar iyiyken ben ona en büyük zalimliği yapıyordum.
Lavabodan çıktım.
'İyi misin herşey yolunda mı?'
'Midem ağrıyor biraz uzanıcam size afiyet olsun.'
'İlaç getireyim mi sana?'
Düşünme işte beni bu kadar düşünme. Asıl Ağrıyan yanım vicdanımdı.
'Dinlensem geçer birazdan.'
'Tamam.'
Atlas gitmişti. Bende odama gidip kapıyı kapattım ve pikeyi tüm üzerime örtüp yatağın içinde cenin pozisyonu aldım.
Annemi çok özlemiştim. Hayatta olsaydı teselli ederdi. Göz yaşlarım yastığımı ıslatıyordu.
Odamın kapısı tıklatıldı ses çıkartmadım.
'Eftelya iyi misin ?'
'Hı hı.'
Gelen Arat'tı.
'Bir sorun mu var?'
'Hayır yalnız kalmak istiyorum.'
'Ağlamışsın. Neden noldu az önce iyiydin?'
'Regl olmuşum bu yüzden duygularım allak bullak.'
'daha iki hafta var olmana.'
'Düzensiz oluyorum artık. Ve karnım ağrıyor. Uyursam geçer yalnız kalmak istiyorum.'
'Tamam.'
Arat odadan çıkmıştı. Haklıydı daha iki hafta vardı ve böyle bir yalana başvurmuştum. Ağrıyan yanım karnım değil de kalbimdi. Bedenim değil ruhum kan ağlıyordu.
Bir süre sonra Atlas geldi elinde sıcak su torbası vardı.
'Özür dilerim. Adet döneminde olduğunu bilmiyordum. Tatlı birşeyler yemek istersen getirim.'
'Atlas .'
'Efendim.'
'Ben bu ilişkiyi bitiriyorum. '
'Ne ? Neden durduk yere noldu ?'
'Özür dilerim seni daha fazla umutlandırmak istemiyorum bu yüzden bitiriyorum.'
'Şuan iyi değilsin. Kendine gelince tekrardan konuşalım.'
'Lütfen Atlas beni daha fazla zor durumda bırakma.'
'Tamam ama ne zaman istersen ben ve kapım sana her zaman açığız. Ama ilişkimiz bitti diye sohbeti de kesmeyelim.'
'Anlayışın için teşekkür ederim.'
Atlas üzgün bir şekilde çıkmıştı. Benimse içim artık rahattı en azından kendi çıkarım için onu kullanmıyordum.
Telefonumu bulup Barlas'ı aradım.
Sesimden kötü olduğumu anlamıştı. Dosyayı yarına ertelemiştik ve ondan babamın yeni ailesiyle kaldığı evin adresini istemiştim. Tereddüt etsede vermişti. Yataktan kalkıp kendime çeki düzen verdim. Yavaşça odamdan çıktım.
Merdivenleri inerken ikiside bana baktı.
'nereye ?'
'Bahçeye çıkıcam.'
Arat ağzını açsa bile dinlemedim. Motorun anahtarını alıp kaskımı başıma taktım. Konumu girip motoru adrese doğru sürmeye başladım. Korunaklı bir sitedeydi adres .
'Daha yükseğe baba daha yükseğe bulutlara dokunmak istiyorum.'
'Tamam kızım.'
Gördüğüm görselle olduğum yerde öylece kalakaldım.
Bir zamanlar baba birlilte oyun oynayalım mı ? Yada resim çizdim nasıl olmuş diye göstermeye çalışırken. 'Git başımdan seninle mi uğraşıcam zaten akşama kadar canım çıkıyor. Bi rahat yok mu bu ne bu evde?' diye azarlamıştı.
Hiç bir zaman tam anlamıyla sevgisini hissedememiştim.
Bir el omzuma dokunduğunda irkilerek kendime geldim.
'Acı veriyor değil mi ?'
Barlastı.
'Sen neden geldin? Ne kadar zavallı olduğumu görmeye mi ?'
'Hayır. Seni merak ettim. Sesin iyi değildi.'
'Boş ver beni.'
Babam kızını sallarken ağzı kulaklarındaydı. Yanında vurulan kızını bir kere bile aramak aklına gelmemişti.
'Kahve içer misin ?'
'Teklifin için sağol ama istemiyorum. Geleceğini bilseydim istediğin dosyayı getirirdim. '
'Yarın alırım senden.'
'Tamam. Yarın görüşmek üzere.'
'Bu halde kullanma kaza yaparsın.'
'Kötüye birşey olmaz merak etme sen.'
Tekrardan eve geldim.
'Eftelya neredesin sen ?Sorun ne ? Saçma bir regl seni bu hale getiremez.'
'Lütfen şimdi sırası değil.'
'Ne zaman sırası? '
'Az kaldı Arat az kaldı geberip gitmeme ve benden kurtulmanıza az kaldı. Nefret ediyorum hepinizden herşeyden yeter ya yeter yeter amk yeter bende insanım ya 19 yaşında bir insanım. Bıktım artık BİTTİM ARTIK birinizde görün ya birinizde duyum sessiz sessiz can çekişlerimi görün duyun sesimi ya çok mu zor. Beni sevmeniz için illa ölmem mi gerekiyor? '
'Şş tamam sakin ol.'
'Ölmek istiyorum.'
'Efo sakin ol.'
Atlas'ta gelmişti yanıma.
'Odama çıkıp uyumak istiyorum.'
Hızla odama gidip kapıyı kilitledim. Sinirden makyaj masamda ne varsa yerlere saçmıştım. Duvarda bulunan boy aynasına elime geçen parfüm şişesini fırkattım. Büyük bir gürültüyle yerle bir olmuştu. Bu acının bir sonu olmalıydı.
Aynadan kopan parçanın birini elime alıp yatağın kenarına çöktüm. Tek bir çizgi beni hayattan koparıp alacaktı. Gözlerimi kapattım ve sol bileğimin köşesine bastırmamla kapının sertçe açılması bir oldu.
'Eftelya sen ne yaptın?'
Hızla yanıma koşup elimi tuttu. Sadece kenarı kesilmişti.
'Bırak beni. Yaşamak istemiyorum.'
'Tamam güzelim sakin ol. Ben yanındayım.'
'İstemiyorum artık. O kadar geç kaldın ki. Hiç birşeye hevesim kalmadı. Şimdi odamdan çık.'
Atlasta gelmişti. Kolumdan damlayan kanı farkedip hemen banyodan havlu getirip koluma bastırdı.
'Yapma yeter. Beni sevmediğini biliyorum seviyormuş gibi yapıp ikimizi de çıkmaza sokma.'
'Ne ?'
'Ben Kumsal değilim. '
'Biliyorum ben seni sen olduğun için seviyorum.'
'Sevmeyin beni. İstemiyorum. Çıkın odamdan. Beni yalnız bırakın.'
'Bu şekilde bırakmam.'
Öfkeyle ayağa kalktım.
'Ağzımı bozdurmayın bana.'
'Atlas sen arabayı hazırla hastahaneye götürüp sakinleştirici yapalım.'
'Arat s*tr git iğneyi kendine yaptır. Rahat bırakın beni .'
İkisini yaka paça dışarı ittirdim. Yatağın altından.dosyayı alıp karnıma sakladım.
Odadan çıktım.
'Nereye gidiyorsun ?'
'Tüm cevapları bulabileceğim birine.'
'Ne cevabı ? Kim o ?'
'Gelme yalvarırım gelme.'
Motoru çalıştırıp hızla uzaklaştım. Bir kaç defa kazayı kıl payı atlatsamda umursamadım. Nihayet Barlas'ın evine gelmiştim.
Motordan indim. Tüm kolum kan olmuştu.
'Bu ne hal küçük kız sen iyi misin?'
Tşörtümü kaldırıp dosyayı çıkarttım.
'İstediklerin içinde ama senden son bir iyilik isticem.'
Dosyayı adamlarından birine uzattı.
'Seni dinliyorum.'
'Arat'la ne gibi bir bağın var? Bana herşeyi anlat lütfen yoksa kafayı yicem.'
'Tamam. Öce pansuman ..'
'Hayır yoruldum ben gerçeği istiyorum. Ayrıca beni vuran kişinin de sen olduğunu da biliyorum.'
Karşısına oturdum. Adamlardan biri elimde kutuyla geldi. İçinden oksijenli su falan çıkarttı. Bir yandan da söze başladı.
'Aslında ben Arat'ın abisiyim. '
'Ne ?'
Bileğimi temizliyordu ve tekrardan söze başladı.
' Baban babamızı vurduğunda ben yurt dışında annemin yanındaydım. O zamanlar ben 10 12 yaşlarındaydım arat'sa 3 yada 4 baban sahiplenmiş kardeşimi. Ama annemin anlattıkları çok başkaydı. '
'Nasıl yani?'
'Baban babamı sadece yaralamış ve ölümcül değilmiş. Ve babamın ölümüne sebep olan kurşunun çıktığı silah Cengiz Karadağ'a yani Öz amcama aitmiş. Tabi ben bunları çok sonradan öğrendim. Üç yıl önce buldum Arat'ı ona herşeyi anlattım. Bir süre sonra o evi terkedemeyeceğini söyledi. Sebebi anne yada baban değildi. '
'Nasıl yani?'
'Yanisi küçük kız. Arat hiç bir zaman seni kardeşi olarak görmemiş. Üvey olduğunu bilsede sensiz kalmaktansa ailenle yaşamayı kabul etmiş. Hani sana bir numara sürekli mesaj atıyordu ya .'
'Evet.'
'O aslında Atlas değil Arattı .'
'Ne ?'
'Geçen gün barda karşılaştık hatırladın mı ? '
'Evet yani kısmen.'
'Oraya daha öncede gelmiştin. İkinci katına çıkıp ikinci odaya gitmiştin.'
'Sen?'
'Orası benim mekanım. O gün o oda daki kişi de Arat'tı. Bir kez olsun sana sarılmak için herşeyi göze almıştı. '
'O yüzden mi sesini değiştirip karanlıkta saklandı?'
'Sonra '
Dedi sorduğum soruyu onaylarcasına.
'Atlas'la tanıştı. Atlasda iyi biri efendi çocuk. Sevdiği kızı kaybedince kendini işine adamış. O sırada baban Arat'ın gerçeği öğrendiğini farkedip köşeye çekmiş. Yıllardır ekmeğini yediğin insanlara nankörlük mü yapacaksın demiş ve sende sürekli abi dediğin için. Aşkının karşılıksız olduğunu düşünüp Atlas'la anlaşma yapmışlar. Seni sevdiği için senden uzak durdu ama seni sevmekten hiç vazgeçmedi küçük kız. Sonra annen vefat etti. Babanda sürekli diğer ailesinin yanındaydı. Arat gerçeği söylediği için evden kovmuş baban. Bir süre Senin kaldığın odada kalmıştı. Gerçekler böyle. O seni hep sevdi hâlâ da seviyor.'
Tüm söylediklerini ağzım açık dinlemiştim.
'Peki ya Beyza?'
'O sadece bir dümendi. Seni sevdiğini anlamasınlar diye.'
Kalbim acıyordu.
'Neden en başında bana gelip anlatmadı? Neden ? Kafayı yicem ben artık. Yeter yoruldum çok yoruldum. Kalbim göğüs kafasime sığmıyordu sanki gördüğüm son şey karanlıktı...