Bölüm 7

Genç adam bu sever elleri sargılı bir şekilde geldi. Her zamanki yerine. Ellerindeki yaraları umursamadan. Cebindeki mektubu çıkarttı.

'Sıramı değiştirmiştim. Seni beynimin bana oynadığı hayali biri olarak düşündüm. Çünkü bu acıyla başka türlü başa çıkamıyordum. Aynı okulda aynınsınıfta olmamıza rağmen hiç konuşmamıştık. Ben yine tüm ders senin uyumanı izlerdim . Mezun olmamıza çok az kalmıştı. Ben yüzsüz gibi sana geldim. Yıl sonu balosunda kavalyem olman için teklif edecektim..

'Yağız!'

Başını kaldırıp bana baktın. Bi an tüm söyleyeceklerimi unuttum ve o gözlerinde kayboldum.

'Seni dinliyorum.'

'Balo da kavalyem olur musun ?'

'Çok isterdim ama Tuğçe yle gidicem.'

'Anladım. İyi eğlenceler o zaman '

Hızla arkamı döndüm. Lanet gözlerim yine dolmuştu.

'İyi misin ?'

Cevap vermedim. Sesimden ağladığımı anlamanı istemiyordum. Elimle 'ok' işareti yaptım. Lavaboya gidip tuttuğum göz yaşalrımı serbest bıraktım....

2 hafta sonra ...

Okula gitmemiştim. Seni deli gibi merak etsemde gitmicektim. Üniversite sınavına girmiştik. Ve tüm sene uyuyup okulda birinci olduğuna çok şaşırmıştım.

Balo günü geldiğinde Mertle birlikte gelmiştim.

Üzerimde hafif göğüs ve sırt dekolteli uzun ama dizimin üstüne kadar yırtmacı olan kırmızı askılı elbise giymiştim. Saçlarımı dalgalı yapıp serbest bıraktım. Herkes hayranlıkla bakarken ben sadece senin bana bakmanı istedim. Tüm bunları sadece senin için yapmıştım.

'Dans edelim mi ?'

'Başım ağrıyor. Belki sonra '

Mert sinir olsa da ses etmedi ve yanımdan ayrıldı. Aynı şekilde Tuğçe de gitmişti. Yanına oturdum. Siyah pantolon siyah gömlek hafif uzun saçların ve sigarayla karışık o okyanus kokun...

Dans müziği çalıyordu herkes eğlenip dans ederken umutsuzca seni izledim. Her saniye , her dakika .

'Dans edelim mi?'

Çok şaşırmıştım.

'Ne ?'

'Bu dansı bana lutfeder misiniz Matmazel ?'

Sanki evlilik teklifi ediyor gibiydin.

'Evet ,evet ,evet!'

Gülmüştün aylar sonra ilk defa gülmüştün.

Kollarımı boynuna doladım. Sense narin bir çiçeği koparmaktan korkarcasına tutuyordun. Başımı omzuna koydum. Tüm cigerlerimi senin kokunla doldurdum.

'Seni seviyorum Matmazel'

Allah'ım bu gerçekmiydi ? Gerçekse hiç bitmesin zaman dursun. Ama durmadı zaman hatta o kadar hızlıydı ki..

'Bende seni seviyorum Bay Mösyö

Dudaklarım dudağına temas ettiğinde uçsuz bucaksız kırlarda tatlı bahar esintisi eşliğinde koşuyormuş gibi hissediyordum. Bana hiç hatırlamadığım ama çocukluğumdan kalma huzuru anımsatıyordun.

'Hey dans bitti bile.'

Tuğçe sinirliydi. Keza Mert'te öyleydi. Hiç birşey umrumda değildi. Sıkıca sarıldım. Korkuyordum hemde deli gibi korkuyordum. Seni kaybetmekten. Bu büyünün bozulmasından korkuyordum. Ve hep korktuğum şey başıma gelirdi. Tıpkı kaderin bizi ayıracağını bildiğim gibi....

"

'Bitti mi ? '

'Bitti...'

'Uyumayacak mısın ?'

' lütfen devamını da istiyorum.'

'Bin bir gece masalına döndü.'

Buruk bir tebessüm vardı yüzünde. Bu hikaye abimi de yaralıyordu. Ama neden ?

Atlas'ın telefonu çaldı. Ve yanımdan kalkıp dışarı çıktı.

Bense gözlerimi kapattım. Hikayedeki kız ve erkeğin o büyülü anında kaldım. Kendimi ve Arat'ı hayal ettim. Tıpkı o kız gibi bende korkuyordum ve korktuklarım hep başıma gelirdi.....