B3

'Prensesim uyan artık. Kahvaltı hazır.'

Annemin tatlı sesiyle uyandım. Annem benim en yakın arkadaşım, sırdaşımdı. Hızla banyoya girip kısa bir duş aldım. Hava soğuk olduğu için kalın siyah taytımı ve üzerine bordo renginde dizimde biten kazağımı giydim. Saçlarımı kurulayıp açık bıraktım.

Koridorda abimle karşılaştım.

'Günaydın bücür '

'Sana da gıcık '

Kolunu omzuma attı beraber merdivenlerden indik.

'Günaydın Validemm'

'Günaydın bitanelerim.'

Masaya geçtik. Annem çayları kattı. Kahvaltımızı yaparken annem şöminenin sağındaki kitaplıktan dosya arıyordu.

'Anne sen yemicek misin ?'

'Ben hazırlarken yedim. Uçağa geç kalmadan dosyaları toplim.'

'O şerefsiz için neden sen uğraşıyon ? Senin hiç birşeyin olmuyor. Babam da ne yapıyorsa yapsın onu.'

'Arat sende mi ? Babanızın yanında amcanız hakkında kötü konuşmayın. Ailesinden geriye kalan tek kişiyi de kaybetti. Anlayışlı olun '

' Sen olmasan var ya ..:

'Abi !'

'Uçak ne zaman ?'

'3 saat sonra. 1 saat yol sürüyor zaten.'

'Seni bırakalım. '

'Gerek yok oğlum. Taksiyle giderim ben.'

'Allah'ım sen sabır ver. Kapıda kocaman BMV yatıyor kadın birde taksiyle giderim diyor. '

'Oraya kadar yorulmayın diye diyorum oğlum . '

'Ohoo sizde bu kafa varken üzürler sizi.'

'Abi kızdırma annemi. Anne seni de biz bırakıyoruz itiraz istemiyorum. '

Abim anneme bakıp kaşını kaldırdı.

'Emir büyük yerden.'

'Hadi gevezelik etmeyin kahvaltınızı edin sonra da çıkarız.'

'Daha 2 Buçuk saat var.'

'Siz anca hazırlanıyorsunuz.'

'Bak bu da doğru.'

..

Zaman ne kadar da çabuk geçiyor. Annem geç kalacağı için telaş yapıyordu. Abim arabayı çalıştırdı.

Havaalanına geldiğimizde anneme sıkıca sarıldım. Oda bana sarıldı. Sonra abime sarıldı.

'Oğlum. Kardeşin sana emanet ne olursa olsun onu koru .'

'Merak etme validem. Kimse benim çirkin ördeğime dokunamaz. '

'Sizinle gurur duyuyorum.'

Anneme el sallayıp. Bahçede uçağın kalkmasını bekledik. Uçak havalandı. Abim kolunu omzuma atıp yanıma geldi.

'Yine kaldık baş başa .'

Büyük bir patlamayla kulaklarım tıkanmıştı. Duyduğum tek ses tiz bir sessizlik gördüğüm son şeyse yukardan yanarak düşen demir parçalarıydı.

'Kendine gel! Efo kendine gel!'

Abimdi başı kanıyordu. Gözlerim hala patlayarak yanan uçaktaydı. Ve patlamanın etkisiyle etrafa saçılan yanmış, parçalanmış cesetlerdeydi. Şok geçiriyordum. Farkındaydım sesler uğultu gibi gelirken birden feryat figana dönüştü.

'Bana bak! Eftelya bana bak! Kızım birşey söyle korkutma beni . '

Abim kucağına aldı ve en köşede ki ağacın altına bıraktı.

'Korkma güzelim. Annemizi bulucam o iyi olacak. Tamam mı ? Lanet olsun Lanet olsun . Sikeyim böyle işi.'

Üzerindeki kazağı çıkartıp karnıma sardı. Elimi kazağın üztünde durdurdu.

'Eli çekme! Ben hemen gelicem.'

Hiç birşey düşünemiyordum. Görüyordum ama gördüklerim beynime gitmiyordu. Hareketsizce insanların acı içinde çığlıklarını oradan oraya koşuşturmalarını itfaiye ,ambulans , polis ve Akut ların
Araçlarını görebiliyordum.

Gözüm abimde sabit kaldı. Ortadan ikiye ayrılmış her tarafı yanan uçağın içine daldı.

Sanki zaman durmuştu. Sanki birazdan annem beni uyandırıp hepsinin bir kabus olduğunu söyleyecekti.

Abim kucağında annemle çıktı.

'Anne !'

Bacaklarım tutmuyordu sanki. Abim Koşarak annemi sedyeye bıraktı. Ve aynı hızla bana doğru koştu.

Yerden kaldırıp kucağına aldı. Nefes nefese kalmıştı. Oda yaralıydı ama yarasını düşünmüyordu. Hızla arabanın koltuğuna bıraktı. Ve arabayı çalıştırdı.

'Eftelya konuş benimle güzelim. Bırakma kendini. Bak annemizi buldum. Sende iyi olacaksın.'

'Arat!'

Çok yorgundum. Tüm enerjim çekilmiş gibiydi.

'Burdayım güzelim yanındayım.'

'Ben.. ben '

O kadar susamıştım ki cümle kuramıyordum.

'Yorma kendini. Açın şu S*ktiğimin yolunu .'

Kornaya basa basa gidiyordu.

Canım yanıyordu.

'Karnım..'

'Küçük bir cam korkacak bir şey yok.'

'Arat.. Ben ... Seni....çok..... Sevdim.'

Tam olarak söyleyememiştim. Trafik neredeyse kilitlenmişti.

Gözlerim kararırken görebildiğim son şey Arat'ımın endişeli gözleriydi.

.....