Bölüm 2

Gözlerimi açtığımda dün gece aklıma geldi. Çok utanmıştım ama bir yandan da mutluydum. İlk defa abimle bu kadar yakın olmuştuk.

Ona abi demek çok canımı yaksa da başka bir seçeneğim yoktu. Ama gerçek abim değildi. Bunu ona söylemelimiydim bilmiyorum ama onu kaybetmekten de korkuyordum.

Banyoya girip rutin işlerimi halledip kıyafetlerimi giydim.

053*: Günaydın prenses bugün nasılsın ?

Eftelya :Günaydın ☺️ iyim sen ?'

053*: Şuan ölebilirim. Bu nasıl bir gülümseme ?

Cevap vermeden mutfağa gittim. Çay demleyip dolaptan kahvaltılıkları çıkarttım ve abimin sevdiği peynirli omleti de yapıp abimin odasına gittim. Kapıyı tıklattım.

'Gel '

Kapıyı açtığımda abimin üzerinde sadece pantolonu vardı. İlk defa onu böyle inceliyordum. Tüm vucudu kaslıydı.
Hemen gözlerimi kaçırdım.

'Naber ufaklık ?'

'Kahvaltı hazır abi '

'Tamam geliyorum.'

Abim de bugün neşeliydi. Üzerine tşörtünü giyip parfümünü sıktı. Büyülenmiş gibi onu izliyordum.

'Biriyle mi buluşacaksın ?'

Bir müddet yüzüme baktı.

'Bizim kampüste bi kız var Beyza onla buluşucaz.'

'Hmm sevgili misiniz ?'

'Bilmem hoş kız. Şimdilik takılıyoruz bakalım ilerisi nasıl olur Bilmem '

Kalbim kırılmıştı. Onun bir suçu yoktu farkındaydım ama kendime engel olamıyordum.
Onun arkasından bende mutfağa ilerledim.

'Oo döktürmüşsün.'

'Dolapta ne varsa masaya koydum. '

'Suratın mı düştü senin ?'

'Yok abi sana öyle gelmiştir."

Abim çayları kattı ama iştahım kalmamıştı.

'Annemle konuştun mu ?'

'Evet amcayın durumu giderek kötüleşiyormuş. Bir kaç gün daha orada kalacakmış.'

'Gebersin pezevenk .'

'valla ne yalan söylim bende hiç üzülmüyorum. Sonuçta haketti.'

'Sen ne yapacaksın bu gün ?'

' bilmem evde ders falan çalışırım. Yada bizim kızlarla takılırız şimdilik bir planım yok.'

'Boş ver otur evinde ders çalış sınava az kaldı. Bizim üniye gelmek o kadar kolay değil.'

'Haklısın abi.'

'Somurtma hadi kahvaltını et.'

'Doydum ben . '

Telefona gelen mesajla elime aldım.

053*:Bu gün dışarı çıkacak mısın o gül yüzünü görebilecekmiyim ?

Eftelya :Çıksam bile saklandığın için seni göremicem o yüzden gerek yok bence.

'Kim o ?'

'Kimse değil abi bizim kızlar dışarı çıkalım mı demiş. Bakarız dedim.'

'Tamam ufaklık . Çıktım ben sende buraları halledersin artık.'

'Hizmetçin yok .'

'Yine uyuz olmaya başladın. Bir tabak bir bardak koy işte makinaya. '

'Üf tamam git hadi sevgilini bekletme daha fazla '

Yanıma gelip alnıma öpücük kondurdu.

'Merak etme fıstığım hiç bir kız senin yerini alamaz. Çünkü kimse senin kadar cadı değil.'

'Ha ha ha çok komik.'

Abim evden çıktı. Kalbimdeki acıya engel olamıyordum. Annem ,babam, abim hepsi bizi kardeş olarak biliyordu ve benim ona aşık olduğumu öğrenirlerse herşey çok kötü bir hal alırdı.

Telefonu çıkartıp. Gizli hayranıma yazdım.

Eftelya: Selam bu gün seninle konuşmak istiyorum ama Yüz Yüze sana bir şans vermeye karar verdim.

Cevap yoktu. Mutfağı toparladım. Ve odama geçip üzerimi değiştirdim. Saçlarımı maşa yapıp açık bıraktım. Hala mesaj gelmemişti. Normalde dakikasında yazan adam bugün görmemişti bile . Başına birşey mi gelmişti aceba ? Belki sıkılmıştır benden.

Saate baktığımda öğlen 2 olmuştu.
Gelen mesajla telefona baktım.

053*: Akşam 8 de merkezdeki kafe bar 2. Kat sağdan 3. Oda da seni bekliyor olucam .

İstemsizce heyecanlanmıştım. Neredeyse 2 yıldır bana yazan biriyle buluşacaktım. Aslında korkmuyordum ondan zarar verecek olsaydı 2 yıl da yapacağını yapardı.
Hemen telefonu elime aldım ve abimi aradım.

'Efendim prenses.'

'Abi şey dicektim. Be bu gece Eda larda kalacağım.'

'Sebep ?'

'Şey Ayşe, Begüm falan da gelecek kız gecesi yapıcaz.'

'Tamam ama her hareketinden haberim olsun.'

'Tamam abi merak etme.'

Dışarı çıkmaktan vazgeçip tekrardan odama çıktım. Biraz makyaj yaparken aynadaki görüntüme baktım. Kendimden bir kez daha nefret ettim. Sırf abimi unutmak için beni gerçekten seven birini kullanacaktım. Kim olduğunu merak ediyordum ama bu şekilde kullanmak çok zalimceydi. Derin bir nefes aldım.

'Kullanmıyorum kimseyi sadece arkadaş olmak için onunla görüşmeye gidiyorum.'

Bulduğum bahanelerin arkasına saklanarak tekrardan hazırlandım.

....

Saat 7 ye geliyordu. Çantamı alıp evden çıktım. Taksiye binip söylediği bara gittim. Trafik olduğu için ben gidene 8 i geçiyordu.

Kapıdan içeri girdiğimde mesaj attım.

Eftelya: Kapı dayım '

Ön tarafı kafe olan mekanın arkası bardı. Çok şık bir yerdi. Merdivenleri çıkmaya başladım. Söylediği odanın kapısına geldim ama çalmakta tereddüt ediyordum. Bana zarar verirmiydi aceba her ihtimale karşı çantamdan biber gazını çıkartıp pantolonumun cebine koydum.

Kapı birden açıldı. İçerisi karanlıktı korkak adımlarla içeriye girdiğimde kapı kendiliğinden kapandı.

Oda çok karanlıktı pencereden çok hafif sızan ışıkla sadece önümü görebiliyordum.

'Ki ..kimse var mı ?'

Ensemde bir nefes hissettim ve hızla arkamı döndüm. Ama dengemi sağlayamadım. Tam düşecekken. Kaslı kollar tuttu beni. Yüzü karanlıktı onu göremiyordum ama kokusu çok tanıdık ve huzur veriyordu.

'İyi misin ?'

Boğazına ses değiştirici cihaz koymuştu. Kesin tanıdık biriydi yoksa neden sesini ve kendini gizlesin ki ?

'İyim teşekkür ederim.'

Hala kollarındaydım. Belimden tutup koltuğa oturttu.

' Şey İsmin neydi ? Hitap etmem için'

'Atlas.'

'Neden ışığı açmıyoruz ? Sonuçta seni görmek için geldim.'

'Beni gördüğündeki vereceğin tepkiden korkuyorum. Bir daha yazmamandan korkuyorum. Şuan herşey bir rüya gibi yanımdasın . Bu anı o kadar uzun süredir bekledim ki. '

'Sadece arkadaşın olmak için buradayım aklına farklı birşey gelmesin.'

'Bizde yanlış olmaz güzelim.'

'Görücez bakalım. Abimin arkadaşı falan mısın ? '

'Olada bilir de olmaya da bilir.'

'Yüzünü göstermiceksin yani ?'

'Dediğim gibi tepkinden korkuyorum. Herşeyin bir zamanı var. '

'Anladım neyse o zaman ben gidiyorum. İyi akşamlar sana.'

'Nereye ?'

'Ne nereye ?

'Yeni geldin anlamında soruyorum.'

' Ben bu şekil düşünmemiştim. Ve karanlıktan korkarım. Başka bir gün, gün ışığında yüz yüze konuşuruz.'

'Tamam . O günü sabırsızlıkla bekliyor olucam.'

Bi anda sıkıca sarıldı ve başını boynuma gömüp derin bir nefes aldı.

'Bırakır mısın ?'

Bırakmadı. Kollarındayken çok garip hissettim. Korkuyla gözlerim doldu.

'yalvarırım bırak beni.'

Sesim çok güçsüz çıkmıştı.

'Lütfen korkuyorum '

Hızla geri çekildi.

'Özür dilerim. Çok özür dilerim ama buna ihtiyacım vardı. '

Hiç birşey söylemeden hızla çıktım oradan. Ne yapıyordum ben ? Ya bırakmasaydı? Ya daha ileriye gitseydi? Kim yardım edebilir di ? Hızla gelen taksiyi durdurup bindim . Evimin adresini söyleyip. Eve gitmeyi bekledim. Çok aptaldım. Hemde çok .

Sırf abime olan sevgimi unutmak için kendimi başlasının kollarına atacaktım. Bu ben değildim. Eve geldiğimde anahtarı çıkartıp kapıyı açmaya çalıştım. Sinirden elim titriyordu. Bilmem kaçıncı kez anahtarı düşürünce küfürler savurdum.

Evin ışıkları yanıyordu. Zile bastım. Bir kaç saniye sonra abim açtı kapıyı.

'Efo iyi misin ? Eda'yla falan kavga mı ettiniz?'

'Önemli birşey yok abi. Ben odamdayım. İyi geceler.'

Sesim titriyordu. Ağlamaktan rimelim akmış gözlerim kızarmıştı.

'Eftelya!'

Arkamdan seslense de hızla odaya doğru koştum. Allah'ım ben ne yapacaktım? Abimi unutmam imkansızdı. Söylersem ya gerçek ailesini bulmak için giderse ben onsuz Yapamazdım .

Kendimi yatağa attım.
Kapının çalmasıyla göz yaşlarımı sildim.

'Eftelya'm iyi misin güzelim. Herşey yolunda mı ?'

Abim odaya girmişti. Yatağımın yanına oturdu.

'Biri birşey mi yaptı ? Yada kızlar la mı kavga ettiniz ? '

Başımı olumsuz anlamında salladım.
Bana sıkıca sarıldı. Bende ona sarıldım. İçimde tutamadığım göz haşlarımı serbest bıraktım.

'Dayanamıyorum artık. Hiç gücüm kalmadı. '

'Neye güzelim ? Sorun ne ? Hadi anlat abine .'

'Sorun benim. Çok aptalım, çok salağım. Olmayacak hayallare kapıldım. '

'Anlat hadi dinliyorum.'

'Anlatacak birşey yok abi. Dediğim gibi hepsi benim mallığım. Kendimi bi çıkmaza sürükledim ve şimdi de oradan çıkamyorum.'

Saçlarımı okşuyordu

'Konu ne olursa olsun ben hep yanındayım. Sil artık gözyaşlarını. Ağlayınca çok çirkin oluyorsun.'

'Keşke herşey çok farklı olsaydı ?'

'Nasıl yani ?'

'Saçmalıyorum abi ya takılma sen .'

'yemek yedin mi ?'

'yemedim.'

'Gel mutfağa senin sevdiğin makarnadan yaptım.'

'Geliyorum.'

Abim odadan çıktı bende üzerime aşofman geçirip saçlarımı topladım.
Telefonu elime aldım mesaj gelmişti.

053*: Çok özür dilerim kendime hakim olamadım.

Numarayı kaydettim ve yazdım.

Eftelya: Sorun değil. Canım sıkkındı zaten seninle bir ilgisi yoktu '

Atlas: Anlat dinlerim. Ne gerekiyorsa yaparım da .

Eftelya: Teşekkür ederim ama sanırım bu konuda hiç kimse yardım edemez bana.

Mutfağa ilerledim. Abime mesaj gelmişti.
Telefona bakacakken elimden aldı.

'Beyza yazıyor. Yarın da buluşalım mı diyor.'

'Hm gidecek misin ?'

'Hayır gitmicem benim küçük cadım ilgisiz kalmış. Onla ilgilenicem dedim '
'Gerek yoktu abi.'

'Ben abiyim. Abiler kardeşlerinin sıkıntılarını giderir.'

'Evet ve sadece abim olarak kalacaksın bu çok acı verici.'

'Ne ?'

'Yok birşey abi. Ama her zaman koruyamazsın beni. '

'Sen öyle san. Çok konuşma da servisi falan ayarla makarna'nın sosu tamamdır.'

'Tamam.'

Birlikte masaya oturduk. Sanki karşımda yıllardır birlikte büyüdüğüm abim değilde başkası varmış gibi utanıyordum. Aşk çok garip birşey di.

'Ne oldu ?'

'Nasıl yani?'

'Bi suratın düşüyor. Bi gülüyorsun .'

'Aklıma birşeyler geliyor onlara gülüyorum.'

'Hmm. Öyle olsun bakalım.'

'Abi birşey sorucam ama yanlış anlama hemen .'

Tek kaşını kaldırıp bana baktı.

'Dökül bakalım.'

'Senin Atlas isminde bir arkadaşın var mı ?'

'Yok neden ?'

Cevabı o kadar netti ki .

'Bizim Eda öyle birinden hoşlanıyormuş falan neyse boş ver. Beyza'yla ne yaptınız?'

'Oturup senin dedikodunu yaptık.'

'Çok komiksin abi. Gıcıksın hatta.'

Ben masayı toplarken abim de film seçiyordu.

'Annemle babamın yokluğu bir yandan çok iyi değil mi Ha ufaklık?'

'Bence de abi bu konuda çok haklısın.'

Büyük bir kaseye cips ve mısır doldurdum. Kolaları da açtım ve sehbayı koltuğa yaklaştırdım. Abimde battaniye getirmişti. İkimizde Üst kata çıkmaya üşendiğimiz için tek battaniyeyle idare edecektik. Ama ben hepsini üzerime çektim.

'Ne izlicez ?'

' Korku ,gerilim .'

'Hayır ben izlemem .'

'Bende Komedi yada dram izlemem '

Filmi çoktan açmıştı. Abim filmi izlerken ben de onu izliyordum.

'Ne var ? Niye öyle dik dik bakıyorsun?'

Öküz ya valla öküz.

'Ne yapim hem cin filmi açıyorsun. Hem ışıkları kapatıyorsun . Karanlıktan ve 3 harflilerden korkuyorum biliyorsun.'

'saçma sapan film neyinden korkuyorsun. Hepsi bi rol.'

'Biliyorum izlerken birşey olmuyor zaten. İzledikten sonra gece yarısı tüm sahneler aklıma geliyor. '

'Korkarsan beni çağır sana yine hikaye anlatırım .'

' olur ama bu sefer ki mutlu sonla bitsin .'

'Hayat herkese gülmez bunu unutma .'

Bunu söylerken sesindeki acıyı yakalamıştım. Abimin de bir derdi vardı. Neydi aceba ?

Abim filmi tekrardan oynattı. Aslında korkunç birşey yoktu bir anda yüksek sesle kameraya biri girince irkiliyor insan.

Televizyonda gördüğüm görüntüyle yerimden kalkıp banyoya koştum .

Abimse gülüyordu.

'İğrenç '

'Nesi iğrenç bağırsaklarını kokoreç yaptı işte. '

'Ben odama gidiyorum.'

'Tamam tamam kapattım. Ne izlemek istersin küçük hanım?'

' aklıma birşey gelmiyor '

'Saat daha 23.00 istersen biraz dışarı çıkalım.'

'O filmden sonra çok iyi olur. Ama bi isteğim var .'

'Söyle bakalım. Motorla gidelim ve motoru ben kullanıcam.'

'Bakarız. Git üstüne kalın birşeyler giy.'

Koşarak odama gittim. Hızla üzerime montumu ve pantolonumu giydim. Ayakkabımı da ayağıma geçirdim .

'2 saattir seni bekliyorum.'

'2 saat olmadı. 10 dakika bile olmadı abi abartma. Hem Beyza'yı falan bekliyorsun birazda beni bekle.'

'Laflara bakk.'

Vestiyerdeki
Anahtarları alıp evden çıktım.

'İzin verdiğimi söylemedim '

'O zaman bende babamın motorunu alırım.'

'Saçmalama babamın haberi olursa seni parçalar.'

'Birşey olmaz yavaş kullanırım.'

'Gel benimkini kullan ben artçın olurum '

Motor sürmeyi fazla bilmiyordum. Zaten zor bir tarafıda yoktu. Dengeni koru tamam.

Kaskımı taktım ve çalıştırmaya başladım. Abim arkamdan destek oluyor talimatlar veriyordu.

Çok güzel bir duyguydu. Taki kendi mi "Rad Kafe Bar" ın önünde buluncaya kadar. Hızla frene bastım.

'Noldu ?'

Boynumda o nefesi hissettim ve kendimden nefret ettim.

Tekrardan gaza bastım.

'Yavaşla biraz.'

Abimin ne söylediğini duyamıyordum. Çok rüzgar vardı.

Abim arkamdan eğilip yavaşça frene bastı. Sinirle kaskını çıkarttı. Bende çıkarttım.

'Niyetin bizi öldürmekse devam edelim.'

'Özür dilerim dalmışım.'

'Trafikte dalamazsın. 140 la gidiyorsun Allah'tan yol boş.'

'Özür dilerim tamam mı ?'

'Kendimi geçtim sana birşey olsa babama ne dicem ben ? Sen nasıl bir abisin kardeşini koruyamadın mı dese ben ne dicem ?'

'Of tamam Arat ya yeter. İsteyerek olmadı.'

Sıkıca sarıldı. İlk kez onun adını söylüyordum. Çok garipti. Ağzımı açtım onu ne kadar çok sevdiğimi söylemek istedim ama yapamadım. Nereye kadar böyle devam edecekti bu durum artık gücüm kalmamıştı.

Abim öne geçti bende arkasındaydım. Eve geri döndüğümüzde ışıklar açıktı.

'Sen bekle ben önce gireyim.'

Abim kapıyı açtı. Sessizce içeri girdi.

'Ay ! Arat ödümü koparttın.'

'Anne ?'

Bende içeri girdim.

'Nerdesiniz siz ? Telefonlarınız neden kapalı?'

'Hava almaya çıkmıştık. Ne zaman döndün ?'

'Yarım saat önce. '

Anneme sıkıca sarıldım.

'Çok özledim seni .'

'minik kuşum sen iyi misin ? Herşey yolun da mı ?'

'İyim sadece seni özledim. '

'Bende sizi özledim. Gelin buraya koca bebeklerim.'

Sıkıca sarıldık bir birimize.

'Babam nerde ?'

'Hastahane de cenaze işlemleri için orada kaldı '

'Öldü mü ? '

'Malesef .'

Abim umursamaz bir tavırla koltuğa oturdu .

'İyi olmuş dünya bir pislikten kurtulmuş oldu.'

'Şş oğlum çok ayıp. Sakın babanın yanında da böyle söyleme.'

'Tavsiyeler başladığına göre ben odamdayım. Siz çıtır kızlar devam edin yas tutmaya.'

Hem annemin hem benim alnımı öpüp yukarı çıktı.

Her hareketi gönlümdeki yerini daha da sağlamlaştırıyordu.

'Dün abin hasta dedi. Neyin var ? Hastahaneye götüreyim mi bi baksınlar sana .'

'İyim anne abim abartmış biraz. Hem yeni gelmişsin uyu dinlen saat geç oldu yarın devam ederiz.'

'Yarın öğlen uçakla geri gidiyorum. '

'Neden ?'

'Baban bir kaç evrak istedi. Hem onları hemde sizi görmek için geldim.'

'Evrakları faksla göndersen olmaz mı ?'

'Olmaz bitanem. Amcan öldü ne kadar kötü biri de olsa babanın kardeşi. Ve kimseleri yoktu sende biliyorsun. Baban tek başına hepsiyle ilgilenemez. Yarın irkindi vaktinden sonra defnedecekler. Amcanın evindeki eşyaları falan var kira da kaldığı için boşaltılması lazım.'

'Off tamam anne ama dikkat et kendine .'

'Geç oldu yat sen bende duş alıp uzanıcam.'

'İyi geceler annemm.'

Anneme sıkıca sarılıp öptüm. Ve odama geçip. Bugün olanları kafamdan çıkartmaya çalıştım.