4.bölüm yurtdışı

bir şey dememiş sarıldıktan sonra ters ve ağır adımlarla evine girmiş ve kapıyı da kapatmıştı
deli çocuk diye geçirdim aklımdan eve girdiğimde ise abimin bağırışını duymak zor olmadı

-küçük cadı geldin mi

-yok abi daha gelmedim

-cadı

-he

abimin önümde dikilmesiyle göz devirdim

-yol versende geçsem mi abicik

abimin bana yol vermesiyle sacımı bozmak için hamle yaptığında kenardan kaytardım tam odama doğru giderken abim arkadan bağırdı ben gidiyordum dediğinde bakışlarım ona döndü

-nereye

-yurtdışına sabah 6.00 da

-o kadar erken mi

-çok bile kaldım cadı

boğazımdaki yumru bir türlü gitmek bilmiyor ve ne demem gerekiyordu ondan da emin değildim az önce abim ne demişti yarın gidicem dile kolaydı tabi söylemese ben asla sabahın
köründe kalkmazdım ama sanırım abim için değerdi adım sesleri iştikten sonra kollarını sardığında bende sıkıca karşılık verdim biz ayrılmalara alışıktık fakat yıllar sonra vedalaşmalar hayır kokusunu onu bir daha hiç görmeyecek mişim gibi içime çektiğimde sanki hissetmiş gibi daha da sıkı sarıldı benim bir ailem yoktu benim sadece abim vardı ve onuda kaybetmek istemiyordum abimin ayrılmaya niyeti yok gibi gözüküyordu geri çekilip elinden tuttuğum gibi koltuğa doğru çekiştirdim oturduğunda yanına oturup başımı göğsüne yasladım

(geçmiş)

-en yükseğe ben zıplıyorum

-hayır ben

-ben senden uzunum o'yüzden ben

-çocuklar hadi babanız geldi

-babam mı geldi

babam abimin sevinç çığlıkları benim ise acı çığlıklarım sebebiydi ve hiç bir
zaman değişmeyecekti babam her yurtdışından döndüğünde ben bir kez daha boğuluyordum
abimin bana bağırması ile adım adım yanlarına ilerliyordum nede güzel aile olmuşlardı bensiz.. her zamanki gibi abim babamın yanında ben ise abimin yanına geçtiğimde klasik aile fotoğrafı çekilmişti babam anneme kaş göz yapıp uzaklaştırdığında abime seslendi güzel bir dile ikimizi yalnız bırakması gerektiğini söylediğinde yavaşça boyuma kadar eğilmiş kulağıma fısıldamaya başalmıştı

-hatasın kızım sen koca bir hatadan başka birşey değilsin var olmamalıydın
bize yük olmaktan başka hiçbir halta yaradığın yok senin

-hatasın sen hata

kafamın içinde defalarca yankılanan ses
nefes nefese kalrak uyandığımda bu gördüğümün kabus olduğunu idrak etmek de zorluk çekiyordum
bir kabus bu kadar gerçekçi olmak zorunda mıydı rüyada gördüklerim kafamda yankılanırken
saatin dokuz olduğunu ve yazıldığım dans kursuna 30 dakika geç kaldığımı fark etmiştim abim gideli bir kaç gün olmuştu ve aklımdaki düşüncelerle savaşırken bir yandan elimi yüzümü yıkayıp hazırlanmıştım çantamı aldığım gibi dışarı çıkıp taksiye binmiştim kaptığım taksi kapısına başımı koymuş elimi ceneme yaslamış dışarıyı izliyordum sonra bir şey oldu
koca bir ışık gözümü almıştı sonra kulakları sağır edecek derecede çarpma sesi duydum hemen ardından olduğum yerde değildim koca bir karanlık beni içine davet ederken duyduklarım uğultudan ibareti

…

taksi şoförünün yaptığı kazayı gördüğü gibi arabayı kenara çekip olayı uzaktan inceleyen
aslan bey arabadan düşen kızın telefonu çalmasıyla (abim) yazısıyla göz göze geldi telefonu açıp -cadı diye ses geldi karşı taraftan

-merhaba ben polis memuru aslan.olay yerindeyim sakin olun lütfen

- telefonun sahibi trafik kazası geçirdi

- be- ben gelemem yurtdışındayım

-anlıyorum uzakta olduğunuzu belirtiniz merak etmeyin gerekli işlemleri biz yürütüyoruz

hemen ardından aslan bey son arananlarda çağrı adlı kişiyi tuşlar

-iyi akşamlar ben polis memuru aslan bu kişinin son aradığı kişi sizsiniz ,telefonun sahibi trafik kazası geçirdi

(çağrıdan)

-özgüm akın arkadaşıyım

-3.katta ameliyathanede

koşarak ikinci kata çıktığımda ameliyathaneden çıkan hemşireyle karşılaşmamla net birşey
söyleyemeyeceğini dile getirdiğinde bir şey diyememiştim gözlerimi kapattığımda sadece birkaç günkü hali geldi gözümün önüne beyaz tenine karşılık siyah saçları siyaha yakın kahve gözleri ister istemez iç geçirdiğimde sadece sahildeki gibi bakmasını umdum bana ilk görüşte aşka inanmazdım ben ama yanılmışım onu gördükten sonra tüm fikrim değişmişti ve bu benim canımı sıkıyordu evet özgüme karşı birşeyler hissediyordum fakat o hissettiklerimi bilmesi gerektiği anlamına gelmez değil mi sonuçta bu benim ve kalbimle aramda bir şeydi ayrıca bilsede bir şeyin değişeceğini düşünmüyordum