15.bölüm sızı

her zamanki gibi abimlerle oturmuş oyun oynuyorduk cezalı jenga çektiğimizde kule yıkılırsa kurbanda oydu elindeki taş da bir ceza çıkma ihtimali de vardı bir ödülde bende yumurta yazıyordu abimler beni halının olmadığı bir köşeye çekmiş kafamda iki yumurta kırmışlardı hayata mı sövseydim yoksa bu oyunu öneren kendime mi diye düşünmedim değil ben söylene söylene odama çıkmış duş almıştım tam aşağı inecektim ki telefonuma bildirim gelince telefona uzandığımda çağrı dışarıya çıkmayı teklif ettiğinde tabiki de hayır demedim altıma pileli yeşil etek giymiş aynı tonlarda tamda gömlek durmayan ama dar gömlek giyip hazırlandım kalın eylanırı da çektikten sonra aşağı zıplaya zıplaya indiğimde abilerim sorgular bakışlar atarken ben noldu dercesine bakıyordum yarım saat dışarı çıkacağımı söyleyip çıktığımda çağrının elini tutmuş yürüyerek bize yarım saat bir saat uzaklıkta olan denize vardığımızda ayakabılarımızı çıkarmış elimize alıp yürümeye başlamıştık biraz daha ileredikden sonra kuma oturmuş ayı izlerken

-pişt ay tenli

-hı diye alık alık bakarken buldum kendimi gülüp dondurma almaya gideceğini söyleyip ayağı kalkıp uzaklaşttı market yarım saat uzaklıkdaydı sıkıntı etmedim bir süre sonra sarhoşun teki burya gelmeye başladığını cok gec fark etmiştim hemen ayklandım uzaklaştım ama ben uzaklaştıkca onun adımları daha da hızlandı hala pesimde mi diye bakmak icin döndüğmde nerdeyse dip dibeydik ve alkol kokmuyordu aldığım tek koku lanet sigara kokusuydu ben geri gerii kacmaya devam ediceken karnıma bir seyin saplanmasıyla bende birseyler koptu ne bağırdım de ne de en ufak acı nidaları döküldü dudaklarımdan yapabildiğim tekşey karnımdaki bıcakla yere yığılmaktı ilk basta pek bir sey hissetmesemde bir süre sonra vücudum titremeye başlamış kalp atışlarımda ritim bozukuluğu olurken sonum geldi diye düşünüyordum her gözümü kapattığımda gözümün önüne abim geliyor ve ağlama hissim daha da şidetleniyordu hıckıra hıckıra aglamay basladığımda ise ilk önce agzımda bir demir tadı hisettim sonra gözyaşlarıma eşlik eden bir kusma kustuğum kanın demir tadı damağımdayken son bir kere daha gökyüzüne baktım ve yaşadığım tüm şeye reğmen bir kere daha şükrettim halime artık gözlerimi kapamış azraili beklerken bilincim bulanıklaşmaya başlamıştı bir süre sesler duymaya başladığımda öfkeli sesler duyuyordum vurma sesi abim ikisi de mi burdaydı artık gözlerimi acmaya zorlanıyordum noluyordu birileri bana uyuma diyor du ama cok uykum gelmişti benimde uyumaya hakkım yok muydu sanırım birileri daha geldi birşeyler oldu ama benim bilincim iyiden iyiye kapanmıştı ve sesler artık uğultudan ibaretti

(özgür aras tan)
çağrı aradığında yanına gittiğimizde yerde kanlar içinde yatan kardeşimi gördüğümde deliye dönmüştüm deniz ambulansı arayacağını söylediğinde çağrı ben aradım dediğinde kendimi tutamadım lan lan niye ayrıldın yanından elindeki erimeye yüz tutmuş dondurmaları gördüğümde bu yüzden mi tek bıraktın lan kardeşimi bu yüzden mi suratına yumruğu geçirdiğimde tek bir şey demedi başını öne eğdiğinde yakalarından tutup sarstığımda yürü git gözüme gözükme diyerek tuttuğum yakalarından fırlattığımda ne gitti nede bir sey dedi hatta ağlıyordu inanmayan bakışlar atarken ben ambulansa özgümün yanına geçmiş deniz ise benim arabamla peşimizden geliyordu yaşamalıydı o gittikten bir saat sonra annem eve gelmişti yaşamalıydı yaşamalıydı çünkü oda gercek aile ne demekmiş bilmeliydi tatmalıydı gerçekten bir annenin sevgisini baba sevgisini verecek babası olmasada baba sevgisini hisettirmeye çalışan bir abisi vardı uyumalıydı uyumalıydı ben delirecek gibi olsamda özgüm ameliyathaneye alınmış 2 saat sonra ameliyathaneden normal odaya alınmıştı böylelikle derin bir soluklandıktan sonra denizle sarılmış bunuda atlattık dercesine sırtımıza hafifce vurmuştuk geriye özgümün uyanması kalmıştı bir süre sonra gözlerini açtığında yanına gidip yatağın ucuna oturdum deniz doktoru çağırmaya gitmişti kuru dudaklarını yalayıp konusmak için araladığında bişey diyemedi

-konusmaya zorlama kendini güzelim dediğimde tepki vermeden gözlerini kırptığında dudaklarını tekrar arladı fakat ne diyeceğini mi bilemedi bilmiyorum ama konuşmaktan vazgeçti elini tutum ve sorduğum sorularda eğer evetse elini oynatmasını istedim evet yeni uyanmış kızı sıkmamam gerekirdi sonra da konusabilirdik ama kardeşimi bıçaklayan piçi bulmadan içim rahat etmeyecek gidip bi güzelce dövmek vardı o şerefsizi sonrada hapisde bir ömür geçirmesi lazımdı

-seni bıçaklayanın yüzünü gördün mü dediğimde gözlerinde duygu değişimine pek rastlamasamda elini elimden cekmeye niyetlenince aldım cevabımı evet gözünden düşen
yaşı sildiğimde doktor gelmiş durumu hakkında bilgi verip gittiğinde
özgüm çağrıyı sorduğunda kimse bir şey dememişti çünkü ben hıncımı alamamış çağrıyı bir güzel dövmüştüm özgüm takılan serumun etkisiyle tekrar uyuduğunda yaşamamın ve yaşamayı bilmenin neden bir kere daha önemli olduğunu anlamıştım nefes almak yaşamak sayılmıyordu kahkaha atmak gerekirdi herşeye rağmen herkese rağmen zamana ve hayata rağmen eğer hayatınıza dair bir umudunuz yoksa kapkaranlık gecenin içinde parlayan aya bakın sonra hatırlayın umutsuzluk umuda gebedir