Sabaha Kadar

Gece yarısı köy meydanındaki muhtarın kahvesi tıka basa doluydu. İçerisi sigara dumanı ve ter kokuyordu. Masalar birleştirilmişti. Başköşede İsmail Amca oturuyordu. Yanında Nare'nin amcası Hasan Amca vardı. İki adam yan yana oturuyordu ama hâlâ birbirlerinin gözlerinin içine bakmıyorlardı. Karşılarında köyün ileri gelenleri ve muhtar vardı. Arda ayakta duruyordu. Elindeki kamulaştırma belgelerini masaya yaymıştı. Nare kapının hemen yanında bir sandalyede oturuyordu. Yüzü solgundu.

Muhtar elini masaya vurdu. Sesi yorgun çıktı.

Ula millet. Sakin olun. Konuşarak bir çözüm bulacağız

Hasan Amca homurdandı. Yumruğunu masaya vurdu.

Ne çözümü be muhtar. Adamlar yarın sabah gelecek. Kepçeler, dozerler. Bizi buradan silecekler

İsmail Amca başını salladı. Dişlerini sıkıyordu.

Hasan doğru söylüyor. Ula bu iş belgeyle falan çözülmez. Adamların parası var. Gücü var. Bizim neyimiz var

Arda araya girdi. Sesi sakin ama otoriterdi.

Bizim hakkımız var. Elimizde kamulaştırma belgesi var. Bu belge yıllar önce sahte imzayla hazırlanmış. Bunu ispatlarsak yıkım kararı iptal olur

Hasan Amca Arda'ya ters ters baktı.

Ula sen kimsin de bize akıl veriyorsun. Şehirlisin. Bu köyün derdini ne bilirsin

Arda sakinliğini bozmadı. Hasan Amca'nın gözlerinin içine baktı.

Ben bu köyün derdini bilmem ama Nare'nin derdini bilirim. Yedi yıldır onun yanındayım. Bu köy sizin için bir toprak parçası belki ama Nare için Yağmur'un geleceği. Ve ben o kızın geleceğini kararttırmam

Meydanda derin bir sessizlik oldu. Hasan Amca başını öne eğdi. İsmail Amca Arda'ya gururla baktı. O sırada kapı gıcırdadı. İçeri doğru birinin girdiğini gören herkes başını çevirdi. Kapıda İbo duruyordu. Kolu sarılıydı. Yüzü bembeyazdı. Ama ayakta duruyordu.

Melek elindeki çay tepsisini yere düşürdü. Bardaklar kırıldı. Çay yere yayıldı.

İbo abi

İbo içeri girdi. Adımları ağırdı. Doğruca Nare'nin yanına yürüdü. Nare ayağa kalktı. Gözleri kocaman açıldı.

İbo sen ne yapıyorsun. Sen hastanede olmalısın

İbo durdu. Nare'ye baktı. Gözlerinde bir inat vardı.

Benim köyüm yıkılacaksa ben yatağımda yatamam Nare

Nare'nin sesi titredi.

Sen yaralısın

Yaram iyileşir. Ama bu toprak giderse bir daha geri gelmez

İbo başını çevirdi. Masadakilere baktı. Babası İsmail'e. Amcası Hasan'a. Muhtara. Sonra tekrar Nare'ye döndü.

Hem benim bir kızım var burada. Onun geleceği için savaşmam lazım

Meydandaki herkes şoktaydı. İsmail Amca ayağa kalktı. Oğluna sarılmak istedi ama İbo geri çekildi. Babasına baktı. Gözleri doluydu ama ağlamadı.

Baba. Yedi yıl boyunca sustum. Yedi yıl boyunca korktum. Ama artık korkmayacağım. Yağmur benim kızım. Onu koruyacağım. Ve bu köyü kurtaracağız

Hasan Amca masaya vurdu. Ayağa kalktı. Elini İbo'nun omzuna koydu. İbo acıyla yüzünü buruşturdu.

Ula İbo. Sen yiğit adamsın. Baban gibi inatçısın. Ben senin bu cesaretini takdir ettim. Ama o kız benim yeğenim. Ve ben onu korumak için ne gerekiyorsa yapacağım

İsmail Amca da ayağa kalktı. O da elini Hasan Amca'nın omzuna koydu. İki düşman aile reisi göz göze geldi.

Hasan. Yıllardır birbirimizi yedik. Ama bugün burada bir karar verelim. Eğer bu köy yıkılırsa hepimiz kaybederiz. Eğer kurtarırsak hepimiz kazanırız

Hasan Amca başını salladı. Gözleri doldu ama belli etmedi.

Peki İsmail. Bu işi birlikte yapalım. Ama bu iş bitince hâlâ düşmanız

İsmail Amca güldü. Acı bir gülüştü.

Kabul. Bu iş bitince yine düşman oluruz

İki adam el sıkıştı. Meydandaki herkes rahat bir nefes aldı. Muhtar hemen araya girdi.

Haçan tamam. O zaman planı yapalım. Arda sen anlat bakayım. Ne yapacağız

Arda belgeleri masaya yaydı. Parmağıyla bir yeri işaret etti.

Yarın sabah dozerler gelmeden önce iki şey yapacağız. Birincisi bölge valiliğine acil bir itiraz dilekçesi vereceğiz. İkincisi basını çağıracağız. Eğer olay basına yansırsa şirket geri adım atar

Melek hemen atıldı. Elini kaldırdı.

Ben basını ararım. İstanbul'da tanıdığım bir gazeteci var. Hemen gelir

Arda Melek'e baktı. Gözlerinde şaşkınlık vardı.

Demek senin de tanıdıkların varmış dağ kızı

Melek gözlerini kıstı. Arda'ya dil çıkardı.

Ula şehirli. Sen bizi dağdan ibaret mi sandın

Herkes güldü. Ortam ilk defa yumuşadı. Arda ile Melek arasındaki o tatlı atışma dikkatlerden kaçmadı.

Nare İbo'nun yanına geldi. Sesi fısıltı gibiydi.

İbo

Efendim

Gözlerini kapattı. Başını İbo'nun göğsüne yasladı. İbo yaralı koluyla Nare'ye sarılmaya çalıştı.

Seni seviyorum

İbo'nun gözleri doldu. O da fısıltıyla cevap verdi.

Ben de seni seviyorum Nare

O sırada İsmail Amca ile Hasan Amca yan yana oturdular. İsmail Amca sessizce konuştu.

Hasan. Bir şey soracağım

Sor

Bu çocuklar yedi yıldır birbirini seviyormuş. Sen bunu biliyor muydun

Hasan Amca başını salladı. Gözlerini İbo ile Nare'den ayırmadı.

Bilmiyordum. Ama şimdi görüyorum. Ula biz ne kadar körmüşüz

İsmail Amca derin bir nefes aldı.

Evet. Yıllardır toprak kavgası yüzünden iki gencin hayatını kararttık. Belki de bu yıkım bizim için bir uyarı

Hasan Amca İsmail Amca'ya baktı. İlk defa gözlerinde düşmanlık yoktu.

Belki de

Sabaha karşı herkes kahveden dağıldı. Arda Nare'nin evine gitti. Yağmur uyuyordu. Nare mutfakta çay koydu. Arda pencereden dışarıyı izliyordu. Sessizliği Nare bozdu.

Arda

Efendim Nare

Yarın her şey bitecek değil mi

Arda arkasını döndü. Nare'ye baktı.

Bilmiyorum. Ama elimizden geleni yapacağız

Nare başını salladı. Gözleri doldu.

Korkuyorum

Arda yanına geldi. Elini omzuna koydu.

Korkma. Ben buradayım. İbo burada. Ailen burada. Artık yalnız değilsin

Nare Arda'ya sarıldı. Arda da sarıldı. Kardeş gibi.

Tam o anda Arda'nın telefonu çaldı. Arayan Melek'ti. Arda hemen açtı.

Melek. Ne oldu

Şehirli. Gazeteciyi aradım. Sabah ilk ışıkla köye gelecek. Ama bir sorun var

Ne sorunu

Şirketin adamları köyün girişini kapatmış. Kimseyi içeri almıyorlar. Gazeteciyi nasıl sokacağız

Arda bir an düşündü. Sonra gülümsedi.

Melek. Sen bu köyün yollarını benden iyi bilirsin. Bir arka yol var mı

Melek telefonun ucunda güldü.

Ula şehirli. Sen de az değilsin ha. Evet var. Ama o yoldan ancak bir kamyonet geçer

Arda hemen cevap verdi.

O zaman senin kamyonetle gidip gazeteciyi alacağız. Sabah beşte senin evinin önünde olurum

Melek bir an durdu. Sesi yumuşadı.

Tamam. Ama geç kalma. Yoksa seni bulurum

Arda güldü. Telefonu kapattı. Nare'ye döndü.

Nare. Yarın sabah bir şey yapacağım. Ama önce senin iznine ihtiyacım var

Nare başını kaldırdı.

Ne yapacaksın

Arda derin bir nefes aldı.

Melek ile birlikte gazeteciyi alacağız. Ama bu tehlikeli olabilir. İzin veriyor musun

Nare Arda'ya baktı. Gözlerinde endişe vardı. Ama aynı zamanda bir güven vardı.

Git Arda. Ama dikkatli ol. Melek'e iyi bak

Arda başını salladı. Kapıya yürüdü. Tam çıkarken Nare seslendi.

Arda

Arda durdu. Arkasını döndü.

Söyle

Sen Melek'e âşık mısın

Arda dondu kaldı. Gözleri büyüdü. Ama cevap vermedi. Sadece gülümsedi. Kapıdan çıktı.

Nare arkasından baktı. Gülümsedi. İçinden bir şey geçti.

Ula biz ne ettuk