Kocabeylerin Evi

Aralar bölüm Fikri bulmak da çok zorlanıyorum onun için birazcık geç bölüme attım kusura bakmayın şimdiden iyi okumalar 🤍🧚‍♀️
♪♪♪
Sabah erken kalktılar. Nare mutfakta bir telaş içindeydi. Elinde bir poşet vardı. İçine yolluk koyuyordu. Bir yandan da kendi kendine söyleniyordu. Arda kapıda belirdiğinde Nare hemen başını kaldırdı. Gözleri yorgun görünüyordu.

Ne yapıyorsun sen

İbo'nun evine bir şeyler göndereceğim. Annesi yok. Babası ve dedesi tek başına ne yer ne içer bilmiyorum. Ama amcamlar duyarsa beni parçalarlar

Arda mutfağa girdi. Tezgaha yaslandı. Nare'nin telaşlı ellerini izledi.

Ben götürürüm

Nare elini durdurdu. Arda'ya baktı. Gözleri kocaman açıldı.

Sen mi

Evet ben. Hem yabancıyım hem de kimse bana bir şey yapamaz. Amcan da dayın da beni tanımaz

Nare bir an düşündü. Arda haklıydı ama içi rahat etmiyordu.

Ya bir şey olursa

Ne olacak Nare. Ben doktorum. İnsanları iyileştiririm. Kavga edemem ama lafla da çözerim

Nare derin bir nefes aldı. Poşeti Arda'ya uzattı.

Peki. Ama dikkatli ol. İsmail Amca çok sinirlidir. Hele Yağmur'u görürse

Arda poşeti aldı. Tam kapıya yürüyecekken koridordan küçük ayak sesleri geldi. Yağmur koşarak geldi. Saçları dağınıktı. Gözleri parlıyordu.

Arda abi nereye gidiyorsun

Arda bir an durdu. Nare'ye baktı. Nare başını salladı.

Seninle bir yere gidiyoruz kızım. Ama sıkı giyin. Hava soğuk

Yağmur sevinçle odasına koştu. Nare Arda'ya yaklaştı. Sesi fısıltı gibiydi.

Yağmur'u götürmek zorunda mısın

Evet Nare. O kız oranın kanı. Dedesinin ve büyük dedesinin yüzünü görmeli. Hem İbo'nun yokluğunda o evin biraz olsun yüzü gülmeli

Nare gözlerini kapattı. Elleri titriyordu.

Tamam. Ama Yağmur'a çok dikkat et

Söz veriyorum

---

Kocabeylerin evinin önüne geldiklerinde hava iyice ağarmıştı. Evin bahçe kapısı açıktı. İçeriden odun kırma sesleri geliyordu. Yağmur Arda'nın elini sıkıca tutuyordu. Etrafına bakınıyordu. Meraklıydı ama bir yandan da korkuyordu.

Arda abi burası kimin evi

Babanın evi kızım

Yağmur bir an durdu. Arda'ya baktı. Dudaklarını büzdü.

Babamın mı

Evet

Ama babam hastanede

Biliyorum. Ama onun ailesi burada. Dedesini ve büyük dedesini görmeye geldik

Yağmur bir şey söylemedi. Yürümeye devam ettiler. Arda kapıyı çaldı. İçeriden sesler geldi. Sonra kapı açıldı. Karşılarında Melek duruyordu. Elinde bir bez vardı. Saçları topluydu. Arda'yı görünce gözleri kocaman açıldı. Sonra Yağmur'u gördü. Elindeki bez yere düştü.

Ula sen

Merhaba Melek

Ula sen buraya nasıl geldin. Yanındaki bu uşak kim

Arda gülümsedi. Yağmur arkasına saklandı.

Bu Yağmur. Nare'nin kızı

Melek dondu kaldı. Ağzı açık kaldı. Bir an ne diyeceğini bilemedi.

Nare ablanın kızı mı

Evet

Ula bu ne demek. İbo abimin kızı mı yani

Evet Melek. İbo'nun kızı

Melek elini ağzına götürdü. Gözleri doldu. Hemen geri çekildi. İçeriye doğru bağırdı.

Baba! Dede! Gelin buraya

İçeriden ayak sesleri geldi. Önce İsmail Amca çıktı. Elinde baltası vardı. Ter içindeydi. Sonra dedesi İsmail çıktı. Bastonuna yaslanıyordu. İkisi de kapıda Arda'yı gördüler. Sonra Yağmur'u gördüler.

İsmail Amca'nın elindeki balta yere düştü. Yüzü bembeyaz oldu. Gözleri kısıldı. Yağmur'a baktı. Uzun uzun baktı. O dik bakış. O kısık gözler. İsmail Amca geriye doğru bir adım attı.

Ula bu uşak

Dede İsmail hemen öne çıktı. Yağmur'u görmek için boyunu uzattı. Gözleri parlıyordu.

Ula İsmail. Bu uşak aha tıpkı. Aha tıpkı benim oğluma benziyor

İsmail Amca başını salladı. Sesi titriyordu.

Biliyorum baba. Biliyorum

Arda araya girdi. Sesi sakin ve güven vericiydi.

Merhaba ben Arda. Nare'nin arkadaşıyım. Doktorum. Nare size yolluk gönderdi. Bir de Yağmur'u getirdim. Dedesini görsün istedi

İsmail Amca bir an durdu. Sonra öfkeyle Arda'ya baktı.

Ula sen kimsin de bu uşağı buraya getiriyorsun. Bu ev düşman evi. Efendioğlu'nun kanı buraya giremez

Arda sakinliğini korudu. Elindeki poşeti kaldırdı.

Ben Nare'nin abisiyim. Ve bu kız benim yeğenim. Onun dedesi burada. Onu dedesinden ayıramazsın

İsmail Amca bir adım daha attı. Yumruklarını sıktı.

Ula ben sana

Melek hemen araya girdi. Babasının koluna yapıştı.

Baba yeter. Ula adam misafir. Hem Nare abla yolluk göndermiş. Hem de bu uşak

Melek Yağmur'a baktı. Gözleri yumuşadı.

Bu uşak çok tatlı. Kıyma ona

İsmail Amca kızına baktı. Sonra Yağmur'a baktı. Yağmur korkmuştu. Arda'nın bacağına sarılmıştı. İsmail Amca derin bir nefes aldı. Baltasını yerden aldı. Kapıyı tamamen açtı.

Haçan girin içeri. Ama dışarıda kimseye söylemeyin burada olduğumuzu

İçeri girdiler. Ev sobalıydı. Sıcaktı. Dede İsmail hemen bir sandalye çekti. Yağmur'a işaret etti.

Gel bakayım buraya uşak

Yağmur Arda'ya baktı. Arda başını salladı. Yağmur yavaşça yaklaştı. Dedenin karşısına oturdu. Dede elini uzattı. Yağmur'un saçını okşadı. Gözleri doldu.

Ula ne güzel bir uşak bu. Aha tıpkı İbo. Aha tıpkı

Yağmur başını kaldırdı. Dedeye baktı.

Sen benim dedem misin

Evet kızım. Ben senin dedenim. Ben senin babanın babasıyım

Yağmur bir an durdu. Sonra gülümsedi. O gamzesi çıktı. Dede bunu görünce daha çok ağladı.

Melek mutfaktan çay getirdi. Arda'ya uzattı. Gözleriyle laf sokmaya başladı.

Haçan al şehirli. Çayın şekeri ne kadar

Arda bardağı aldı. Gülümsedi.

İki şeker

Melek gözlerini kıstı.

Ula iki şeker mi. Sen zaten tatlısın. Bir şeker yeter sana

Arda güldü. Bu kızın diline kimse yetişemiyordu.

Sen de çay gibi acısın ama içmesi keyifli

Melek bir an durdu. Ne diyeceğini bilemedi. Yanakları kızardı. Hemen mutfağa kaçtı.

İsmail Amca ve Dede İsmail, Arda ile Melek'in bu atışmasını izliyordu. Dede güldü. İsmail Amca ise kaşlarını çattı. Ama bir şey söylemedi.

Arda Yağmur'un yanına oturdu. Yağmur dedesiyle konuşuyordu. Dede ona eski hikayeler anlatıyordu. Yağmur kahkahalar atıyordu. Evin içi ilk defa şenlik yerine dönmüştü.

Tam o anda dışarıdan bir kamyon sesi geldi. Motor gürültüsü bahçe kapısının önünde durdu. Evdeki herkes dondu kaldı. İsmail Amca ayağa kalktı. Yüzü gergindi.

Kim o

Melek pencereden baktı. Yüzü bembeyaz oldu.

Baba. Nare ablanın amcası Hasan. Yanında da dayıları var. Hepsi silahlı

Arda hemen ayağa kalktı. Yağmur'u arkasına aldı. Dede İsmail bastonuna yaslanarak doğruldu. İsmail Amca elini beline attı.

Ula bu ne demek. Buraya nasıl gelirler

Kapı tekme gibi vuruldu. Sarsıldı. Hasan Amca'nın sesi dışarıdan gürledi.

İsmail! Aç şu kapıyı. Kızımın kızını buraya getirmişsiniz. Aç kapıyı yoksa kırarım

İsmail Amca kapıya yürüdü. Melek babasının koluna yapıştı.

Baba açma. Silahlılar

İsmail Amca kızını geri itti. Sesi sertti.

Çekil Melek. Bu ev benim evim. Benim evimde kimse bana bağıramaz

Kapıyı açtı. Hasan Amca elinde silahla içeri girdi. Arkasında Nare'nin dayıları vardı. İçeriye daldılar. Hasan Amca önce Arda'yı gördü. Sonra Yağmur'u gördü. Silahı Arda'ya doğrulttu.

Ula sen kimsin. Bu uşak burada ne arıyor

Arda korkmadı. Yağmur'u daha sıkı tuttu. Sesi sakindi.

Ben Arda. Doktor. Nare'nin arkadaşıyım. Yağmur'u dedesine getirdim

Hasan Amca silahı indirmedi. Öfkeyle bağırdı.

Ula bu kız Efendioğlu'nun kanı. Bu evde ne işi var. Onu alıp götüreceğim

Arda bir adım öne çıktı. Yağmur'u arkasında tuttu.

Bu kızı buradan götüremezsin

Hasan Amca güldü. Alaycı bir gülüştü.

Ula sen mi engel olacaksın bana

Evet ben

Hasan Amca silahı doğrulttu. Tam o anda Melek araya girdi. Arda'nın önüne geçti. Kollarını açtı.

Amca yapma. Bu adam misafir. Hem de İbo abimin kızı burada. Sen silahını indir

Hasan Amca şaşırdı. Melek'e baktı.

Ula Melek çekil oradan. Sen Kocabey'sin. Efendioğullarını savunamazsın

Melek başını dik tuttu. Gözleri ateş gibiydi.

Ben kimseyi savunmuyorum. Sadece bu evde silah istemiyorum. Hem bu uşak benim yeğenim. Ona kıyamam

Hasan Amca eli titredi. İsmail Amca hemen araya girdi. Baltasını kaldırdı.

Hasan. Evimden çık. Şimdi

Hasan Amca bir an durdu. İki düşman aile reisi burun buruna gelmişti. Arda Yağmur'u koruyordu. Melek Arda'nın önünde duruyordu. Dede İsmail bastonuyla yere vurdu. Sesi gürdü.

Yeter! Bu evde kan dökülmeyecek. Hasan sen silahını indir. Yoksa ben seni indiririm

Hasan Amca silahı yavaşça indirdi. Gözleri öfkeyle doluydu. Ama dedenin sözünü dinledi. Silahı beline soktu. Arda'ya baktı. Sonra Yağmur'a baktı. Yağmur korkudan titriyordu.

Peki. Şimdilik gidiyorum. Ama bu iş burada bitmez. O kız Efendioğlu'nun kanı. Onu alacağım

Dedi ve arkasını döndü. Dayılarıyla birlikte kapıdan çıktılar. Kamyona bindiler. Motor çalıştı. Uzaklaştılar.

Evin içinde derin bir sessizlik oldu. Yağmur hâlâ titriyordu. Arda onu kucağına aldı. Sıkıca sarıldı.

Korkma kızım. Ben buradayım

Melek arkasını döndü. Arda'ya baktı. Gözleri doluydu. Ama gülümsedi.

Haçan şehirli. Sen bugün cesurmuşsun

Arda gülümsedi. Yağmur'u sırtına aldı.

Sen de bugün çok cesurmuşsun Melek

Melek bir an durdu. Yanakları kızardı. Başını çevirdi. İsmail Amca ve Dede İsmail birbirlerine baktılar. Dede güldü. İsmail Amca ise derin bir nefes aldı.

Ula bu iş büyüyecek. Bu kız burada kalamaz

Arda başını salladı. Yağmur'u sıkıca tuttu.

Biliyorum. Ama şimdilik burada. Ve ben onu koruyacağım