Kanlı Toprak

Hepinizden çok özür diliyorum tekrar ve tekrardan bölüme geç yayınladığım için her şeyden için üzgünüm çok özür diliyorum yazacağım diye düşünmekten kafayı yemek üzereyim aklıma hiçbir şekilde bölüm Fikri gelmiyor ve bu kitabı hakkında bölüm düşünürken aklımda durmadan fikirleri geliyor hepinizden çok özür dilerim 😮‍💨
♪♪♪♪♪
Sabah güneşi Kocabeylerin evinin penceresinden içeri sızıyordu. Yağmur kanepede uyuyakalmıştı. Üstünde dedesinin eski bir yeleği vardı. Dede İsmail karşısındaki sandalyede oturuyordu. Bütün gece torununun yüzüne bakmıştı. Gözlerinden akan yaşları sildi. İsmail Amca mutfaktan kahvaltılık getirdi. Masaya koydu.

Baba sen de biraz uyusaydın

Uyuyamadım oğlum. Uyuyamadım. Bu uşak aha tıpkı İbo'nun küçüklüğü. Aha tıpkı

Melek elinde çaydanlıkla salona girdi. Masaya bardakları dizdi. Yağmur kıpırdandı. Gözlerini ovuşturarak doğruldu. Etrafına bakındı. Dedesini görünce gülümsedi. O gamzesi yine çıktı.

Günaydın dede

Günaydın benim güzel torunum. Haçan yüzünü yıka da gel. Karnını doyuralım

Yağmur kanepeden atladı. Banyoya koştu. Arda kapıda belirdi. Elinde küçük bir çanta vardı. Melek onu görünce gözlerini kıstı.

Haçan şehirli. Sen sabah sabah nereye böyle

Yağmur'u annesine götürmem lazım Melek. Nare çok merak ediyordur

Dede İsmail başını salladı.

Doğru diyorsun evlat. Kızın annesi merak eder. Ama dikkatli olun. Hasan dün tehdit etti. Yolda pusu kurmasın

İsmail Amca öfkeyle ayağa kalktı.

Ula o Hasan'ın yaptığı yanına kalmayacak. Ben onun ocağını söndüreceğim

Melek babasının koluna yapıştı.

Baba otur. Kavga etme. Arda abi götürür Yağmur'u

Yağmur banyodan çıktı. Saçları ıslaktı. Koşarak Arda'nın yanına geldi.

Arda abi anneme mi gidiyoruz

Evet kızım. Ama önce kahvaltı yapacağız. Sonra gideceğiz

Hep birlikte masaya oturdular. Melek çayları doldurdu. Arda'ya bardağı uzattı. Gözleriyle yine laf soktu.

Al şehirli. Bu sefer şekeri bir tane attım. Tatlılığın bana yetsin

Arda güldü. Bardağı aldı.

Senin kadar tatlı olamam Melek

Melek yanaklarının kızardığını hissetti. Başını çevirdi. Dede İsmail güldü. İsmail Amca ise kaşlarını çattı ama bir şey söylemedi.

Kahvaltı bittikten sonra Arda ve Yağmur yola çıktı. Melek kapıya kadar çıktı. Arda'ya baktı.

Arda

Efendim Melek

Dikkatli ol. Hasan amca bu köyde her yerde adamı olan bir adamdır. Yolda sizi durdurursa sakın kavga etme. Hemen bizi ara

Arda başını salladı. Yağmur'un elini sıkıca tuttu.

Merak etme. Yağmur'a bir şey olmayacak

Melek Yağmur'a eğildi. Saçını okşadı.

Sen de dikkatli ol uşak. Bir daha buraya gel. Deden seni çok sevdi

Yağmur gülümsedi.

Gelirim Melek abla

Arda ile Yağmur yürümeye başladılar. Melek arkalarından baktı. İçinden bir şey koptu. Ama belli etmedi.

Köy meydanına geldiklerinde kalabalık vardı. Nare meydanın ortasında duruyordu. Yüzü bembeyazdı. Karşısında Nare'nin amcası Hasan ve dayıları vardı. Hasan Amca elinde bir kâğıt tutuyordu. Bağırıyordu.

Ula bu toprak bizim atalarımızdan kalma. O Kocabeyler'in burada hakkı yok

İsmail Amca da karşısındaydı. Arkasında Kocabeyler vardı. O da bağırıyordu.

Ula o toprağın tapusu bizde. Senin deden o toprağı bize sattı. Şimdi inkâr mı ediyorsun

Nare araya girmeye çalışıyordu.

Amca yeter. Yeter artık. Herkes bizi izliyor

Hasan Amca Nare'ye döndü. Gözleri ateş saçıyordu.

Sus Nare. Sen zaten bu işin başını yaktın. Kocabeylerin oğluna kaçtın. Bizi rezil ettin. Şimdi bir de onların tarafını mı tutuyorsun

Nare geri çekildi. Gözleri doldu. Tam o anda Yağmur koşarak geldi. Annesine sarıldı.

Anne

Nare kızını görünce şok oldu. Hemen arkasına sakladı.

Yağmur sen ne arıyorsun burada

Arda abi getirdi

Hasan Amca Yağmur'u görünce bir adım geri attı. Yüzü değişti. Ama öfkesi geçmedi. Elindeki kâğıdı İsmail Amca'ya doğru salladı.

Bu toprak benim. Bu kız da benim soyumdan. Kocabeyler bize karışamaz

İsmail Amca öfkeyle yumruğunu sıktı.

Ula sen kime karışamaz diyorsun. O toprağı ben ekiyorum. Ben suluyorum. Sen sadece oturduğun yerden laf söylüyorsun

Kavga büyüyordu. Kalabalık ikiye ayrılmıştı. Kimi Hasan Amca'yı tutuyordu. Kimi İsmail Amca'yı. Arda hemen Nare'nin yanına gitti. Yağmur'un önüne geçti.

Nare çocuğu al. Buradan gidelim

Nare başını salladı. Tam döneceklerdi ki Arda'nın elindeki çanta yere düştü. İçinden bir dosya çıktı. Dosya açıldı. İçindeki kâğıtlar rüzgârda savruldu. Hasan Amca kâğıtlardan birini gördü. Eğildi aldı. Okumaya başladı. Yüzü değişti.

Bu ne

Arda öne çıktı. Sesi sakin ama gürdü.

Bu tapu kaydı. Nare için İstanbul'da araştırdım. O toprak ne sizin ne de Kocabeylerin

Herkes sustu. Meydanda çıt çıkmadı. İsmail Amca şaşkınlıkla Arda'ya baktı.

Ula sen ne diyorsun

Arda elindeki belgeyi havaya kaldırdı.

Bu belgeye göre o arazi yıllar önce kamulaştırılmış. Şu an devletin malı. Sizin dedeleriniz bu belgeyi saklamış. İki aile de yıllardır boşuna kavga ediyor. O toprak ne sizin ne de onların

Hasan Amca belgeyi yere fırlattı. Öfkeyle Arda'ya yürüdü.

Ula sen kimsin de bizim ailemizin işine karışıyorsun. Bu belge yalan. Uydurma

İsmail Amca da Arda'ya döndü. Sesi titriyordu.

Evlat. Bu doğru mu. O toprak devletin mi

Arda başını salladı.

Evet. İki aile de yıllardır boşuna birbirini yiyor. Asıl suçlu sizin dedeleriniz. Bu gerçeği saklamışlar

Hasan Amca elini beline attı. Tam silahını çıkaracaktı ki Nare öne atladı.

Amca yapma. Yeter artık. Bu kavgayı bitir

Hasan Amca Nare'yi itti. Nare yere düştü. Yağmur çığlık attı. Arda hemen Nare'nin yanına koştu. Onu yerden kaldırdı.

Nare iyi misin

İyiyim

İsmail Amca bu manzarayı görünce öfkelendi. Hasan Amca'nın üstüne yürüdü. İki adam birbirine girdi. Kalabalık da karıştı. Sopalar havada uçuştu. Taşlar atıldı. Meydan savaş alanına döndü.

Tam o anda köyün girişinden siyah bir araba geldi. Lüks bir arabaydı. Meydanın ortasında durdu. İçinden takım elbiseli adamlar indi. Önlerinde yaşlıca bir adam vardı. Elinde bir evrak çantası tutuyordu.

Herkes dondu kaldı. Kavga durdu. Takım elbiseli adam meydanın ortasına yürüdü. Sesi gür ve otoriterdi.

Herkes sussun. Ben bu araziyi satın almak isteyen şirketin avukatıyım. Devlet bu araziyi ihaleye çıkardı. Ve biz bu araziyi satın aldık. Yarın sabah itibariyle bu köydeki tüm evler ve araziler boşaltılacak. Burası yıkılacak

Meydanda derin bir sessizlik oldu. Herkes şok olmuştu. İsmail Amca elini indirdi. Hasan Amca silahını yere düşürdü. Nare Yağmur'a sarıldı. Arda avukata baktı. Gözleri öfkeyle doldu.

Boşaltmak mı. Siz bu insanları nereye göndereceksiniz

Avukat gülümsedi. Alaycı bir gülümsemeydi.

Burası bizim sorunumuz değil. Yarın sabah iş makineleri gelecek. Kimseye izin yok. Kimse kalmayacak

Dedi ve arkasını döndü. Arabaya doğru yürüdü. Takım elbiseli adamlar arkasından gitti. Araba çalıştı. Meydandan uzaklaştı.

Meydanda kalan herkes birbirine bakıyordu. Yıllardır birbirine düşman olan iki aile ilk defa aynı düşmanla karşı karşıyaydı. Arda Nare'ye döndü. Sesi fısıltı gibiydi.

Nare. Bu iş çok ciddi. Yarın sabah bu köy yıkılacak

Nare Yağmur'a sıkıca sarıldı. Gözleri doldu.

Ne yapacağız Arda

Arda etrafına baktı. İki ailenin yüzüne baktı. Sonra derin bir nefes aldı.

Önce bu kavgayı bitireceğiz. Sonra bu köyü kurtaracağız

İsmail Amca ve Hasan Amca birbirlerine baktılar. Yıllardır ilk defa aynı şeyi düşünüyorlardı. Dede İsmail bastonunu yere vurdu.

Evlat haklı. Ula hep birlikte hareket edeceğiz. Yoksa bu köy yarın sabah yok olacak

Melek kalabalığın arasından çıktı. Arda'nın yanına geldi. Gözleri kararlıydı.

Arda. Ben de varım. Ne yapılacaksa yapalım. Bu köyü bırakmayacağız

Arda Melek'e baktı. Gözleri bir an parladı. Ama hemen ciddileşti.

Tamam. Ama önce herkesin sakinleşmesi lazım. Yarın sabah hep birlikte karşı duracağız

Herkes başını salladı. Meydanda dağılmaya başladılar. İsmail Amca ve Hasan Amca yan yana yürüyorlardı. Konuşmuyorlardı ama artık birbirlerine düşman değillerdi.

Arda Nare'ye döndü. Nare hâlâ Yağmur'a sarılıyordu.

Nare. Korkma. Ben buradayım. Ve söz veriyorum. Bu köyü kurtaracağız

Nare Arda'ya baktı. Gözlerinde umut vardı. Başını salladı.

Biliyorum Arda. Biliyorum