15.bölüm unutulmuş bir anı

O gece yatağıma uzandığımda fotoğraftaki siluet gözümün önünden gitmiyordu.

Telefonumu tekrar açıp fotoğrafı düşündüm.

20 Eylül.

Yıllar önce.

Aynadaki belirsiz siluet.

Ve benim birkaç gün önce gördüğüm rüya…

Bir süre sonra gözlerim ağırlaştı.

Telefonu kenara bıraktım ve uykuya daldım.

Bu kez yine aynı yeri gördüm.

Rüyadaki ev.

Aynı mutfak.

Aynı köpek.

Ama bu defa yalnız değildim.

Karşımda o vardı.

Bana bakıyordu.

— Beni hatırlıyor musun? diye sordu.

Cevap vermek istedim ama konuşamadım.

Sonra arkamdan bir ses geldi.

“Bazı insanları ilk kez gördüğünü sanırsın.”

Arkamı döndüm.

Kimse yoktu.

Tekrar ona baktığımda elinde eski bir fotoğraf vardı.

Fotoğrafı bana uzattı.

Tam alacakken uyandım.

Odam karanlıktı.

Kalbim hızlı atıyordu.

Bir süre tavana baktım.

Sonra telefonumu elime aldım.

Saat 03.20 idi.

Uyumaya çalıştım ama olmadı.

Sabah olduğunda ilk işim apartmanın girişine bakmak oldu.

Ve kapının yanında küçük bir ilan gördüm.

Eski eşyaların bulunduğu bir kutu bırakılmıştı.

Kutunun üzerinde tek bir tarih yazıyordu:

20 Eylül.

Bir an olduğum yerde kaldım.

Sonra kutuya doğru yürüdüm.

İçinde eski fotoğraflar vardı.

Ve en üstte duran fotoğrafı elime aldığımda…

Nefesim kesildi.

Çünkü fotoğrafta yalnızca o çocuk yoktu.

Ben de vardım.