13.bölüm eski bir fotoğraf

O gece söyledikleri aklımdan çıkmadı.

“Ben de çocukken aynı köpeği rüyamda görürdüm.”

Bu cümle, uyumama engel olacak kadar kafama takılmıştı.

Ertesi gün okuldan dönerken telefonuma bir mesaj geldi.

“Sana bir şey göstereceğim.”

Mesaj onundu.

Ne olduğunu sordum.

Cevap vermedi.

Eve geldiğimde asansörün önünde onu gördüm. Elinde telefonu vardı.

— Gel, dedi.

Telefonunun ekranını bana çevirdi.

Eski bir fotoğraftı.

Fotoğrafta küçük hâli vardı. Yanında ailesi ve… bir köpek.

Bir an fotoğrafa baktım.

Sonra köpeğe.

Yüzümdeki ifade değişmiş olmalıydı ki bana:

— Tanıdın mı? diye sordu.

Başımı yavaşça salladım.

— Rüyamdaki köpeğe benziyor.

— Ben de bunu düşündüm.

Fotoğrafı biraz daha yaklaştırdı.

— Bu fotoğraf yıllar önce çekildi. O zamanlar bu köpek bizimdi.

Fotoğrafa tekrar baktım.

Garip olan, köpeğin rüyamdakiyle gerçekten çok benzemesiydi.

Ama asıl tuhaflık fotoğrafın arka planındaydı.

Köpeğin arkasında, evin duvarında küçük bir ayna vardı.

Aynada belli belirsiz bir siluet görünüyordu.

Dikkatlice baktım.

Sonra kalbim hızlandı.

— Bir dakika…

Fotoğrafı elime aldım.

Aynadaki silueti büyüttüm.

Ona baktım.

— Bu… benim mi?

O da şaşkınlıkla ekrana yaklaştı.

— Hayır.

İkimiz de sustuk.

Çünkü fotoğraf, yıllar önce çekilmişti.

Ve o fotoğraftaki siluet…

Bana fazlasıyla tanıdık geliyordu.