Bölüm 2 — Kırmızı Turnike

Saye Karahan her sabah yaptığı gibi şirket binasının girişine geldi. Çantasından kartını çıkarıp turnikeye okuttu. Kısa bir bip sesi duyuldu. Ardından turnikenin ekranı kırmızıya döndü.
Erişim reddedildi.
Saye kaşlarını çattı. Kartı yeniden okuttu.
Aynı sonuç.
Arkasındaki birkaç kişinin geçmesini bekledi. Sonra güvenliğe döndü.
“Kartım çalışmıyor.”
Güvenlik görevlisi kartı aldı, sisteme baktı ve tekrar Saye'ye uzattı.
“İnsan Kaynakları'yla görüşmeniz gerekiyor.”
“Neden?”
Görevli kısa bir tereddütten sonra, “Benim sistemimde detay görünmüyor,” dedi.
Saye binanın dışına çıktı ve İnsan Kaynakları'nı aradı.
Telefon birkaç kez çaldıktan sonra bir kadın açtı.
“Merhaba, ben Saye Karahan. Kartım çalışmıyor. Turnikeden geçemiyorum.”
Klavyeden birkaç tuşa basılma sesi geldi.
“Saye Hanım...”
“Evet?”
“Şirket sisteminde saha erişiminiz bulunmuyor.”
“Dün vardı.”
“Evet.”
“Şimdi neden yok?”
Kısa bir sessizlik oldu.
“Yetkiniz kaldırılmış.”
Saye'nin eli telefonun üzerinde sabitlendi.
“Kim kaldırdı?”
“Bu konuda size bilgi veremiyorum.”
“İşten mi çıkarıldım?”
Karşı taraf yine sustu.
“İnsan Kaynakları olarak size şu an yalnızca sistemde aktif çalışan olarak görünmediğinizi söyleyebilirim.”
Telefon kapandı.
Saye birkaç saniye binanın girişine baktı. İçeride insanlar işe yetişmeye çalışıyor, turnikeler birbiri ardına açılıp kapanıyordu.
Onunki ise hâlâ kırmızıydı.
Çantasını omzuna takıp binadan uzaklaştı.
Telefonu birkaç adım sonra titredi.
Saye ekranı açtı.
Hesabınıza 20.000.000 TL yatırılmıştır.
Bir an ne okuduğunu anlamadı.
Gönderen hesap bilgilerine baktı.
Tanımıyordu.
Sonra hesap numarasının bir kısmı dikkatini çekti.
Dün gece incelediği şirketlerden birine aitti.
Saye'nin yüzündeki ifade değişti.
Parayı tekrar kontrol etti.
20.000.000 TL.
Bu kadar büyük bir miktar yanlışlıkla gönderilemezdi.
Telefon ekranında işlem detaylarını açtı.
Açıklama kısmında yalnızca iki kelime vardı:
İlk ödeme.
Saye uzun süre ekrana baktı.
“Ben hiçbir şey kabul etmedim,” diye fısıldadı.
Telefonu tekrar titredi.
Bu kez banka bildirimi değildi.
Bilinmeyen bir numaradan tek bir mesaj gelmişti.
"Artık neyi araştırdığını değil, kimin adına araştırdığını düşün."
Saye mesajı birkaç saniye izledi.
Sonra telefonu kilitledi.
Yirmi milyon hâlâ hesabındaydı.
Ve artık biliyordu.
Dün gece bir dosyayı açmıştı.
Bu sabah ise biri onun adına bir dosya açmıştı.