Üçüncü Perdenin Sırrı

Bölüm 5: Üçüncü Perdenin Sırrı

Selçuk Demirhan, telefonundaki fotoğrafa dakikalarca baktı. Eski konser salonu, siyah piyano ve altında yazan o cümle...

"Üçüncü perdeyi izlemeye hazır mısın, Selçuk Demirhan?"

Bu artık bir tehditten fazlasıydı. Katil, Selçuk'un kim olduğunu, nerede olduğunu ve ne yaptığını biliyordu.

Masasının üzerindeki dosyaları kapattı ve derin bir nefes aldı.

"Benimle oynuyor..." dedi.

Ama Selçuk da bu oyunun kurallarını değiştirmeye kararlıydı.
Ertesi gün ilk işi, fotoğraftaki konser salonunun yerini bulmak oldu. Araştırmalar sonucunda binanın yıllar önce kapatılan Lalezar Konser Salonu olduğunu öğrendi.
Burası, Maskeli Piyano'nun son konserini verdiği yerdi.

Selçuk ve ekibi hemen yola çıktı.
Salonun kapısı yıllardır açılmamış gibiydi. Paslanmış kilit zorla kırıldığında içeriden ağır bir hava yayıldı. Duvarlarda eski konser afişleri asılıydı.

Bir afişte herkesin dikkatini çeken bir isim vardı:

"Maskeli Piyano - Son Gece"

Selçuk afişe yaklaşırken yüzündeki ifade değişti.
Afişte piyanistin yüzü yine görünmüyordu. Siyah maske tüm yüzünü kapatıyordu.

"Bu adam neden kimliğini sakladı?" diye sordu genç polislerden biri.

Selçuk cevap vermedi.
Çünkü artık bunun sadece bir gizlenme olmadığını düşünüyordu.
Belki de o maske, bir sırrı korumak içindi.
Salonun arka tarafında eski bir oda buldular.

Kapısı kilitliydi.

İçeri girdiklerinde duvarlarda onlarca fotoğraf gördüler.
Fotoğrafların hepsi aynı geceye aitti.

Maskeli Piyano'nun son konserine...

Selçuk fotoğrafları tek tek incelerken bir ayrıntı fark etti.

Murat Yıldırım, Emir Aksu ve diğer bazı kişiler aynı karelerde bulunuyordu.
Ama bir fotoğrafta farklı bir şey vardı.
Genç bir adam, sahnenin arkasında duruyordu.

Yüzü yarı gölgede kalmıştı.

Fotoğrafın arkasında ise bir isim yazıyordu:

"Kerem Vural."

Selçuk hemen araştırmaya başladı.

Kerem Vural...

Maskeli Piyano'nun en yakın arkadaşı ve aynı zamanda onunla birlikte çalışan tek kişi.
Fakat kayıtlar onun yıllar önce öldüğünü gösteriyordu.

Selçuk fotoğrafa tekrar baktı.

"Ölü bir adamın fotoğrafı neden burada?"

Tam o anda salondaki eski piyano kendi kendine çalmaya başladı.
Herkes donup kaldı.
Kimse piyanonun başında değildi.
Ama tuşlar yavaşça hareket ediyor, aynı melodi tekrar ediyordu.
Selçuk yavaş adımlarla piyanoya yaklaştı.
Notaların arasında küçük bir kâğıt parçası gördü.

Üzerinde tek bir cümle yazıyordu:

"Geçmişi öğrenmek istiyorsan, önce kaybettiğin şeyi bul."

Selçuk kâğıdı eline aldı.

Artık emindi.

Maskeli Piyano hayattaydı.

Ve onu yıllardır bekleyen büyük sırrı açığa çıkarmak için Selçuk'u seçmişti.

Fakat Selçuk'un bilmediği bir gerçek vardı...
Üçüncü perde sadece bir başlangıçtı.
Asıl konser henüz başlamamıştı.