Gizli Kayıt

Bölüm 6: Gizli Kayıt

Lalezar Konser Salonu'ndan dönen Selçuk Demirhan'ın aklında tek bir soru vardı:
Kerem Vural gerçekten ölmüş müydü?
Emniyete gelir gelmez eski nüfus kayıtlarını, gazete arşivlerini ve adli dosyaları incelemeye başladı. Saatler süren araştırmanın sonunda önemli bir ayrıntıya ulaştı.

Kerem Vural'ın ölümüne dair yalnızca tek bir rapor vardı. Ancak raporda cesedin kimliğinin yüzünden değil, üzerindeki kişisel eşyalarından tespit edildiği yazıyordu.
Selçuk dosyayı kapattı.

"Ya o ceset Kerem'e ait değilse?"

Bu ihtimal davanın yönünü tamamen değiştiriyordu.
Tam o sırada bilgisayar uzmanı Yasemin odaya girdi.

"Komiserim, konser salonundaki eski güvenlik sisteminden bir sabit disk bulduk. Büyük kısmı bozuk ama birkaç görüntüyü kurtarabildik."

Selçuk hemen laboratuvara geçti.

Ekranda yıllar önce kaydedilmiş siyah-beyaz görüntüler oynuyordu. Görüntülerde konser salonunun kulis koridoru görünüyordu.
Konser bittikten birkaç dakika sonra beş kişi hızla kulise girdi.

İçlerinden biri Murat Yıldırım'dı.

Diğeri ise Emir Aksu.

Görüntü bozuluyor, ardından yeniden düzeliyordu.

Bir anda siyah maskeli piyanist kadraja girdi.
Tam yüzünü çıkaracakken kayıt cızırtıyla kesildi.

Odadaki herkes hayal kırıklığına uğradı.
Selçuk ise ekrana dikkatle baktı.

"Durdur."

Yasemin görüntüyü dondurdu.

Maskeli adamın sağ bileğinde dikkat çekmeyen küçük bir dövme vardı.

Bir nota anahtarı...

Ve altında Roma rakamlarıyla yazılmış XIII.

"Bu dövme bir anlam taşıyor." dedi Selçuk.

Akşam saatlerinde Selçuk'un masasına isimsiz siyah bir zarf bırakıldı.
İçinden eski bir kaset çıktı.

Kasetin üzerine sadece şu yazılmıştı:

'Son Konser - Gerçek Kayıt'

Kaseti dinlemek için eski bir teyp buldular.
İlk birkaç saniye yalnızca piyano sesi duyuluyordu.

Sonra kalabalığın alkışları...

Ardından bir erkek sesi konuşmaya başladı.

"Bu gece bana ihanet eden herkes, bir gün bu melodiyi tekrar duyacak."

Ses biter bitmez yüksek bir çığlık duyuldu.
Kaset aniden sona erdi.

Odadaki sessizlik kimsenin konuşmasına izin vermiyordu.

Selçuk kaseti eline aldı.

"Demek her şey o gece başladı..."

Tam o anda telefonu çaldı.
Karşıdaki kişi konuşmuyordu.
Sadece aynı piyano melodisini çalıyordu.
Birkaç saniye sonra soğuk bir erkek sesi duyuldu.

"Yedinci notaya hazır ol, Selçuk Demirhan."

Telefon kapandı.

Selçuk pencereden dışarı baktı.

Karşı kaldırımda, siyah pardösülü ve beyaz maskeli bir adam birkaç saniye hareketsiz durdu.

Göz göze geldikleri anda arkasını dönüp karanlığın içinde kayboldu.

Selçuk hiç vakit kaybetmeden dışarı fırladı.
Ama sokağa çıktığında maskeli adam çoktan yok olmuştu.

Geride yalnızca rüzgârın sürüklediği tek bir nota kâğıdı kalmıştı.