26. bölüm · KUTLU YEMİN
📖 26. Bölüm – Kesilen Hesap
Zagros Dağları’nın rüzgârı keskin esiyordu.
Gece, taşların üstüne çökmüş…
her şeyi sessizliğe gömmüştü.
O sessizliğin içinde ilerleyen iki kişi vardı.
Emir Baran
Zeynep
Zeynep fısıldadı:
“Emin misin?”
Baran gözünü bile kırpmadı:
“Evet.”
“Bu gece bitecek.”
Malik’in kampı…
Dağların arasında kuruluydu.
Ateşler yanıyordu.
Nöbetçiler vardı.
Ama…
hiçbiri yaklaşan ölümü fark etmedi.
Baran gölge gibi ilerledi.
Bir nöbetçi—
sessizce yere düştü.
Bir diğeri—
nefes bile alamadan öldü.
Zeynep arkasından izliyordu.
Gözlerinde hayranlık…
ve korku vardı.
Çadırın içinde…
Malik oturuyordu.
Hiçbir şeyden habersiz.
Haritaya bakıyordu.
Bir anda çadırın kapısı açıldı.
Baran içeri girdi.
Malik başını kaldırdı.
Dondu.
“Sen…?”
Baran’ın sesi soğuktu:
“Bitti.”
Malik ayağa kalktı.
Kılıcına uzandı.
“Demek geldin…”
Kılıçlar çekildi.
Çadır dar…
alan küçük…
ama ölüm yakındı.
Malik hızlıydı.
Ama Baran…
kararlıydı.
İlk çarpışma—
kıvılcımlar.
İkinci hamle—
geri adım.
Üçüncü hamle—
kan.
Malik bir açık verdi.
Baran kaçırmadı.
Kılıcı savurdu.
Malik diz çöktü.
Malik nefes nefeseydi:
“Yasi-r…”
“Ölecek…”
Baran eğildi.
Gözlerinin içine baktı:
“Önce sen.”
Kılıç indi.
Sessizlik…
Bir anlık.
Sonra—
baş gövdeden ayrıldı.
Baran kafayı yerden aldı.
Kan hâlâ damlıyordu.
“Bu…”
“Yasi-r için.”
Tam o anda…
çadırın dışında bir ses duyuldu.
Ağır adımlar.
Baran başını kaldırdı.
Karanlıktan biri çıktı.
Yüzünde derin bir yara…
gözlerinde öfke.
Tümege durdu.
Yerdeki bedene baktı.
Sonra Baran’a.
“Geç kaldım…”
Baran kılıcını kaldırdı.
“Sıradaki sensin.”
Zeynep geriden izliyordu.
Nefesini tuttu.
Bu…
başka bir savaştı.
Toli gülümsedi.
Ama bu gülümseme…
insana ait değildi.
“Hayır…”
“Bu daha başlangıç.”
Baran Malik’in kafasını sıkıca tuttu.
Gözleri Toli’deydi.
“Kaçamayacaksın.”
Karanlığa karıştı.
Baran döndü.
Zeynep’e baktı:
“Gidiyoruz.”
“Yasi-r bekliyor.”