4. bölüm / 67
Kıyıya Vurmayan Sözlerİnsan En Çok Neyi Özler?
Bölümler 67Şu an: İnsan En Çok Neyi Özler?
- 1 Kelimelerin Ulaşamadığı Yer285 kelime
- 2 İçimde Kalanlar221 kelime
- 3 Bir Şey Diyemedim347 kelime
- 4 İnsan En Çok Neyi Özler?376 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Yarım Kalan Hikâyeler421 kelime
- 6 Kendine İtiraf Edemediklerin449 kelime
- 7 Söyleyemediklerimin Adı213 kelime
- 8 Bir Zamanlar247 kelime
- 9 Kalabalıkların İçinde234 kelime
- 10 Cevapsız221 kelime
- 11 Kıyıya Vurmayanlar224 kelime
- 12 Gururun Ardına Saklanan Kalp170 kelime
- 13 Bir Fotoğrafın İçinde Kalanlar183 kelime
- 14 Birine Anlatamamak177 kelime
- 15 Eski Bir Şarkının Hatırlattığı178 kelime
- 16 Beklemekten Yorulmak178 kelime
- 17 İnsan Değişir mi?183 kelime
- 18 Kendini Anlatma Yorgunluğu191 kelime
- 19 Bir Vedanın Ardından179 kelime
- 20 Bir Şehrin Sokaklarında198 kelime
- 21 İçimizdeki Çocuk205 kelime
- 22 Bazı İnsanlar İçimizde Kalır351 kelime
- 23 İnsan Bazen Kendine Geç Kalır271 kelime
- 24 Bir Mesajın Gelmediği Akşam276 kelime
- 25 Herkesin Bilmediği Bir Yorgunluk241 kelime
- 26 Bir Zamanlar Çok İnanmıştım254 kelime
- 27 Bazı Vedalar Sessiz Olur249 kelime
- 28 Keşke O Gün Konuşsaydım250 kelime
- 29 Birinin Hayatında Yerinin Olması281 kelime
- 30 Gece Olunca İnsan Kendine Döner275 kelime
- 31 Kendime Yeniden Başlamak350 kelime
- 32 Her Şey Eskisi Gibi Olmak Zorunda Değil265 kelime
- 33 İçimdeki Kırgınlığı Kimse Görmedi279 kelime
- 34 Bazı Hayallerin Saati Geçmez286 kelime
- 35 Kalbim Her Şeyi Hatırlıyor285 kelime
- 36 Bir Gün Her Şeyin Anlamı Değişir328 kelime
- 37 Bazı Cevaplar Sessizlikte Saklıdır445 kelime
- 38 Kendini Herkese Anlatamazsın433 kelime
- 39 Mutluluğu Ertelediğimiz Günler425 kelime
- 40 Bir İnsan Ne Zaman Yabancılaşır?458 kelime
- 41 Bir Gün Kendine Teşekkür Edeceksin566 kelime
- 42 İnsan En Çok Kendi İçinde Kaybolur477 kelime
- 43 Her Şeyin Bir Zamanı Var498 kelime
- 44 Bir Kalbin Yorulduğunu Kimse Anlamaz469 kelime
- 45 Bazı Hayaller Sessizce Büyür485 kelime
- 46 Bir Gün Her Şeye Başka Bakacaksın541 kelime
- 47 Kendine Verdiğin Sözler213 kelime
- 48 Her Giden Bir Şey Öğretir203 kelime
- 49 Sevginin Sessiz Hâli228 kelime
- 50 Bırakmanın da Bir Cesareti Var234 kelime
- 51 İçimde Yeniden Bir Şeyler Yeşeriyor242 kelime
- 52 Kendini Başkalarının Gözünden Görme243 kelime
- 53 Güzel Günlere İnanmak256 kelime
- 54 Değişmekten Korkma260 kelime
- 55 Herkesin Görmediği Mücadele254 kelime
- 56 Bazı İnsanlar İçimizde Kalır310 kelime
- 57 Birinin Hayatında Yerinin Olması291 kelime
- 58 Her Yakınlık, Anlaşılmak Değildir294 kelime
- 59 Bazı Gerçekler Geç Anlaşılır265 kelime
- 60 Söylenmeyenlerin de Bir Ağırlığı Var260 kelime
- 61 Kendi Değerini Hatırladığın Gün289 kelime
- 62 Geçmişin Gölgesinde Yaşamak252 kelime
- 63 Güvenmeyi Yeniden Öğrenmek287 kelime
- 64 Kendi Yolunu Seçmek278 kelime
- 65 Herkesin Bir Hikâyesi Var299 kelime
- 66 Bir Zamanlar Çok İstediğim Şey329 kelime
- 67 İnsan Bazen Kendine Geç Kalır320 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İnsan bazen özlediği şeyin ne olduğunu bile bilmez. Bir şarkı duyar, durup kalır. Eski bir sokağın önünden geçer, adımlarını yavaşlatır. Bir fotoğrafa rastlar, uzun zamandır aklına gelmeyen bir günü hatırlar. Sonra içinde tarif edemediği bir his belirir. Ne tam olarak mutluluktur bu ne de yalnızca hüzün. Geçmişten bugüne uzanan, insanın kalbine sessizce dokunan bir şeydir.
Kendine sorarsın: Ben şimdi neyi özledim?
Bir insanı mı, onunla yaşadığım günleri mi, yoksa o günlerdeki kendimi mi?
Belki de özlemek, sandığımız kadar basit değildir. Birini özlediğimizde yalnızca yüzünü ya da sesini aramayız. Onun yanındayken hissettiğimiz güveni, birlikte güldüğümüz küçük şeyleri, sıradan bir günün nasıl olup da unutulmaz bir anıya dönüştüğünü de ararız. Bazen özlediğimiz kişi değil, onunla mümkün olduğuna inandığımız hayattır.
Bir zamanlar her şeyin daha kolay olduğunu düşünürüz. Geleceğe dair kurduğumuz hayaller, içimizde büyüttüğümüz umutlar, henüz yaşamadığımız günlere duyduğumuz heyecan… Zaman geçtikçe bazı şeyler değişir. İnsanlar uzaklaşır, planlar başka yönlere gider, biz de farkına varmadan değişiriz. Sonra geçmişe dönüp baktığımızda yalnızca yaşadıklarımızı değil, yaşayabileceğimizi düşündüğümüz ihtimalleri de özleriz.
Bazen bir anıyı olduğundan daha güzel hatırlarız. Zihnimiz kötü günlerin sesini kısar, güzel anları ön plana çıkarır. Unuttuğumuzu sandığımız bir gülüşü, birlikte içtiğimiz bir kahveyi, sıradan bir konuşmanın içindeki küçük bir ayrıntıyı yeniden canlandırırız. Belki de bu yüzden geçmiş, uzaktan bakıldığında daha huzurlu görünür. Çünkü artık o günlerin içindeki belirsizlikleri yaşamıyoruz; yalnızca geride kalan parçalarını hatırlıyoruz.
Ama her özlem geri dönmek istemek değildir.
Bazen birini özleriz ama hayatımızda yeniden yer almasını istemeyiz. Bir dönemi güzel hatırlarız ama o günlere geri dönmek istemeyiz. Yaşadıklarımızın değerini kabul ederken artık başka bir yerde durduğumuzu da biliriz. Özlemek, her zaman bir kapıyı yeniden açmak anlamına gelmez. Bazen yalnızca bir zamanlar hayatımızda olan bir şeyin izini taşıdığımızı gösterir.
Belki büyümek biraz da budur: Bir anıyı sevebilmek ama onun içinde yaşamaya çalışmamak. Geçmişteki kendimize şefkat göstermek, o günkü seçimlerimizi anlamaya çalışmak ve bugünkü hayatımıza da yer açmak.
Çünkü hayat yalnızca geride bıraktıklarımızdan oluşmaz. Henüz tanımadığımız insanlar, yaşayacağımız güzel günler ve kendimiz hakkında öğreneceğimiz yeni şeyler de vardır.
Öyleyse insan en çok neyi özler?
Belki bir insanı. Belki bir zamanı. Belki de bir daha tam olarak aynı olamayacağını bildiği eski hâlini…
Ve bazen bütün bu cevapların içinde, insanın kendine sorması gereken başka bir soru vardır:
Geçmişte özlediğim ne varsa, bugün kendi hayatımda onun hangi parçasına yeniden yer açabilirim?
Bölüm etkileşimi