23. bölüm / 67
Kıyıya Vurmayan Sözlerİnsan Bazen Kendine Geç Kalır
Bölümler 67Şu an: İnsan Bazen Kendine Geç Kalır
- 1 Kelimelerin Ulaşamadığı Yer285 kelime
- 2 İçimde Kalanlar221 kelime
- 3 Bir Şey Diyemedim347 kelime
- 4 İnsan En Çok Neyi Özler?376 kelime
- 5 Yarım Kalan Hikâyeler421 kelime
- 6 Kendine İtiraf Edemediklerin449 kelime
- 7 Söyleyemediklerimin Adı213 kelime
- 8 Bir Zamanlar247 kelime
- 9 Kalabalıkların İçinde234 kelime
- 10 Cevapsız221 kelime
- 11 Kıyıya Vurmayanlar224 kelime
- 12 Gururun Ardına Saklanan Kalp170 kelime
- 13 Bir Fotoğrafın İçinde Kalanlar183 kelime
- 14 Birine Anlatamamak177 kelime
- 15 Eski Bir Şarkının Hatırlattığı178 kelime
- 16 Beklemekten Yorulmak178 kelime
- 17 İnsan Değişir mi?183 kelime
- 18 Kendini Anlatma Yorgunluğu191 kelime
- 19 Bir Vedanın Ardından179 kelime
- 20 Bir Şehrin Sokaklarında198 kelime
- 21 İçimizdeki Çocuk205 kelime
- 22 Bazı İnsanlar İçimizde Kalır351 kelime
- 23 İnsan Bazen Kendine Geç Kalır271 kelime · Okuduğun bölüm
- 24 Bir Mesajın Gelmediği Akşam276 kelime
- 25 Herkesin Bilmediği Bir Yorgunluk241 kelime
- 26 Bir Zamanlar Çok İnanmıştım254 kelime
- 27 Bazı Vedalar Sessiz Olur249 kelime
- 28 Keşke O Gün Konuşsaydım250 kelime
- 29 Birinin Hayatında Yerinin Olması281 kelime
- 30 Gece Olunca İnsan Kendine Döner275 kelime
- 31 Kendime Yeniden Başlamak350 kelime
- 32 Her Şey Eskisi Gibi Olmak Zorunda Değil265 kelime
- 33 İçimdeki Kırgınlığı Kimse Görmedi279 kelime
- 34 Bazı Hayallerin Saati Geçmez286 kelime
- 35 Kalbim Her Şeyi Hatırlıyor285 kelime
- 36 Bir Gün Her Şeyin Anlamı Değişir328 kelime
- 37 Bazı Cevaplar Sessizlikte Saklıdır445 kelime
- 38 Kendini Herkese Anlatamazsın433 kelime
- 39 Mutluluğu Ertelediğimiz Günler425 kelime
- 40 Bir İnsan Ne Zaman Yabancılaşır?458 kelime
- 41 Bir Gün Kendine Teşekkür Edeceksin566 kelime
- 42 İnsan En Çok Kendi İçinde Kaybolur477 kelime
- 43 Her Şeyin Bir Zamanı Var498 kelime
- 44 Bir Kalbin Yorulduğunu Kimse Anlamaz469 kelime
- 45 Bazı Hayaller Sessizce Büyür485 kelime
- 46 Bir Gün Her Şeye Başka Bakacaksın541 kelime
- 47 Kendine Verdiğin Sözler213 kelime
- 48 Her Giden Bir Şey Öğretir203 kelime
- 49 Sevginin Sessiz Hâli228 kelime
- 50 Bırakmanın da Bir Cesareti Var234 kelime
- 51 İçimde Yeniden Bir Şeyler Yeşeriyor242 kelime
- 52 Kendini Başkalarının Gözünden Görme243 kelime
- 53 Güzel Günlere İnanmak256 kelime
- 54 Değişmekten Korkma260 kelime
- 55 Herkesin Görmediği Mücadele254 kelime
- 56 Bazı İnsanlar İçimizde Kalır310 kelime
- 57 Birinin Hayatında Yerinin Olması291 kelime
- 58 Her Yakınlık, Anlaşılmak Değildir294 kelime
- 59 Bazı Gerçekler Geç Anlaşılır265 kelime
- 60 Söylenmeyenlerin de Bir Ağırlığı Var260 kelime
- 61 Kendi Değerini Hatırladığın Gün289 kelime
- 62 Geçmişin Gölgesinde Yaşamak252 kelime
- 63 Güvenmeyi Yeniden Öğrenmek287 kelime
- 64 Kendi Yolunu Seçmek278 kelime
- 65 Herkesin Bir Hikâyesi Var299 kelime
- 66 Bir Zamanlar Çok İstediğim Şey329 kelime
- 67 İnsan Bazen Kendine Geç Kalır320 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
İnsan herkese yetişmeye çalışırken kendisine ne kadar geç kaldığını fark etmiyor.
Birinin üzüntüsünü dinliyor, bir başkasının yükünü hafifletiyor, kırılmasınlar diye kelimelerini seçiyor. Herkesin hayatında bir yere sahip olmaya çalışıyor. Birinin aradığı kişi, diğerinin güvendiği insan, bir başkasının zor zamanında sığındığı liman oluyor.
Peki ya kendisi?
Kendi yorgunluğunu hep sonraya bırakıyor. İçinden ağlamak geldiğinde biraz daha dayanıyor. Bir şey anlatmak istediğinde karşısındakinin derdini düşünüp susuyor. Kırıldığında, belki de yanlış anlamışımdır, diyor. Yorulduğunda dinlenmek yerine biraz daha çabalıyor.
Çünkü bazı insanlara güçlü olmak öğretiliyor. Üzülmemeleri değil, üzülseler bile belli etmemeleri bekleniyor. Her şeyi halledebileceklerine inanılıyor. Bir gün onların da yorulabileceği, birinin omzuna ihtiyaç duyabileceği unutuluyor.
Zamanla insan, kendi ihtiyaçlarını bile tanıyamaz hâle geliyor. Ne istediğini değil, kendisinden ne beklendiğini biliyor. Neye kırıldığını değil, karşısındakini nasıl kırmayacağını düşünüyor.
Sonra bir gün aynaya bakıyor ve yüzündeki yabancılığı fark ediyor.
Ne zamandır kendisi için bir şey yapmadığını hatırlayamıyor. En son ne zaman gerçekten mutlu olduğunu, ne zaman bir şeyi sırf istediği için yaptığını düşünüyor. Cevap bulamayınca içinde sessiz bir boşluk beliriyor.
Belki de kendimize en büyük haksızlığı, başkalarına gösterdiğimiz anlayışı kendimizden esirgeyerek yapıyoruz.
Oysa insanın herkese yetişmesi gerekmiyor. Herkesi mutlu etmesi, her kırgınlığı onarması, her vedayı açıklaması gerekmiyor. Bazen bir adım geride durmak, bazen hayır demek, bazen de hiçbir şeyi düzeltmeye çalışmadan dinlenmek gerekiyor.
Kendine dönmek bencillik değil. Yıllardır susturduğun sesini yeniden duyabilmek.
Belki bugün her şeyi değiştiremeyiz. Geçmişte kendimizi unuttuğumuz günleri geri getiremeyiz. Ama bundan sonra kendimizi hep en sona bırakmak zorunda değiliz.
Çünkü hayatımızdaki herkes bir gün değişebilir, uzaklaşabilir ya da kendi yoluna gidebilir. Bizimle kalacak olan tek kişi, yine kendimiziz.
Ve insan, kendisine geç kalmış olsa bile dönmek için hâlâ bir yol bulabilir.
Bölüm etkileşimi