22. bölüm / 67
Kıyıya Vurmayan SözlerBazı İnsanlar İçimizde Kalır
Bölümler 67Şu an: Bazı İnsanlar İçimizde Kalır
- 1 Kelimelerin Ulaşamadığı Yer285 kelime
- 2 İçimde Kalanlar221 kelime
- 3 Bir Şey Diyemedim347 kelime
- 4 İnsan En Çok Neyi Özler?376 kelime
- 5 Yarım Kalan Hikâyeler421 kelime
- 6 Kendine İtiraf Edemediklerin449 kelime
- 7 Söyleyemediklerimin Adı213 kelime
- 8 Bir Zamanlar247 kelime
- 9 Kalabalıkların İçinde234 kelime
- 10 Cevapsız221 kelime
- 11 Kıyıya Vurmayanlar224 kelime
- 12 Gururun Ardına Saklanan Kalp170 kelime
- 13 Bir Fotoğrafın İçinde Kalanlar183 kelime
- 14 Birine Anlatamamak177 kelime
- 15 Eski Bir Şarkının Hatırlattığı178 kelime
- 16 Beklemekten Yorulmak178 kelime
- 17 İnsan Değişir mi?183 kelime
- 18 Kendini Anlatma Yorgunluğu191 kelime
- 19 Bir Vedanın Ardından179 kelime
- 20 Bir Şehrin Sokaklarında198 kelime
- 21 İçimizdeki Çocuk205 kelime
- 22 Bazı İnsanlar İçimizde Kalır351 kelime · Okuduğun bölüm
- 23 İnsan Bazen Kendine Geç Kalır271 kelime
- 24 Bir Mesajın Gelmediği Akşam276 kelime
- 25 Herkesin Bilmediği Bir Yorgunluk241 kelime
- 26 Bir Zamanlar Çok İnanmıştım254 kelime
- 27 Bazı Vedalar Sessiz Olur249 kelime
- 28 Keşke O Gün Konuşsaydım250 kelime
- 29 Birinin Hayatında Yerinin Olması281 kelime
- 30 Gece Olunca İnsan Kendine Döner275 kelime
- 31 Kendime Yeniden Başlamak350 kelime
- 32 Her Şey Eskisi Gibi Olmak Zorunda Değil265 kelime
- 33 İçimdeki Kırgınlığı Kimse Görmedi279 kelime
- 34 Bazı Hayallerin Saati Geçmez286 kelime
- 35 Kalbim Her Şeyi Hatırlıyor285 kelime
- 36 Bir Gün Her Şeyin Anlamı Değişir328 kelime
- 37 Bazı Cevaplar Sessizlikte Saklıdır445 kelime
- 38 Kendini Herkese Anlatamazsın433 kelime
- 39 Mutluluğu Ertelediğimiz Günler425 kelime
- 40 Bir İnsan Ne Zaman Yabancılaşır?458 kelime
- 41 Bir Gün Kendine Teşekkür Edeceksin566 kelime
- 42 İnsan En Çok Kendi İçinde Kaybolur477 kelime
- 43 Her Şeyin Bir Zamanı Var498 kelime
- 44 Bir Kalbin Yorulduğunu Kimse Anlamaz469 kelime
- 45 Bazı Hayaller Sessizce Büyür485 kelime
- 46 Bir Gün Her Şeye Başka Bakacaksın541 kelime
- 47 Kendine Verdiğin Sözler213 kelime
- 48 Her Giden Bir Şey Öğretir203 kelime
- 49 Sevginin Sessiz Hâli228 kelime
- 50 Bırakmanın da Bir Cesareti Var234 kelime
- 51 İçimde Yeniden Bir Şeyler Yeşeriyor242 kelime
- 52 Kendini Başkalarının Gözünden Görme243 kelime
- 53 Güzel Günlere İnanmak256 kelime
- 54 Değişmekten Korkma260 kelime
- 55 Herkesin Görmediği Mücadele254 kelime
- 56 Bazı İnsanlar İçimizde Kalır310 kelime
- 57 Birinin Hayatında Yerinin Olması291 kelime
- 58 Her Yakınlık, Anlaşılmak Değildir294 kelime
- 59 Bazı Gerçekler Geç Anlaşılır265 kelime
- 60 Söylenmeyenlerin de Bir Ağırlığı Var260 kelime
- 61 Kendi Değerini Hatırladığın Gün289 kelime
- 62 Geçmişin Gölgesinde Yaşamak252 kelime
- 63 Güvenmeyi Yeniden Öğrenmek287 kelime
- 64 Kendi Yolunu Seçmek278 kelime
- 65 Herkesin Bir Hikâyesi Var299 kelime
- 66 Bir Zamanlar Çok İstediğim Şey329 kelime
- 67 İnsan Bazen Kendine Geç Kalır320 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bazı insanlar hayatımızdan gider ama içimizden gitmez.
Bunu ilk başta anlayamayız. Birinin yokluğunun, yalnızca yanımızda olmayışı olduğunu sanırız. Zaman geçince alışacağımızı, sesini daha az hatırlayacağımızı, bir gün adını duyduğumuzda içimizde hiçbir şeyin kıpırdamayacağını düşünürüz. Kendimizi buna inandırırız. Çünkü insan, bazen gerçeği kabul etmektense ona alışacağına inanmayı seçer.
Sonra bir gün, hiç beklemediğimiz bir anda, sıradan bir şey olur.
Bir şarkı çalar. Bir sokaktan geçeriz. Birinin gülüşü tanıdık gelir. Belki de yalnızca akşam olur ve gökyüzü, bir zamanlar birlikte baktığımız renge bürünür. İşte o an anlarız; bazı insanlar gitmekle bitmiyormuş.
Onları her gün düşünmeyebiliriz. Her sabah uyandığımızda aklımıza gelmeyebilirler. Hayatımıza devam eder, yeni insanlar tanır, başka hikâyelerin içinde kendimize yer buluruz. Dışarıdan bakıldığında her şey yolundaymış gibi görünür. Fakat içimizde, yalnızca onların dokunabildiği bir yer kalmıştır.
Kimsenin bilmediği, kimseye göstermediğimiz bir yer…
Orada yarım kalmış konuşmalar, söylenememiş cümleler, son kez sarılabilseydik belki her şey farklı olurdu diye düşündüğümüz anlar vardır.
Bazen kendimize kızarız. Neden hâlâ hatırladığımızı, neden çoktan geçmiş olması gereken bir şeyi içimizde taşıdığımızı sorarız. Oysa kalbin zamanı, takvimlerin zamanı gibi işlemez. Bazı duygular bir günde başlar, bazıları yıllarca sürer. Bazı vedalar söylenir ama içimizde tamamlanması çok daha uzun zaman alır.
Belki de mesele, o insanı hâlâ beklemek değildir. Belki yalnızca onun yanındayken olduğumuz kişiyi özlüyoruzdur. Daha kolay gülen hâlimizi, bir mesaja sevinerek baktığımız günleri, geleceği düşünürken içimizin umutla dolduğu zamanları…
İnsan bazen birini değil, onunla birlikte yaşadığı kendisini özler.
Ve bir gün, bütün bunları hatırlarken eskisi kadar acımadığını fark eder. Anı hâlâ oradadır ama artık bütün gününü ele geçirmez. İsmini duyduğunda kalbi eskisi gibi telaşlanmaz. Geçmişi inkâr etmeden bugünde kalmayı öğrenir.
İşte o zaman anlarız: Bazı insanlar içimizde kalır ama hayatımızı yönetmek zorunda değildir.
Onları unutmak zorunda değiliz. Yaşadıklarımızı küçümsemek, hissettiklerimizden utanmak zorunda da değiliz. Her insanın içinde, kimsenin tam olarak bilemeyeceği bir geçmiş vardır.
Belki de büyümek, her şeyi geride bırakmak değildir. Bazı şeyleri içimizde taşısak bile yolumuza devam edebilmektir.
Çünkü bazı insanlar bir daha kapımızı çalmaz. Bazı hikâyeler kaldığı yerden devam etmez. Bazı cümleler, ne kadar beklersek bekleyelim, hiçbir zaman söylenmez.
Ama hayat yine de devam eder.
Ve biz, içimizde kalanlarla birlikte, kendimize yeni bir kıyı bulmayı öğreniriz.
Bölüm etkileşimi