Bir Gün Kendine Teşekkür Edeceksin

Belki bugün kendinle gurur duymakta zorlanıyorsun.

Yapamadıklarını düşünüyor, eksik kaldığını hissettiğin yerleri hatırlıyor, başkalarının hayatına bakıp kendi yolunu sorguluyorsun. Bazen herkes bir yerlere ulaşmış gibi geliyor. Birileri hayallerini gerçekleştiriyor, birileri hayatında yeni başlangıçlar yapıyor, birileri geleceğinden emin adımlarla ilerliyor.

Sen ise hâlâ bazı soruların cevaplarını arıyor olabilirsin.

Ne yapmak istediğini, nasıl bir hayat kuracağını, hangi yoldan ilerlemen gerektiğini düşünüyor olabilirsin. Bazen çok çabaladığın hâlde istediğin yere ulaşamadığını hissedebilirsin. Belki de kendine, neden daha önce başlamadığını soruyorsun.

Ama kendine yalnızca eksiklerini göstererek bakma.

Bugüne kadar geçtiğin yolları da düşün. Kimsenin görmediği çabalarını, kendi içinde verdiğin kararları, zorlandığın hâlde tamamladığın işleri hatırla. Belki bir gün kimseye anlatmadığın bir üzüntünün içinden geçtin. Belki seni korkutan bir adım attın. Belki de hiçbir şey yolunda gitmiyorken yine de sabah kalkıp hayatına devam ettin.

Bunların hepsi de senin hikâyenin bir parçası.

Her başarı alkışlanmaz. Her mücadele dışarıdan görünmez. Bazı ilerlemeler, yalnızca senin fark edebileceğin kadar küçüktür. Ama küçük olması, onların değersiz olduğu anlamına gelmez.

Bazen insanın en büyük başarısı, kendisi için zor olan bir şeyi yapmayı denemesidir.

Elbette her zaman doğru kararlar vermiş olmayabilirsin. Bazen acele etmiş, bazen korkmuş, bazen de sana iyi gelmeyen şeylerde gereğinden fazla kalmış olabilirsin. Belki bazı fırsatları kaçırdın, bazı sözleri zamanında söyleyemedin, bazı insanlara hak ettiklerinden daha fazla anlam yükledin.

Ama insan hayatı boyunca öğreniyor.

Bugün bildiklerini birkaç yıl önce bilmiyor olabilirdin. Bugün daha kolay söyleyebildiğin bir cümleyi geçmişte kurmaya cesaret edememiş olabilirsin. Bugün fark ettiğin bir hatayı, o zaman anlayacak deneyimin olmayabilir.

Kendini yalnızca bugünkü aklınla geçmişteki hâlin üzerinden yargılama.

O günkü sen de elinden geldiğince yaşamaya çalışıyordu. Belki daha çok korkuyordu. Belki kendisini daha az tanıyordu. Belki doğru yolu bulmak için başkalarının onayına ihtiyaç duyuyordu.

Şimdi ise yavaş yavaş kendini tanıyorsun.

Neyi istediğini, neleri artık kabul etmek istemediğini, hangi hayallerin peşinden gitmek istediğini öğreniyorsun. Bazen yanılarak, bazen yeniden başlayarak, bazen de uzun süre düşündükten sonra küçük bir karar vererek ilerliyorsun.

Her şeyin bir anda değişmesini bekleme.

Bazı hayaller zaman ister. Bazı alışkanlıkları değiştirmek kolay değildir. Bazı yaraların iyileşmesi, insanın kendisine yeniden güvenmesi uzun sürebilir. Bir gün iyi hissedip ertesi gün yeniden zorlanman, bütün ilerlemenin kaybolduğu anlamına gelmez.

Kendine öğrenmek için zaman tanı.

Bir gün geriye dönüp bugünkü kendini hatırlayacaksın. Belki bugün seni çok endişelendiren bir meselenin zamanla çözüldüğünü göreceksin. Belki atmaya çekindiğin bir adımın sana yeni bir kapı açtığını anlayacaksın. Belki de her şey tam istediğin gibi gerçekleşmese bile, kendin için verdiğin mücadelenin seni değiştirdiğini fark edeceksin.

O gün geldiğinde, bugünkü kendine daha şefkatli bakmanı diliyorum.

Çünkü sen yalnızca ulaştığın hedeflerden ibaret değilsin. Sen, o hedeflere ulaşmaya çalışırken öğrendiklerin, gösterdiğin çaba, kurduğun hayaller ve yeniden başlayabilme gücünle de değerlisin.

Kendine teşekkür etmek için her şeyin kusursuz olmasını bekleme.

Bugün de kendine teşekkür edebilirsin. Vazgeçmek istediğin bir anda yeniden denediğin için, bir hatadan ders çıkardığın için, kendini daha iyi tanımaya çalıştığın için…

Belki bugün hayatının en güzel döneminde değilsin. Belki önünde çözmen gereken birçok mesele var. Ama bu, hikâyenin burada biteceği anlamına gelmiyor.

Henüz yaşamadığın günler, tanımadığın insanlar, keşfetmediğin yerler ve kendin hakkında öğrenmediğin pek çok şey var.

Bundan sonrasının nasıl olacağını kesin olarak bilemezsin. Fakat bugün kendin için küçük bir adım atabilirsin.

Ve belki bir gün, hiç beklemediğin bir anda, geçmişe dönüp kendine şöyle diyeceksin:

İyi ki denemişim. İyi ki kendimden hemen vazgeçmemişim. İyi ki bütün belirsizliklere rağmen yoluma devam etmişim.

O gün geldiğinde anlayacaksın ki kendine teşekkür etmek, yalnızca başardığın şeyler için değil, hayatın boyunca kendini tanımaya ve yeniden başlamaya çalıştığın için de mümkünmüş.