44. bölüm / 67

Bir Kalbin Yorulduğunu Kimse Anlamaz

Bölümler 67Şu an: Bir Kalbin Yorulduğunu Kimse Anlamaz

İnsan her zaman yorgunluğunu yüzünde taşımaz.

Bazen en çok yorulan kişi, çevresindekileri güldüren kişidir. Herkesin derdini dinleyen, bir şey gerektiğinde yardımına koşan, kendi hayatındaki sorunlara rağmen başkalarına yetişmeye çalışan kişi…

Dışarıdan bakıldığında güçlü görünür. Günlük işlerini yapar, sorulara cevap verir, insanlarla konuşur. Hatta bazen kendi yaşadıklarını anlatırken bile gülümser. Çünkü hayatın devam etmesi gerektiğini öğrenmiştir. Yapılması gereken işler vardır, bekleyen sorumluluklar vardır ve herkesin kendisinden beklediği bir şeyler bulunur.

Ama insanın içi, dışarıdan göründüğü kadar sakin olmayabilir.

Bazen bir cümle bütün gün aklında kalır. Küçük bir hayal kırıklığı, daha önce yaşadığı başka şeyleri hatırlatır. Birinin farkında olmadan söylediği söz, uzun zamandır içinde taşıdığı bir duyguyu yeniden uyandırır.

Ve kendisine neden bu kadar etkilendiğini sorar.

Belki de mesele yalnızca o gün yaşanan şey değildir. Belki uzun zamandır dinlenememiştir. Belki hep anlayış gösteren taraf olmaktan, herkesin durumunu düşünürken kendi duygularını ertelemekten yorulmuştur.

İnsan bazen tek bir olay yüzünden değil, biriken birçok şeyin ağırlığı yüzünden yorulur.

Bir süre sonra anlatmak bile zorlaşır. Çünkü nereden başlayacağını bilemez. Birine içini açmak ister ama bütün yaşadıklarını tek tek anlatması gerektiğini düşünür. Karşısındaki insanın onu anlayıp anlamayacağından emin olamaz. Belki de daha önce anlatmış ama beklediği karşılığı bulamamıştır.

Bu yüzden susar.

İnsanlar da onun sustuğunu görünce her şeyin yolunda olduğunu düşünebilir. Çünkü alışmışlardır onun her şeye yetişmesine, bir şekilde çözüm bulmasına, zor zamanlarda bile hayatına devam etmesine.

Kimse güçlü görünen birinin de desteğe ihtiyaç duyabileceğini düşünmeyebilir.

Oysa güçlü olmak, her şeyi tek başına taşımak değildir. Üzülmemek, yorulmamak ya da hiçbir şeye ihtiyaç duymamak hiç değildir. Bazen insanın en büyük cesareti, iyi olmadığını kabul edebilmesidir.

Birine yardım istemek de mümkündür. Bir süre dinlenmek, bazı sorumlulukları paylaşmak, kendine zaman ayırmak da mümkündür. Herkesin her an yanında olamayacağını bilmekle hiç kimseden destek istememek aynı şey değildir.

Kendini sürekli sona bırakma.

Bir başkasının üzülmesini istemediğin kadar kendi üzülmeni de önemse. Herkesin ihtiyaçlarını fark etmeye çalışırken kendi ihtiyaçlarını görmezden gelme. Birinin sana ihtiyacı olduğunda yanında olabiliyorsan, senin de birine ihtiyaç duyabileceğini kabul et.

Ve bir gün yorulduğunda, bunun için kendinden utanma.

Her şeyi aynı anda çözmek zorunda değilsin. Bazen yalnızca bugün yapabileceklerine odaklanmak, geri kalanını daha sonra düşünmek gerekir. Bazen bir konuşma, bazen sessiz bir yürüyüş, bazen de güvendiğin birinin yanında kendini açıklamak zorunda kalmadan oturmak iyi gelebilir.

Herkes senin yorgunluğunu fark etmeyebilir. İnsanlar senin içinde neler yaşadığını her zaman bilemez. Bu yüzden ihtiyaçlarını dile getirmek, sınırlarını anlatmak ve kendine alan açmak önemlidir.

Çünkü anlaşılmayı beklerken kendi duygularını tamamen saklarsan, bir gün kimsenin seni anlamadığını düşünerek daha da yalnızlaşabilirsin.

Kendine karşı dürüst ol.

Bugün gerçekten nasılsın? Neye ihtiyacın var? Hangi yükü artık tek başına taşımak istemiyorsun?

Bu soruların cevaplarını bulmak için acele etme. Ama onları sormaktan da vazgeçme.

Bir kalbin yorulduğunu herkes anlamayabilir. Fakat sen kendi yorgunluğunu fark edebilir, kendine daha şefkatli davranabilir ve gerektiğinde destek isteyebilirsin.

Bazen iyileşmeye giden ilk adım, her şey yolundaymış gibi davranmayı bırakıp kendine gerçeği söylemektir.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.