42. bölüm / 67

İnsan En Çok Kendi İçinde Kaybolur

Bölümler 67Şu an: İnsan En Çok Kendi İçinde Kaybolur

İnsan bazen yolunu kaybettiğini düşünür ama aslında kaybettiği şeyin bir yol olmadığını çok sonra anlar. Nereye gideceğini bilememek kadar, nereye ait olduğunu bilememek de yorucudur. Bir sabah uyanırsın ve hayatın devam ettiğini görürsün. İnsanlar işe yetişir, sokaklar kalabalıklaşır, telefonlar çalar, herkes bir yerlere yetişmeye çalışır. Sen de bütün bunların arasında yürürsün. Dışarıdan bakıldığında her şey normal görünür. Ama içinde, adını koyamadığın bir eksiklik dolaşır.

Ne istediğini sorarlar, cevap vermekte zorlanırsın. Neye üzüldüğünü sorarlar, anlatmaya nereden başlayacağını bilemezsin. Mutlu olman gereken bir anda bile kendini uzak hissedersin. Sanki hayatının içinde bulunuyor ama tam olarak ona katılamıyorsundur.

Belki de insanın kendine yabancılaşması böyle başlar.

Bir süre başkalarının beklentilerine göre yaşamaya çalışırsın. Kimse kırılmasın diye bazı sözlerini yutarsın. Yanlış anlaşılmamak için düşüncelerini saklarsın. İnsanların senden beklediği kişi olmaya çalışırken kendi içinde neye ihtiyaç duyduğunu sormayı unutursun.

Önce küçük şeylerden vazgeçersin. Sonra kendi isteklerini ertelemeye başlarsın. Bir süre sonra neyi gerçekten istediğini, neyi yalnızca alıştığın için yaptığını ayırt etmek zorlaşır.

En kötüsü de bu değişimin bir anda gerçekleşmemesidir. İnsan kendinden bir günde uzaklaşmaz. Bazen her gün verdiği küçük tavizlerle, bazen söyleyemediği bir cümleyle, bazen de sırf yalnız kalmamak için kabul ettiği şeylerle yavaş yavaş kendi sesini duyamaz hâle gelir.

Bir gün aynaya baktığında kendini tanımadığını düşünürsün. Yüzün aynıdır, hayatın belki de büyük ölçüde aynıdır. Fakat içinde bir şey değişmiştir. Eskiden seni heyecanlandıran şeyler artık sana uzak gelir. Eskiden kolayca verdiğin kararları şimdi defalarca düşünürsün.

O zaman kendine kızmak yerine durup dinlemeyi dene.

En son ne zaman gerçekten ne istediğini sordun kendine? En son ne zaman bir karar verirken başkalarının ne düşüneceğinden önce kendi duygularını düşündün? En son ne zaman yalnızca sana iyi geldiği için bir şey yaptın?

Bu soruların cevapları hemen gelmeyebilir. Kendini tanımak bazen uzun bir yolculuktur. Çünkü insan, yıllarca sakladığı duygularla karşılaştığında ne yapacağını bilemeyebilir. Bazı gerçekleri kabul etmek kolay değildir. Bazı alışkanlıkları değiştirmek, bazı insanlara sınır koymak, bazı hayallerin artık kendisine ait olmadığını anlamak zaman ister.

Kendine bu zamanı tanı.

Bir anda bambaşka biri olmak zorunda değilsin. Hayatını tek bir kararla değiştirmek zorunda da değilsin. Bazen kendine geri dönmek, küçük bir soruyla başlar: Ben gerçekten ne hissediyorum?

Bu soruyu kendine dürüstçe sormaya başladığında, içinde uzun zamandır sessiz kalan bir sesin yeniden duyulduğunu fark edebilirsin.

Belki bir şeyi artık istemediğini anlarsın. Belki uzun zamandır ertelediğin bir hayali yeniden hatırlarsın. Belki de yalnızca dinlenmeye, düşünmeye ve kendine biraz alan açmaya ihtiyacın olduğunu görürsün.

İnsan kendi içinde kaybolabilir. Ama bu, kendini sonsuza kadar bulamayacağı anlamına gelmez.

Bazen kaybolduğumuzu sandığımız dönemler, ilk kez kendimize gerçekten bakmayı öğrendiğimiz dönemlerdir. Eski alışkanlıklarımızın, korkularımızın ve başkalarının beklentilerinin arasından geçerek kendimize ait olanı seçmeye başlarız.

Belki bugün bütün cevapları bilmiyorsun. Belki hayatının hangi yöne gideceğinden emin değilsin. Yine de kendine dönmek için geç kalmış sayılmazsın.

Çünkü kendini bulmak, bir gün bütün sorularının cevaplanması değil; cevapları ararken kendi sesini yeniden duymayı öğrenmektir.

Ve bazen insanın kendine atacağı en önemli adım, ilk kez kendisini de dinlemeye karar vermesidir.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.