KAN VE TAHT

Kılıcının soğuk çeliği boynuna dayandığında, Prens Dreagen adım atmayı bıraktı.
​Karanlığın içinden süzülen maskeli siluet, bir gölge kadar sessizdi. Delayna, adamın şah damarında hafifçe gezdirilen bıçağın baskısını artırırken fısıldadı:
​"Sarayınızın mermer taşları çok kan gördü Prens... Ama hiçbirinin rengi sizinki kadar koyu olmayacak."
​Dreagen'ın dudaklarında beliren tehlikeli tebessüm, gecenin karanlığını böldü. "Beni öldürmek için fazla geç kaldın suikastçı. Çünkü bu taht, zaten çoktan devrildi."
​Saray entrikalarının, kanlı sırların ve ölümcül bir bağın ortasında... Delayna, intikamı ile kaderi arasında bir seçim yapmak zorunda.
​Kim yaşayacak, kim hükmedecek?