KAN VE TAHT kitap kapağı

29. bölüm / 34

BÖLÜM-29 YAKALANMAK

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 34Şu an: BÖLÜM-29 YAKALANMAK

Kışlanın o dondurucu taş duvarları arkasında geçen son gergin günün ardından, nihayet o kaçınılmaz ve uğursuz gece kapımıza dayanmıştı. Sarayın en görkemli salonunda gerçekleşecek olan Kış Hasadı ve Askeri Konsey Balosu, sadece bir eğlence veya kutlama gecesi değil; Prens Dreagen Snake’in kurduğu o ölümcül kapanın, kışladaki hainlerin maskelerinin düşeceği ve belki de hayatlarımızın son bulacağı büyük bir hesaplaşma gecesiydi.
Odamızdaki loş lambanın altında, hazırlıkların en gergin anını yaşıyorduk. Lilly, elindeki gümüş işlemeli fırçayla saçlarımı düzeltmeye çalışırken elleri zangır zangır titriyordu. Üzerimdeki, baloya özel olarak hazırlanan koyu gece mavisi ve siyah detaylı, zarif ama hareket kısıtlamayan elbiseyi giymiştim. Elbisenin astarının iç kısmına, her ihtimale karşı küçük ve keskin bir çelik bıçak saklamıştım.
— "Delayna, hâlâ vazgeçmek için bir şansımız var mi?" dedi Lilly, yutkunarak aynadan bana bakarken. "Prens’in o baloda katilleri ve hainleri açıklayacağını, hatta doğrudan büyük bir infaz gerçekleştireceğini söylüyorlar. Ya o odada adımız anılırsa? Ya o köstebeklerin hedefi bizi tamamen yok etmekse?"
Aynadaki solgun yüzüme ve kararlı bakışlarıma uzun uzun baktım. Derin bir nefes alıp elbisemin eteklerini düzelttim:
— "Vazgeçmek diye bir şansımız hiç olmadı Lilly," dedim, sesimde kusursuz bir netlikle. "O balo salonuna girmek zorundayız. Çünkü saklandığımız her saniye, o katillerin bize kurduğu tuzağı daha da büyütüyor. Başımız dik bir şekilde o kapıdan içeri gireceğiz."
Kısa süre sonra kışlanın koridorlarından gelen davul sesleri ve muhafızların gürültülü adımları baloların başladığının sinyalini verdi. Adaylar ve kışlanın subayları, demir kapılı avludan geçirilerek sarayın asıl tören salonuna doğru yönlendirildi.
Sarayın ana balo salonu, dışarıdaki dondurucu ayazın aksine, binlerce mumun aydınlattığı devasa kristal avizelerle, altın varaklı yüksek tavanlarla ve dev meşe sütunlarla göz alıcı bir ihtişama bürünmüştü. Salonun ortasında krallığın aristokratları, soylular, yüksek rütbeli komutanlar ve kıdemli subaylar lüks kıyafetleri içerisinde fısıldaşarak bir araya gelmişti. Biz adaylar ise salonun sol köşesindeki görece daha sakin alanda sıraya girmiştik. Eleanor ve Sara da hemen yanımızdaydı; Eleanor üzerinde siyah dantel detaylı elbisesiyle her zamanki gibi dik ve cesur duruyordu, Sara ise korkuyla etrafı izliyordu.
Salonun gürültüsü en yüksek noktadayken, bir an için tüm müzik ve konuşmalar kesildi. Orkestra yaylarını indirdi ve kalabalık otomatik olarak iki yana açılarak bir yol oluşturdu.
Büyük demir kapılar ardına kadar açıldı. İçeriye giren kişi, salonun bütün havasını tek bir saniyede dondurmaya yetmişti.
Prens Dreagen Snake, üzerindeki kusursuz dikimli siyah askeri ceketi, omzundaki kraliyet nişanları ve siyah deri eldivenleriyle ağır ve asil adımlarla içeri girdi. Yüzündeki o buzdan maske, o keskin yeşil gözlerindeki karanlık ışıkla birleştiğinde, salondaki herkesin nefesini tutmasına neden oldu. Prens’in hemen arkasından Komutan Vlad, Komutan Astris ve gözleri doğrudan bizim üzerimizde olan Komutan Jasver yerlerini aldı. Jasver’ın yüzündeki o sert ve korumacı ifade, salondaki tehlikenin boyutunu açıkça gözler önüne seriyordu.
Prens, salonun tam ortasındaki yüksek platforma doğru yürürken gözlerini bir an olsun kalabalığın üzerinden ayırmadı. Merdivenleri tırmanıp elini hafifçe kaldırdığında, salonda iğne atılsa sesi duyulacak kadar derin bir sessizlik hakim oldu.
— "Saygıdeğer soylular, komutanlar ve kışlamızın cesur adayları," diye başladı Prens, sesi devasa salonun her köşesinde yankılanarak. "Bugün burada sadece kış Hasadı’nı kutlamak için toplanmadık. Bu sarayın çatısı altında, krallığın kalbine saplanmak istenen paslı bir hançerin varlığını temizlemek için bir aradayız."
Salonda hafif bir uğultu yükseldi ama Prens’in tek bir el hareketiyle o uğultu anında kesildi.
— "Günlerdir sarayımızın mahremi ihlal edildi, kutsal arşivlerimize el uzatıldı ve en sadık muhafızlarımız alçakça katledildi," dedi Prens, sesindeki o zehirli ton daha da sertleşerek. "İçimizdeki o korkak farelerin, sarayı dış güçlere peşkeş çekmek için hazırladıkları darbe planlarını ve mühürlü belgelerini bizzat ele geçirdim. O hainler, suçun izini başka insanların üzerine yıkarak sıyrılacaklarını sandılar. Fakat unutuyorlar ki bu tahtın ve bu kışlanın sahibi benim."
Kalbim boğazımda atmaya başladı. Prens’in gözleri yavaşça kalabalığın arasından süzülerek doğrudan bizim bulunduğumuz köşeye, yani adayların üzerine kilitlendi. Adeta bir avcı, köşeye sıkıştırdığı avına bakıyordu.
— "O hainler şimdi bu salonun içinde, bu kalabalığın arasında nefes alıyorlar," diye gürledi Prens, yeşil gözleri doğrudan benim gözlerimde sabitlenirken. "Ve maskelerini indirmenin vakti geldi."
Prens parmaklarıyla hafifçe işaret ettiği an, kapıdaki ağır zırhlı muhafızlar iki yana açıldı. İçeriye elleri demir zincirlerle bağlanmış iki kişi getirildi. Biri kışlanın kıdemli muhafızlarından biriydi; diğeri ise sarayın lojistik sorumlularından biri olan soylu bir memurdu. İkisi de oracıkta diz çöktürüldü.
Gördüğüm manzara karşısında içimde büyük bir şok dalgası yayıldı. Bunlar, arşiv odasında gizli geçitten kaçarken seslerini duyduğum, o darbe planını hazırlayan asıl köstebeklerdi! Prens onları yakalamıştı.
— "Konuşun," dedi Prens, buz gibi bir sesle diz çöken muhafıza bakarak. "Bu saraya kimin emriyle ihanet ettiniz? Ve cinayetleri kimin üzerine yıkmaya çalıştınız?"
Muhafız korkudan titreyen sesiyle başını yerden kaldırıp bağırdı:
— "Affedin Ekselansları! Biz sadece... Biz sadece yönlendirildik! Suçu adaylara, özellikle de Delayna’ya yıkacaktık! Plan buydu!"
Salondaki tüm başlar bir anda benim üzerime çevrildi. Eleanor ve Lilly dehşetle bana bakarken, uzakta duran Komutan Jasver’ın kasıldığını ve öne doğru bir adım attığını gördüm. Prens ise yavaşça merdivenlerden aşağıya, doğrudan doğruya benim üzerime doğru yürümeye başladı. Her adımı salondaki tahta zemin üzerinde tok bir yankı bırakıyordu.
Tam önümde durdu. Arasındaki o mesafe o kadar azdı ki, üzerindeki sedir ağacı ve demir kokusu burnuma doluyordu. Prens, yeşil gözlerini doğrudan gözlerime dikerek, salondaki herkesin duyabileceği o net ve otoriter sesle konuştu:
— "Gördün mü, Delayna?" dedi Prens, dudaklarında tehlikeli bir tebessümle. "Sarayın gerçek yüzü budur. Pislikler ortaya dökülür, masum olanlar ise hayatta kalmak için savaşmak zorunda kalır."
Prens arkasını dönüp ellerini kaldırdı ve muhafızlara emir verdi:
— "Götürün onları! Zindanlarda mahşeri beklesinler!"
Muhafızlar hainleri sürükleyerek salondan dışarı çıkarırken, orkestra yeniden ağır ve gergin bir balo müziği çalmaya başladı. Prens Dreagen, şaşkınlıkla bakan kalabalığı unutup elini bana doğru uzattı; gözlerindeki o meydan okuyan ve reddedilemeyecek emir veren ışıkla fısıldadı:
— "Bu balo, senin masumiyetinin ya da suçluluğunun tescil gecesi delayna..."

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

19okunma 7beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…