KAN VE TAHT kitap kapağı

28. bölüm / 34

BÖLÜM-28 KORUMA

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 34Şu an: BÖLÜM-28 KORUMA

Gece, kışlanın dondurucu taş duvarlarına adeta buzdan bir zırh gibi giydirilmişti. Dün geceki aramanın, Astris’in o tehlikeli imalarının ve Prens Dreagen’ın avludaki dondurucu nutkunun ardından kışlanın koridorlarında esen tek şey tekinsiz bir sessizlikti. Sabahın henüz morarmamış alacakaranlığında, kışlanın devasa bronz çanı yankılandı. Bu ses, günün ilk acımasız taliminin habercisiydi.
Odamızdaki loş gaz lambasının ışığında Lilly ile göz göze geldik. Lilly, dizliklerini sıkıca bağlarken derin bir nefes verdi:
— "Her sabah aynı çan sesi ama bugün içimde bambaşka bir uğursuzluk var, Delayna," dedi, sesindeki titremeyi bastırmaya çalışarak. "O balodan sonra kışladaki herkes birbirine düşman gibi bakmaya başladı. Sence o köstebekler gerçekten aramızda mı?"
Ayağa kalkıp deri eldivenlerimi parmaklarıma geçirdim. Bacağımdaki ince sızıyı görmezden gelmeye çalışarak ona döndüm:
— "Aramızdalar Lilly," dedim fısıltıyla. "Prens’in ve Komutanların o bakışları boşuna değil. Ama bizim yapmamız gereken tek şey idmanda tek bir açık bile vermemek. Dikkatleri üzerimize çekmeyeceğiz."
Yatakhaneden çıktığımızda koridor buz gibi bir havayla kaplıydı. Yan odanın kapısı açıldı ve Eleanor ile kışlanın diğer kadın adaylarından Sara dışarı çıktı. Eleanor, saçlarını ensesinde sıkıca toplamış, deri ceketinin fermuarını çekerken bize katıldı. Eleanor’un yüzündeki o hırslı ve keskin ifade, en ağır idman sabahlarında bile zerre kadar eksilmiyordu.
— "Gününüz aydın olsun prensesler," dedi Eleanor alaycı ama dostane bir tonla. "Duyduğuma göre bugün Komutan Jasver ve Komutan Vlad bizi kum havuzunda canımız çıkana kadar çalıştıracakmış. Hazır mısınız?"
Sara ise omuzlarını silkti, gözlerinin altındaki koyu halkalar uykusuzluğunu ele veriyordu:
— "Aramalardan sonra kimse uyuyamadı ki Eleanor," dedi sitemle. "Dün gece odamıza giren muhafızlar dolaplarımızı altüst etti. Neyin peşindeler, o cinayetleri kim işledi hâlâ tek bir açıklama yok. Sanki hepimiz potansiyel birer katilmişiz gibi davranıyorlar."
Lilly ile kısa bir an göz göze geldik. Lilly hemen lafa girerek şüpheleri başka yöne çekmeye çalıştı:
— "Kışlada bir cinayet işlendiğinde kimse bize masum muamelesi yapmaz Sara," dedi sakin görünmeye çalışarak. "Vlad’ın kurallarını biliyorsun. O katil bulunana kadar nefes almamıza bile izin vermeyecekler."
Dördümüz birlikte geniş taş merdivenleri inip kışlanın devasa kapalı eğitim arenasına çıktık. Arenanın zemini, ayaklarımızın altında gıcırdayan ince bir kum ve talaş karışımıyla kaplıydı. Yüksek tavanlı ahşap kirişlerden sarkan meşaleler etrafa turuncu, dalgalı gölgeler düşürüyordu. Arenanın ortasında, silah raflarının önünde Komutan Jasver duruyordu. Üzerindeki koyu deri askeri zırhı, omuzlarındaki çelik korumaları ve belindeki çift kınlı kılıçlarıyla adeta yıkılmaz bir kule gibiydi. Yüz hatları, günlerdir süren gerginlik ve uykusuzluk yüzünden her zamankinden daha sert, daha mesafeli duruyordu.
— "Dizilin!" diye gürledi Jasver. Sesi arenanın geniş kubbesinde yankılandı.
Tüm adaylar hızla hizaya girdi. Eleanor sağımda, Lilly ise solumda yerini aldı. Jasver, adımlarını ağır ağır atarak sıranın önünde yürümeye başladı. Keskin gözleri her bir adayın üzerindeki en ufak bir eksikliği, yanlış bağlanmış bir kemeri ya da tereddütlü bir bakışı anında yakalıyordu.
— "Bugün yakın dövüşte göğüs göğüse çarpışma ve silahsızlandırma tekniklerini işleyeceğiz," dedi Jasver, durup doğrudan bizim durduğumuz hatta bakarak. "Sarayda ya da sahada silahınız elinizden düştüğü an pes edecekseniz, gidin şimdiden o formaları çıkarın! Düşman size kılıcınızı yeniden almanız için vakit tanımaz. Şüpheye yer yok, acımaya yer yok!"
Jasver silah raflarından ağır, küt uçlu ahşap çalışma kılıçlarını ve tahta kalkanları gösterdi:
— "Eşleşin! İkişerli gruplar! Birinci grup kalkanla savunmada kalacak, ikinci grup kesintisiz hücum edecek. Hedef, rakibin dengesini bozup elindeki silahı kumların üzerine düşürmek!"
Eleanor hemen bana döndü, gözlerinde meydan okuyan bir pırıltı vardı:
— "Benimle eşleşmeye ne dersin Delayna? Görelim bakalım şu hamlelerini," dedi.
— "Seve seve Eleanor," dedim, tahta kılıcı kavrayarak.
Lilly ise Sara ile eşleşmişti. Arenanın dört bir yanında tahta kılıçların birbirine vurmasıyla çıkan sert çatışma sesleri yükselmeye başladı. Eleanor ilk hamlesini beklemediğim bir hızla yaptı; kılıcı sağ omuz hizamdan aşağıya doğru sert bir kavis çizdi. Kalkanımı kaldırarak darbeyi göğüsledim. Ahşabın ahşaba çarpmasıyla kollarıma kadar sarsıcı bir titreşim yayıldı.
— "Daha hızlı olmalısın Delayna!" diye bağırdı Eleanor, geri çekilip hemen ardından alttan bir çelme hamlesi denerken. "Zihnin başka yerde gibi!"
Ayağımı geriye çekip dengemi topladım ve tahta kılıcımı onun böğrüne doğru hamle yaptım. Eleanor kalkanıyla savuşturdu ama ağırlığımı öne verip omzumla kalkanına yüklenerek onu iki adım geriye savurdum.
— "Zihnim tam olarak burada Eleanor!" dedim soluk soluğa.
O sırada arenanın ortasında adımlayan Komutan Jasver’ın sesi duyuldu:
— "Daha sert! Bu bir dans değil, yaşam mücadelesi! Eleanor, garderoben açık veriyorsun! Delayna, bacağına yüklenmeyi bırak, ağırlığını merkeze topla!"
Jasver’ın uyarısıyla bacağımdaki sakatlığı fark ettiğini anladım. Jasver, diğer grupların yanından geçerek doğrudan bizim dövüş alanımıza doğru ilerledi. İşaret parmağıyla Eleanor’a geride durmasını işaret etti:
— "Eleanor, kenara çekil," dedi Jasver soğuk bir sesle. Ardından silah rafından başka bir tahta kılıç alarak tam karşıma geçti.
Eleanor kenara çekilirken bana destek veren bir tebessüm attı ama gözlerindeki gerilimi görebiliyordulu. Lilly de diğer taraftaki dövüşü bırakıp endişeyle bize bakmaya başladı.
Jasver kılıcını hafifçe kaldırıp savunma pozisyonu aldı. Yüzündeki o sert komutan maskesinin ardındaki gözleri, doğrudan ruhumun içine bakıyordu.
— "Hücum et, Delayna," dedi Jasver alçak ama emreden bir tonla. "Görelim bakalım o koridorlarda gezinecek kadar gözünü karartan cesaretin kılıcına da yansıyor mu."
Dişlerimi sıktım. Jasver’ın bu kışladaki otoritesine, üzerimdeki o boğucu baskısına karşı içimde kabaran tüm öfkeyi kılıcıma yansıttım. Öne doğru bir adım atıp kılıcımı üstten sertçe indirdim. Jasver tek bir bilek hareketiyle darpemi savuşturdu; tahta kılıçlarımız çarpışırken yüzlerimiz birbirine birkaç santim kadar yaklaştı.
— "Çok yavaştın," diye fısıldadı Jasver, gözlerimin içine bakarak. "Dikkatin dağılmış. Aklında ne var?"
— "Hiçbir şey, Komutan," dedim hırsla geri çekilip bu kez alttan bir kavis çizerek hamle yaparken. "Sadece eğitime odaklanıyorum."
Jasver hamlemi kolayca bloke etti, kılıcının kabzasıyla benim kılıcımın zayıf noktasına sertçe bastırdı. İki kılıç kenetlenmiş haldeyken bana doğru bir adım atarak aramızdaki mesafeyi kapattı. Sesi sadece benim duyabileceğim kadar alçaktı:
— "Gözlerindeki o korkuyu ve hırsı görebiliyorum Delayna," dedi Jasver, nefesi şakaklarıma değerken. "O koridorlarda ne aradığını bana söylemiyorsun. Banden bir şeyler saklıyorsun. Ama anlamıyorsun... Seni o Prens’in gazabından korumaya çalışan tek kişi benim. Bana güvenmek zorundasın."
Kılıcımı var gücümle iterek ondan ayrıldım, gözlerim öfkeyle parladı:
— "Ben kimseden koruma talep etmedim Jasver!" dedim, ilk kez unvan kullanmayı unutarak. "Kendi ayaklarımın üzerinde durabilirim. Bana acımanıza ya da beni gölgenizde saklamanıza ihtiyacım yok!"
Jasver’ın yüzündeki kaslar seğirdi. Bir an için komutan kimliği tamamen sıyrıldı, yerini derin bir kırgınlığa ve koruma arzusuyla yanan bir adama bıraktı. Kılıcını hırsla havada çevirip üzerime yürüdü. Hamleleri o kadar sert ve peş peşeydi ki, sadece savunmada kalabiliyordum. Sağdan, soldan gelen darbeleri kalkanımla güçlükle karşılarken dizlerimin bağı çözülecek gibi oluyordu.
— "Bu gururun seni öldürecek!" dedi Jasver kılıcını kalkanıma vururken. "Sarayın ve Prens’in oyunları senin bildiğin kılıç dövüşlerine benzemez! Tek bir yanlış adımında seni diri diri gömerler!"
Son bir sert hamleyle Jasver kılıcımın kabzasına öyle bir darbe indirdi ki, tahta kılıç avucumun içinden sıyrılıp kumların üzerine fırladı. Dengemi kaybedip dizimin üzerine çöktüm. Soluk soluğa kalmış, hırsla göğsüm kalkıp iniyordu.
Jasver kılıcının ucunu tam boğazımın hizasına indirdi. Arenadaki tüm adaylar, Eleanor, Lilly, Sara, hatta diğer komutanlar bile derin bir sessizliğe bürünmüş bizi izliyordu.
— "Silahsız kaldın," dedi Jasver, sesi buz gibi ve mesafeli bir tona geri dönerek. "Aptalca gururun yüzünden silahsız kaldın Aday Delayna."
Jasver kılıcını indirdi ve arkasını dönüp raflara doğru yürüdü:
— "Herkes beş dakika dinlenme! Ardından ok atma poligonuna geçilecek!" diye bağırdı.
Lilly ve Eleanor hemen yanıma koştu. Lilly kolumdan tutup kalkmama yardım ederken endişeyle sordu:
— "İyi misin Delayna? Jasver bugün sana çok sert yüklendi, neydi o öyle?"
Terimi kolumun tersiyle silip kumları üzerimden silkttim. Eleanor ise etkilenmiş bir ifadeyle başını sallıyordu:
— "Sertti evet ama hamlelerin harikaydı Delayna," dedi Eleanor. "Jasver gibi bir komutanın karşısında bu kadar süre ayakta kalabilen aday azdır. Yine de adamın sana bakışlarında farklı bir şey var... Sanki sana kızgın ama aynı zamanda seni bir cam fanusta saklamak istiyor gibi."
— "Sadece idman Eleanor," dedim kestirip atarak. "Abartılacak bir şey yok."
Beş dakikalık aranın ardından arenadan çıkıp kışlanın rüzgârlı, üstü açık okçuluk poligonuna geçtik. Dışarıdaki dondurucu ayaz, terli bedenlerimize temas ettiği an ürpermeme neden oldu. Yan yana dizilmiş ahşap hedef tahtaları rüzgârın etkisiyle gıcırdıyordu. Komutan Astris elimize ağır meşe yayları ve demir uçlu ok kovanlarını tutuşturdu.
— "Rüzgâr doğudan saatte yirmi mil hızla esiyor!" diye bağırdı Astris. "Hedefleri vurmak için sadece gözlerinizi değil, rüzgârın sesini kullanacaksınız! Beşer ok, atış serisi başlasın!"
Yayımın kirişini çekerken parmaklarımdaki sızı artmıştı. Okun tüyünü yanağıma doğru çektim, gözlerimi kırpmadan hedef tahtasının ortasındaki kırmızı noktaya odaklandım. Yanımda duran Sara bir an duraksayıp fısıldadı:
— "Delayna, söylenene göre yarınki baloda Prens büyük bir duyuru yapacakmış. Kışladaki köstebekleri tamamen infaz edeceğini söylüyorlar. Sence doğru mu?"
Nefesimi tuttum. Okumu serbest bıraktım. Cııvv sesiyle havayı yaran ok, rüzgâra rağmen hedefin tam ortasının bir parmak yanına saplandı.
— "Prens bir şey söylüyorsa yapar Sara," dedim diğer oku kovanımdan çıkarırken. "O yüzden gözümüzü hedeften ayırmamamız en iyisi."
İdmanın geri kalan saatleri, parmaklarımız kanayana ve omuzlarımız tutulana kadar devam etti. Her ok fırlatışımda, her kılıç savuruşumda Jasver’ın o kışla duvarlarında yankılanan sözleri zihnimde dönüp duruyordu: “Bu gururun seni öldürecek!”
Akşamüstü idman bittiğinde, kaslarımın ağrısından yürümekte zorlanıyordum. Yatakhaneye dönüp üzerimizdeki çamurlu ve terli talim kıyafetlerini çıkardık. Sıcak su kovalarından yüzümüzü yıkayıp yataklarımıza geçtiğimizde, kışlanın üzerine çöken karanlık her zamankinden daha tehditkârdı.
Lilly yatağının kenarına oturmuş, ıslak saçlarını tararken bana döndü:
— "Jasver idmanda sana ne fısıldıyordu Delayna?" diye sordu yavaşça. "Aranızdaki o gerilimi herkes fark etti."
Yatağıma uzanıp tavanı izlemeye başladım.
— "Beni korumak istiyor Lilly," dedim dürüstçe. "Ama sarayda veya bu kışlada kimsenin kimseyi koruyamayacağını anlamak istemiyor. Kendi başımın çaresine bakmak zorundayım."
Lilly tarağı komodine bıraktı, gözlerinde derin bir düşünce belirdi:
— "Jasver sana değer veriyor, bunu görebiliyorum. Ama haklısın... Yarınki balo geldiğinde, ne Jasver ne de başka biri bizi Prens’in gazabından koruyabilir. Tek çaremiz o geceden sağ çıkmak."
Gözlerimi kapattığımda, kulağımda hâlâ tahta kılıçların çatışma sesleri ve Jasver’ın o çaresiz, öfkeli fısıltısı yankılanıyordu. Fırtına geliyordu ve yarın gece o fırtına hepimizi yutacaktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

15okunma 7beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…