Yedi Denizlerin Pusulası

Yaklaş çocuğum...

Otur yamacıma ve dinle. Bu, eski bir halkın, mutsuz ezgisi. Dinle ve öğren, anlatılan hiçbir şey gerçek değil. Masallar anlattılar sana, şarkılar söylediler. Gerçeği saklayıp, yalanlarıyla hüküm sürdüler.
Doğru bildiklerini de unuttular.

Öğren çocuğum...

Hakikatin pusulası hiçbir zaman kuzeyi göstermeyecek.
Gitmek istediğin yer kalbinde saklı, onu bul, onu dinle.
Sana doğruyu gösterecek tek şey göğsünün ortasında parlayan kalp.
Yedi deniz sustuğunda, pusulanın mührü kırıldığında hakikat, sana hiç olmadığı kadar yakın olacak.

Aç gözünü çocuğum...

....

Aynı masalın kaç farklı sonu olabilirdi? Irina o güne dek yalnızca annesinin anlattığı eski bir krallığa ait masalı biliyordu.

Ta ki bir gecede bütün dünyası alt üst olana kadar.

Ya anlatılan hiçbir şey gerçek değilse? Ya masal diye anlatılanlar aslında bir toplumun gerçeği ya da kaderiyse?

...

Kayıp topraklardaki yedi denize hoş geldiniz.
Burada söylenen hiçbir söz gerçek değil.