Bölümler 34Şu an: Bölüm-18 MAJESTELERİ
- 1 Bölüm 1 -Mektup554 kelime
- 2 Bölüm 2 - Kalenin Duvarlari821 kelime
- 3 BÖLÜM 3 - YÜK1.045 kelime
- 4 BÖLÜM 4 - YABANCI1.254 kelime
- 5 BÖLÜM 5 - KARARLAR1.670 kelime
- 6 BÖLÜM-6 KISKANÇLIK1.222 kelime
- 7 BÖLÜM -7 SİNSİ942 kelime
- 8 BÖLÜM-8 YAKINLIK1.360 kelime
- 9 BÖLÜM -9 DÜŞÜNCELER1.065 kelime
- 10 BÖLÜM 10- YAKLAŞAN TEHLİKE1.449 kelime
- 11 BÖLÜM-11 İLK ADIMLAR1.814 kelime
- 12 BÖLÜM-12 FISILTILAR2.482 kelime
- 13 BÖLÜM-13 KAVGA2.636 kelime
- 14 BÖLÜM-14 KURALLAR2.068 kelime
- 15 BÖLÜM-15 SESLER3.913 kelime
- 16 BÖLÜM-16 DÖVÜŞ2.046 kelime
- 17 BÖLÜM-17 PRENS2.062 kelime
- 18 Bölüm-18 MAJESTELERİ1.909 kelime · Okuduğun bölüm
- 19 BÖLÜM-19 ŞAH MAT2.177 kelime
- 20 BÖLÜM-20 DOST1.522 kelime
- 21 BÖLÜM-21 YARA1.494 kelime
- 22 BÖLÜM- 22 BALO2.279 kelime
- 23 BÖLÜM-23 CİNAYET1.272 kelime
- 24 BÖLÜM-24 SORGU1.089 kelime
- 25 BÖLÜM-25 HAİN1.144 kelime
- 26 BÖLÜM-26 DENETİM584 kelime
- 27 BÖLÜM-27 SIZI694 kelime
- 28 BÖLÜM-28 KORUMA1.574 kelime
- 29 BÖLÜM-29 YAKALANMAK917 kelime
- 30 BÖLÜM-30 BAŞLANGIÇ1.275 kelime
- 31 BÖLÜM-31 KÜL1.034 kelime
- 32 BÖLÜM-32 YAK BENİ1.187 kelime
- 33 BÖLÜM-33 BAYRAK814 kelime
- 34 BÖLÜM-34 ZİHİN OYUNLARI865 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Rüzgâr, açık çayırın üzerinden dondurucu bir ıslık çalarak geçiyor, atların yelelerini ve Prens Dreagen’ın omuzlarına dökülen kürk pelerinini savuruyordu. Zaman o birkaç saniyeliğine tamamen durmuş gibiydi. Aygırımla şaha kalktığım an parmaklarımın arasındaki deri dizginler avucumu sızlatmış ama bakışlarımı o iki derin, yırtıcı yeşil gözden bir salise bile çekememiştim.
Prens Dreagen Snake... Esmer çehresi, gece karası saçları ve o keskin hatlarının ortasında birer zümrüt gibi çakan yeşil gözleriyle gümüş zırhlı atının üzerinde bir heykel kadar kusursuz duruyordu. Dudaklarının kenarında beliren o belli belirsiz tebessüm aylar önceki o gizli şelalede yaşananları unutmadığının, beni ilk bakışta tanıdığının en açık kanıtıydı. O gün buz gibi suların içinden beni çekip çıkaran o kuvvetli kolların, krallığın en kanlı, en korkulan veliahtına ait olduğunu bilmek zihnimde devasa bir deprem yaratmıştı.
— "Atını zapt etmeyi öğrenemedin mi Valerius?"
Kael’in alaycı, sinir bozucu sesi rüzgârın uğultusunu delerek kulağıma ulaştığında, aygırımın dizginlerini sertçe aşağı çekip ön ayaklarını toprağa bastırdım. Atımın nalları çamurlu çayıra vururken bakışlarımı güçlükle Prens’ten çekip Kael’e diktim.
— "Atımı gayet iyi zapt ediyorum Vane," dedim, sesimdeki sarsıntıyı ve kalbimin deli gibi atışını gizlemeye çalışarak. "Kendi dizginlerine odaklansan iyi edersin."
Kael gülümsedi ama gözleri çayırın kenarındaki süvari birliğine ve onların önünde duran Prens Dreagen’a kaydı. "Veliaht Prens’in avludaki aday idmanlarını izlemesi sık rastlanan bir şey değildir. Belli ki kışladaki bu yeni hareketlilik saray kurulunun da dikkatini çekmiş."
O sırada Jasver’ın gür ve otoriter sesi atlı meydanında çınladı:
— "Tüm adaylar! Atlarınızı ahırlara çekin! İdman bitmiştir!"
Jasver’ın sesiyle birlikte gruptaki elliden fazla aday atlarının yönünü ahırlara doğru kırdı. Atımı geriye döndürürken son bir kez çayırın kenarına baktım. Prens Dreagen hâlâ oradaydı; yeşil gözleri atımın her adımını, sırtımdaki duruşumu takip ediyordu. Göğsümdeki o tuhaf sıkışmayla birlikte aygırımı ahşap ahırların girişine doğru sürdüm.
Ahırların içi taze saman, deri zırh ve at teri kokuyordu. Atımın eyerini söküp ahşap bölmeye bağlarken Lilly ve Eleanor yanıma adımladı. Eleanor belindeki iki ince av bıçağını kınına yerleştirirken gözleri hâlâ dışarıdaki çayırdaydı.
— "Prens Dreagen’ın idmanı izlemesine inanamıyorum," dedi Eleanor, sesini alçaltarak. Esmer, keskin yüzünde nadir görülen bir ciddi ifade vardı. "Sarayda söylentiler dolaşıyor Delayna. Veliaht Prens’in muhafız birliklerinin başına geçeceği ve zindandaki cinayet soruşturmasını bizzat devralacağı konuşuluyor."
Lilly kendi kısrağının eyerini yere bırakıp yanımıza geldi. "Bizzat devralması demek, kışladaki her adayın, her komutanın mercek altına alınması demek. Vlad ve Jasver bundan hiç hoşlanmayacaktır."
— "Hoşlanıp hoşlanmamaları önemli değil," dedim, atın yelelerini tarayan fırçayı sertçe tahtaya bastırarak. "Sarayın içinde bir katil var. Beş kişiyi öldürdü, dün gece babamın arşivindeki parşömeni çaldı. Eğer Veliaht Prens bu işe el koyacaksa koysun."
Eleanor bana yaklaşıp dikkatle yüzüme baktı. "Atın üstündeyken Prens ile göz göze geldiğin anı gördüm Delayna. Sanki... Sanki onu daha önce görmüş gibi baktın."
Zihnimde şelalenin buz gibi suları ve suyun altından belimi kavrayan o güçlü el belirdi. O an bir şey diyemedim.
Lilly konuyu toparlamaya çalıştı. "Akşama kadar ahır görevimiz yoksa yemekhaneye geçelim. Bütün gün kılıç sallamaktan ve at sürmekten kollarım uyuştu."
Üçümüz birden ahırlardan çıkıp kışlanın alt koridorlarına doğru adımladık. Akşamın ilk ışıkları surların üzerinden çekiliyor, kışlanın taş duvarlarına karanlık bir soğuk çöküyordu.
Yemekhanedeki uzun ahşap masalar adayların uğultusuyla çalkalanıyordu. Tahta tabaklarımızdaki sıcak sebze çorbasını kaşıklarken kışladaki tek gündem Prens Dreagen’ın saraya gelişi ve zindandaki o kanlı geceydi.
Masamızın üç sıra arkasında Kael Vane, kendi arkadaş grubuyla oturmuş, elindeki fırlatma bıçağını tahta masanın üzerine saplayıp saplayıp çıkarıyordu. Her bıçak saplanışında etrafındaki adaylar kıkırdıyordu.
— "Gözü üzerinizde," dedi Eleanor, çorbasından bir yudum alıp gözleriyle Kael’i işaret ederek. "Bugün parkurda onu yenmen gururunu fena kırdı Delayna. Kael gibi tipler bir kadına yenilmeyi hazmedemez."
— "gururuyla ilgilenmiyorum," dedim ekmeğimi çorbaya banarak. "Masaları temizleme cezasını çeksin yeter."
Tam o sırada yemekhanenin devasa ahşap kapıları gürültüyle açıldı. İçeri giren muhafız birliğiyle birlikte yemekhanedeki tüm uğultu bir anda bıçak gibi kesildi.
En önde Komutan Vlad ve yanında Jasver yürüyordu. Ancak bu kez arkalarında, gümüş zırhı ve siyah kürk pelerinle Prens Dreagen Snake vardı.
Prens’in içeri girmesiyle birlikte yüzlerce aday aynı salisede ayağa kalktı ve başlarını eğerek selam durdu. Lilly, Eleanor ve ben de ayağa kalktık. Başımı hafifçe eğdim ama gözlerimi Prens’ten tamamen ayırmadım.
Dreagen ağır, kendinden emin adımlarla masaların arasından ilerledi. Esmer yüzü bir heykel kadar hareketsizdi, omuzlarına düşen gece karası saçları meşale ışığında parıldıyordu. Yeşil gözleri salondaki adayların üzerinde teker teker gezindi ve tam bizim masamızın önünden geçerken doğrudan bana kilitlendi.
O derin yeşil gözlerde belli belirsiz bir mesafe ama saklanmaya çalışılan bir dikkat vardı. Birkaç salise boyunca bakışlarını üzerimde tuttuktan sonra platforma doğru adımlamaya devam etti.
Jasver öne bir adım attı. Yüz hatları buz kesmişti. Bakışları saniyelik bir an için bana, ardından Prens’e kaydı. Aramızdaki o resmi sınırın soğukluğu Jasver’ın duruşuna yansımıştı ama Prens’in bu ilgisiz görünen ama keskin bakışından rahatsız olduğunu hissetmek zor değildi.
— "Adaylar! Oturun!" diye gürledi Vlad.
Herkes yerine oturdu ama yemekhanedeki gerilim tavan yapmıştı.
Prens Dreagen platformun en önüne adımladı. Derin, karanlık ve temkinli bir ses tonuyla konuşmaya başladığında salonda tek bir nefes bile duyulmuyordu:
— "Bu kışlada dökülen kan, muhafız birliğinin değil, krallığın onuruna yapılmış bir hakarettir. Aranızda saklanan bir hain, emrinizdeki zırhı lekeliyor. Soruşturmayı bizzat devralıyorum. Dün gece o zindandan geçen her gölge, o koridorlarda adım atan her aday bu geceden itibaren incelemem altındadır. Korkusu olan şimdiden kılıcını bıraksın; zira ihanetin bedeli bu sarayın kulelerinde sallanmak olacaktır."
Dreagen arkasını dönüp Vlad ve Jasver ile birlikte yemekhaneden çıktı. Onlar salondan ayrılır ayrılmaz yemekhanede fısıltılar yükselmeye başladı.
Eleanor ve Lilly bana doğru eğildiler. Lilly gözlerini hafifçe kısarak konuştu:
— "Delayna, Prens salona girdiğinde de, o konuşmayı yaparken de gözünü bir an olsun senden ayırmadı. Eleanor ile fark ettik... Aranızda tuhaf bir gerilim var. Onu daha önceden tanıyor musun?"
Eleanor da sessizce başıyla onayladı. "O bakışlar sıradan bir veliahtın adaya bakışı değildi Delayna. Bir şey saklıyorsun."
Derin bir nefes verdim. Kızların bakışlarındaki samimiyeti görünce gizlemenin anlamı kalmadığını anladım. Sesimi sadece ikisinin duyabileceği kadar kıstım:
— "Aylar önce," dedim fısıltıyla, bakışlarımı masaya devirerek. "Kışlanın arka tarafındaki o tenhada, gizli şelalede yalnız başımaydım.yüzmek icin gitmiştim .öylece suyun dibinde biraz kalıp rahatlamaya çalışıyordum."
Lilly ve Eleanor çıt çıkarmadan dinliyordu.
— "Sudan yüzeye çıktığım an," diye devam ettim, üstü kapalı bir tonda. "Aniden arkamda bir hareketlilik oldu. Biri boğulduğumu ya da bilincimi kaybettiğimi sanıp bir anda belimden tuttu ve beni yüzeye çekti. Büyük bir şokla geri çekilip ona bağırdım ama o sadece boğulduğumu sandığı için insani bir refleks gösterdiğini söyledi."
Eleanor kaşlarını kaldırıp fısıldadı: "Aramızda kalsın... O yabancı adam Prens miydi?"
— "Evet," dedim başımla onaylayarak.
Lilly nefesini tuttu, Eleanor’ın gözleri şaşkınlıkla açıldı. "Peki sonra ne oldu?" diye sordu Lilly öne doğru kayarak. "Seni çekip çıkardıktan sonra ne yaşandı?"
— "Bu kadar," dedim omuzlarımı hafifçe kaldırarak, sesime sıradan bir hava katmaya çalışarak. "Üstümü giyinip eşyalarımı topladıktan sonra yollarımız ayrıldı. Kim olduğunu bilmiyordum... Ama bugün atın üzerinde o yeşil gözleri görünce o günkü yabancının Veliaht Prens olduğunu anladım. Yemekhanede de bana o yüzden bakıyordu; muhtemelenbeni tanıdı ."
Eleanor derin bir nefes verdi, gözlerinde hâlâ o olayın şaşkınlığı vardı. "Bu sır aramızda kalacak ama dikkatli ol Delayna. O adamın duruşunda çözülmesi zor bir karanlık var."
Yemekten sonra odamıza çekilmek üzere loş kışla koridorlarında adımlıyorduk. Eleanor yan odamızın kapısına geldiğinde duraksadı.
— "Bu gece kılıçlarımızı kapının arkasına koyalım kızlar," dedi Eleanor. "Prens’in gelişi kışladaki dengeleri tamamen değiştirecek."
— "Haklısın Eleanor," dedim gülümseyerek. "İyi dinlen."
— "İyi geceler," dedi Eleanor ve odasına girdi.
Lilly ile odamıza geçip kapıyı sürgüledik. Odanın içindeki şömine hafifçe çıtırdıyordu. Lilly hırkasını çıkarıp yatağına oturdu.
— "O şelale karşılaşmasından sonra hâlâ şoktayım Delayna," dedi Lilly. "Jasver ile arandaki soğukluk yetmezmiş gibi Prens ile olan bu temasınız... O adamın etrafında ölümcül bir aura var."
— "Farkındayım," dedim fısıltıyla.
Gece ilerlerken Lilly derin bir uykuya daldı. Ancak benim gözüme uyku girmiyordu. Yatağımda doğrulup hırkamı üzerime geçirdim. Boğazım kurumuştu, odadaki su testisi ise boşalmıştı. Kışla koridorları bu saatte sakindi; alt kattaki su pınarına inip birkaç yudum alıp dönmek iyi gelecekti.
Hançerimi belime takıp odanın kapısını sessizce araladım. Koridor loş meşalelerle aydınlatılmıştı. Adımlarımı olabildiğince sessiz atarak merdivenlerden aşağı indim.
Alt kattaki taş pınara ulaştığımda ahşap maşrapaya buz gibi suyu doldurup içtim. Soğuk su boğazımdan süzülürken zihnimdeki o karmaşa bir anlığına duruldu. Maşrapayı yerine bırakıp arkamı döndüğüm an, pınarın hemen arkasındaki geniş kemerli nişten bir gölge ayrıldı.
Refleksle elimi belimdeki hançerin kabzasına götürüp hançeri kınından yarıya kadar çektim.
Karanlığın içinden çıkan kişi Prens Dreagen Snake’ti.
Üzerinde ağır zırhı yoktu; sadece siyah bir keten gömlek ve koyu renkli pantolonu vardı. Göğsünün düğmeleri düzgündü, gece karası gür saçları alnına hafifçe dökülmüştü. O derin yeşil gözleri mesafeli ama benden bir an bile ayrılmayan bir dikkatle üzerime kilitlenmişti.
— "Saray içerisinde bir Veliaht Prens'e hançer doğrultmak... Büyük bir cüret Aday Valerius," dedi Dreagen, sesi temkinli ve mesafesini koruyan pürüzsüz bir tonla çıkıyordu.
Hançerimi derhal kınına soktum. İki adım gerileyip başımı saygıyla eğdim. Sesime tam bir muhafız disiplini ve protokol mesafesi oturtarak konuştum:
— "Bağışlayın Majesteleri," dedim pürüzsüz ve resmi bir tonla. "Siz olduğunuzu karanlıkta fark edemedim. Dün gece zindanda yaşanan felaketten ve kışladaki katil tehdidinden sonra her an tetikte olmak zorundayım."
Dreagen aramızdaki iki adımlık mesafeyi koruyarak durdu. Yüzündeki ifade mesafeli görünmeye çalışsa da yeşil gözlerindeki o gizli dikkat ve ilgi kaçınılmazdı. Duruşundaki hükümdar ağırlığını bozmadan ellerini arkasında birleştirdi.
— "Tehlikeye karşı tetikte olman doğru bir davranış Aday Valerius," dedi Dreagen, sesindeki o gizli ilgiyi bastırmaya çalışarak. "Ancak kışla koridorlarında tek başına dolaşmak da bir o kadar riskli."
— "Kışla düzenine ve kurallarına sadığım Majesteleri," dedim başımı dikleştirip bakışlarımı resmi bir çerçevede tutarak. "Sadece odamdaki su bittiği için pınara inmiştim. Askeri sınırlar dahilinde hareket ediyorum."
Dreagen hafifçe başını salladı. Bakışları saniyelik bir an için yüzümdeki hafif morluğa kaydı. Yüzündeki donuk ifade bir milim kadar gerildi; içindeki o endişeli meramı gizlemek istercesine çenesini dikleştirdi.
— "Yüzündeki o izler..." dedi Dreagen, sesine soğukkanlı bir resmiyet vermeye çabalayarak. "Dün geceki saldırıdan mı kaldı?"
— "İdman ve devriye sırasındaki küçük bir pürüz Majesteleri," dedim mesafemi milim bozmadan. "Önemli bir durum değil. Bir muhafız adayı için katlanılabilir izler."
— "Bir adayın görevi kendini gereksiz yere tehlikeye atmak değildir," dedi Dreagen, sesindeki temkinli ton koruyucu bir baskıya dönüşürken. "Sarayın ve kışlanın güvenliği artık benim sorumluluğumda. Kendini hedef haline getirmekten kaçınmalısın."
— "Uyarılarınız ve ilginiz için teşekkür ederim Majesteleri," dedim hafifçe başımı eğerek. "Ancak kendi güvenliğimi sağlayabilecek eğitimi alıyorum. Görev bilincim tamdır."
Dreagen tam resmi bir karşılık vermek üzere dudaklarını araladığında, koridorun köşesinden gelen ağır çizme sesleri taş duvarlarda yankılandı.
Jasver, elindeki fenerle köşeyi döndü. Bakışları önce Prens Dreagen’a, ardından pınarın başında resmi bir duruşla bekleyen bana kaydı. Jasver’ın yüz hatları anında kaskatı kesildi; aramızdaki o soğuk mesafeye uymak zorundaydı ama gecenin bu saatinde beni Prens ile yan yana görmek gözlerinde gizleyemediği sarsıcı bir kıvılcım çaktırdı.
— "Prens Hazretleri?" dedi Jasver, sesindeki sert komutan tonunu bastırmaya çalışarak öne adımladı. "Bir sorun mu var? Devriye ekipleri kışla kanadını kontrol ediyordu."
Dreagen duruşunu hiç bozmadan yavaşça Jasver’a doğru döndü. Yüzündeki o mesafeli, hükümdar edası anında tamamen devreye girdi.
— "Bir sorun yok Komutan Jasver," dedi Dreagen, sesi pürüzsüz ve dondurucu bir resmiyetle tınlayarak. "Aday Valerius ile kışla güvenliği üzerine kısa bir durum değerlendirmesi yapıyorduk. Aday görevine ve odasına dönmek üzereydi."
Jasver’ın gözleri saniyelik bir an için benim üzerime kilitlendi. Bakışlarındaki o kırgınlık ve koyduğum sınıra saygı duymanın getirdiği ağır sessizlik havada asılı kaldı.
— "Anlaşıldı Majesteleri," dedi Jasver, başını eğerek. Ardından bana döndü, sesi tamamen profesyonel ve soğuktu: "Odana dönebilirsin Aday Delayna."
— "Emredersiniz Komutanım," dedim.
Prens Dreagen’a doğru hafifçe başımı eğerek selam verdim: "İyi geceler Majesteleri."
Dreagen gözlerimin içine derin, resmi ama içinde saklı bir şimşek taşıyan bakışıyla baktı. "İyi geceler, Aday Valerius."
Arkamı dönüp merdivenlere doğru adımlarken Jasver ve Prens Dreagen koridorda yan yana kaldı. Sırtımı soğuk taş duvara yaslayarak odama tırmanırken, sarayın koridorlarında örülen bu tehlikeli ağın her geçen saniye daha da daraldığını hissedebiliyordum.
Bölüm etkileşimi
