17 Bölüm: İtiraf et

Mila oturduğu koltukta da arkasına yaslanarak saatlerdir bilgisayarın klavyesinde gezinen parmaklarını esnetti. Ayağa kalkarak buzdolabından içecekler aldı ve kızlara dağıttı.

Mila: İçin hadi...

Sima: Off çenem ağrıdı yemin ediyorum.

Mila: Eee işimiz bu ne yapalım?

Sima: İşimi yapmaktan şikayetçi değilim elbette, ama şu gazeteciler de çok abartıyor. Ahiret soruları soruyorlar resmen. Ben nereden bileyim BTS üyelerinden ilk hangisi evlenecek. Garip garip sorular.

Beyzanur: Sence hangisi?

Sima: Bence RM. O baba olmayı çok istiyor sanki, var öyle bir havası. Hatta şeyi hatırlıyor musunuz? Bir keresinde Amerika'da çok hoşuna gittiği için minik bir bebek ayakkabısı almıştı.

Mila: Unutmak ne mümkün. Fiyatı görünce tansiyonum fırladı 12.000 bebek patiği mi olur ya.

Beyzanur: Adam sanat seviyor.

Mila: Biz de ona "İsraf" deniyor. Fakiriz ya vizyon da yoksa demek.

Sima: Aynen onlar jakuzi der biz leğen.

Mila: Yok o kadar da değil.

Beyzanur: Bence ilk Yoongi evlenir ya.

Mila: Sebep?

Beyzanur: Çünkü çok sessiz, diğerlerine göre biraz daha ağır başlı. Kolay kolay konuşmaz.

Mila: Gö*ü yere yakın olandan korkacaksın diyorsun yani, mantıklı. Ama bence ilk benimki evlenir.

Beyzanur: Seninki?

Mila: Jimin, ne yani ülke değiştirdim, HYBE çalışanı oldum diye alışkanlıklarımdan vaz mı geçeyim? Benimki işte, biyas anlamında söylüyorum hemen devirmeyin gözlerinizi.

Sima: Peki neden Jimin?

Mila: Çok çapkın. Manita olaylarına kafası fazla çalışıyor, Army'ye öpüşme ve öpücüğün arasında ki farkı anlattığı video yu hatırlıyor musun?

Sima: Hiç unutur muyum. Adamı gördüğümde direk o video geliyor aklıma.

Mila: Çok çapkın hatta bana sorarsanız, şirketin kurallarına rağmen kesin merdiven altından ayartmıştır bir iki kişi. Ama yurt dışında diye düşünüyorum, o işi Kore'de yapmak yürek ister.

Sima: Vallahi mümkün.

Beyzanur: Neysee artık işimize dönelim.

Kızlar işlerine dönmek üzereyken, kapının çalma sesi ile bir birlerine bakmışlardı. Gelenin Rana olmadığı çok açıktı, çünkü Rana kapıyı çalmaz direk içeri girerdi.

Mila: Girin!

Yoo-na: Şey merhaba rahatsız etmiyorum umarım.

Mila: (Kızlara bakar) Hayır buyrun lütfen.

Yoo-na: Ben anons için gelmiştim.

Sima: Anons?

Yoo-na: Şirket sayfasında yoksunuz ya, haberiniz yoktur diye haber vermek istedim. Yangın ihtimaline karşı itfaiye ekiplerinden küçük bir öğretim alacağız. Bunu 45 dakikalık ders gibi göre bilirsiniz. İlk yardım ve yangın sırasında ne yapmanız gerektiği ile ilgili. Bu yüzden hepimiz şirketin giriş katında ki hol de toplanıyoruz, siz de mutlaka orada olmalısınız.

Beyzanur: Peki katılmak şart mı?

Yoo-na: Evet. İdoller bile katılacak.

Sima: Tamam o zaman, biz bir 5 daikaya geliyoruz. Teşekkürler haber verdiğiniz için.

Yoo-na: (45° eğilir) ne demek. (Çıkar)

Mila: Harika, bir bu eksikti gerçekten.

Beyzanur: Yani eğer katılmak şartsa tabiki de katılacağız.

Sima: O zaman ben Rana'ya-

Sima'nın sözünü yarıda kesen şey. Rana'nın içeri girmesi olmuştu.

Mila: Hey neyin var? Ne oldu?

Rana: Sonra anlatırım. Yangın tatbikatı mı ne varmış geliyor musunuz?

Sima: Tabiki.

Rana: E çıkalım o zaman, hadi.

Kızlar ofisten ayrılarak asansörle şirketin giriş katına inmişlerdi. Herkes yavaş yavaş toplanmaya başlamıştı. Çalışanlar buldukları müsait bir yere yerleşiyordu. Kimi yerde oturuyordu, kimi ayakta duruyordu, kimi kafetaryadan kendine ve arkadaşlarına sandalye getirmişti.

Mila: Kızlar çökün. En rahatı zemin bence.

Sima: Valla bana hava hoş, ünüversitede ki yıllarım geldi aklıma.

Rana: Bence de iyi fikir. Hiç öyle "Ay ben yerde asla oturamam" demem.

Beyzanur: Yerin halıfleks olduğunu neden şimdi fark ettim ben ya.

Mila: (Kıkırdar) valla geldiğimizden beri her günümüz ayrı olay, bu yüzden onu fark etmemen normal.

Beyzanur: Geldiler gene.

Mila: Ya ne yapacaklar dı? Beyzanur bazen çok abartıyor muşsun gibi geliyor bana. Tamam biz de rahatsız oluyoruz ama bu onların suçu değil ki? Yani sırf biz buradayız diye gelmeyecekler diye bir şey yok. Bu dağdan gelip bağdakini kovmak gibi olur.

Beyzanur: Yani evet haklısın. Ama şu çocuğu görünce içimi bir huzursuzluk kaplıyor ne yapayım?

Sima: (Sinsi gülümseme ile)Sen o hissettiğin şeyin, huzursuzluk olduğundan emin misin? Bana değilsin gibi geldi de.

Beyzanur: Lafı nereye getirdiğini anlıyorum, biliyorsun değil mi?

Sima: Bil diye söyledim zaten. Hani bizde bir laf vardır "Büyük aşklar, münakaşayla başlar"

Rana: Afferin kız! Sonunda bir deyimi düzgün teleffuz ettin.

Sima: Mersi.

Soobin: Selam. Nasıl oldun nuna? Daha iyimisin?

Soobin'in sorduğu soru ile birlikte kızlar soru dolu gözler ile önce bir birlerine sonra Rana'ya bakmışlardı. Rana ise biraz sessiz kaldıktan sonra önce Soobin'in sorusunu cevaplamak istemişti.

Rana: İyiyim. Sorun yok...

Soobin: Sevindim. Neyse ben üyelerin yanına geçeyim.

Rana: Peki.

Soobin: Görüşürüz nunalar.

Sima/Mila/Beyzanur: Görüşürüz.

Soobin gittikten sonra kızlar Rana'ya bakılmaya devam etmişlerdi. Açıklama bekledikleri her hallerinden belli oluyordu.

Rana: Tamam anlatacağım dedim ya, ama şimdi değil.

Kızlar aşağıda tatpikatın başlamasını beklerken, finans departmanı çalışanları planlarını hayata geçirmek üzere, kızların ofisine girmişlerdi. Etrafı biraz karşıtırsalar bile her şeyi olduğu gibi bırakmak için büyük çaba gösteriyorlardı.

Yong-pil: Ja-young biraz yavaş olsana! Yakalanacığız şimdi!

Ja-young: Sen kendine bak asıl! Yeterince sessiz ve yavaş haraket ediyorum zaten.

Bayan Jeong-im: Şuna bakın, şirkete dışardan aburcubur, yemek ve içecekler sokumşlar! Ben bunların bir şeyler çevirdiklerini biliyordum.

Yoo-sh(Ş)ik: Dışardan getirdiklerini nereden biliyorsun? Belki bizim kantinden almılardır? Her defasında aşağı inmemek için, olamaz mı?

Bayan Jeong-im: Hayır bunlar bizim kantinde yok.

Ja-young: Doğru söylüyor. Etrafı da pırıl pırıl yapmışlar, temizliğe düşkünler demek ki.

Yoo-na: Hey! Lütfen şu program yorumlarınıza son verip işinize döner misiniz? Yerleştirin şunu da gidelim artık! Yakalanırsak ne gibi bir açıklama yapacağız?! Bir tahmininiz var mı?

Yong-pil: Haklı.

Yoo-sh(ş)ik: Nereye koysak ki? Dolaplar olmaz, duyamayız o zaman.

Yong pil: Şu duvarda ki fotoğarfaların arkasına yapıştırsak?

Yoo-sh(ş)ik: Olmaz düşme ihtimali çok yüksek.

Ja-young: Bilgisayarlar ve masa eşyaları da olmaz. Her gün temizlik yapılıyor kesin fark edilir.

Bayan Jeong-im: Buldum! masalardan birinin altına yapıştıralım. En köşeye koyarsak kimse fark etmez, temizlik yapılırken bile fark edilmez, oraya kimse bakmıyor sonuçta.

Yoo-sh(ş)ik: Çok mantıklı. Hatta harika fikir. Evet bu olabilir işte.

Yoo-na: Tamam hadi çabuk yapıştırın şunu da gidelim artık.

Yoo-sh(ş)ik dinleme cihazını masanın altına yapıştırdıktan sonra beşi de ofisten çıkarak kapıyı yavaşca kapatmışlar dı. Ama hesplamadıkları bir şey vardı. Birisi onları görmüştü ve bu kişi Jimin'den başkası değildi.
Peki Jimin bu gördüklerini üyelere yada şirketin yetkili kişilerine söyleyecek miyidi? Bundan kendisi bile emin değildi. İkiye bölünmüştü adeta, bir yanı bunun haksızlık, suç olduğunu düşünüyor, kızların başlarının belaya girmesini istemiyordu. Diğer yanı gördüklerinin aslında kendilerinin de işine geleceğini düşünüyor, hiç bir olaya karışmadan, kızlardan kolaylıkla kurtulmak istiyordu. Peki ya ne yapacaktı?

💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫

AŞKLARIM!!! Ben geldiiiim.... N'abersiniz? Bebeklerim bölümü nasıl buldunuz? Siz Jimin'in yerinde olsanız ne yapardınız? Yorumlarınızı ve düşüncelerinizi büyük bir merakla bekliyoruuum. Lütfen bölümü veğenmeyi, arkadaşlarınızla paylaşmayı ve kirabı kaydetmeyi unutmayın. İnanın bana daha ne hikayeler gelecek inanamazsınız... Kdrama tadında bir sürü, bir birinden güzel hikayeler gelecek ve biliyorsunuz ki ilki de Sızı... Eylül ayının birinde paylaşmayı düşünüyorum inşallah bir aksilik çıkmazsa tabi... O yüzde mutlaka takipte kalmalısınız.. bir sonraki bölümde görüşmek üzereeee! ✨💜