Final:Sonsuz Birincilik

Lise yıllarının son demleri, baharın hafif ve ılık rüzgârıyla okul bahçesine doluyordu. Zaman adeta su gibi akıp gitmişti. Bir zamanlar koridorlarında birinci olabilmek için birbirimizle kıyasıya yarıştığımız, karanlık sırların ve korkuların arasında kaybolduğumuz bu okulda şimdi mezuniyet zilinin çalmasını bekliyorduk.

Ders bittiğinde bahçedeki büyük çınar ağacının altındaki bankımıza doğru yürüdüm. Sienna her zamanki gibi oradaydı. Güneş ışıkları yaprakların arasından süzülüp üzerine vuruyor, ama o artık gölgelerin arkasına saklanmıyordu.
Yanına oturduğumda elini yavaşça uzatıp benimkini tuttu. Parmaklarındaki o soğukluk bana artık hiç yabancı gelmiyordu; aksine dünyadaki en güvenli hissi veriyordu.

"Bitti," dedim gökyüzüne bakarak."

"Biten sadece okul, Alianna," dedi Sienna melodik sesiyle.

Başını bana doğru çevirdiğinde gözlerindeki o derin, koruyucu sevgi her zamankinden daha belirgindi.
"Bizim hikâyemiz daha yeni başlıyor."

"Sınav sonuçları açıklandı bu arada."
dedim muzip bir teberrümle.
"Yine birinci olmuşum. Sen de hemen arkamdasın."

Sienna hafifçe kıkırdadı. Eğilip alnını alnıma dayadı.
"Sen hayatım boyunca karşılaştığım en inatçı, en hırslı insansın. Ve ben senin arkanda durmaktan, seni korumaktan asla bıkmayacağım."

"Seni seviyorum Sienna" dedim içimdeki tüm samimiyetle.

"Ben de seni seviyorum Alianna. Şimdiden, sonsuza dek."

Okul bahçesindeki kalabalık ve gürültü yavaş yavaş silinirken, ikimiz ele ele tutuşup yeni hayatımıza doğru ilk adımı attık. Ne gecenin karanlığı ne de saklanan sırlar artık bizim için bir tehditti.
Çünkü biz karanlığın içinde birbirimizi bulmuş, en büyük zaferimizi birbirimizin kalbini kazanarak elde etmiştik.

SON.