5.Bölüm:Okul Koridoru

Ayaklarımı yerden kesercesine bir hızla karanlık koridoru geride bırakmaya çalıştım.
Kalbim güm güm vuruyor, ciğerlerim havayı süzmekte zorlanıyordu.
Rüyamda yaşadığım o saf dehşet şimdi gerçeğin ta kendisine dönüşmüştü.
O gözlerdeki kızıllık ve dudaklarından süzülen o metalik koku Sienna insan değildi.

Tam merdivenlere ulaşıp yukarı kaçacağım sırada, başımın üstündeki koridor ışıkları cızırdayarak patladı.
Etraf bir anda zifiri karanlığa büründü.
Nefesimi tutup durdum. Arkamdan gelen hiçbir ses yoktu ama havadaki o ağır, buz gibi baskıyı tüm tenimde hissedebiliyordum.
Adım atmaya çalıştığım an, arkamdan fırtına gibi esen bir rüzgârla sarsıldım.
Daha ne olduğunu anlayamadan Sienna bir anda tam önümde belirdi!
Gözleri karanlıkta kor gibi parlıyordu. Yüzündeki o her zamanki donuk ifadeden eser kalmamıştı açlık, öfke ve yakalanmış olmanın getirdiği tekinsiz bir vahşilik vardı.

"Çok fazla meraklısın, Alianna," dedi sesi odanın içinde eko yaparken.
Geriye doğru çekilmeye çalıştım ama sırtım soğuk duvara çarptı. Dehşet içinde etrafıma bakındım, yan tarafta duran yangın söndürme tüpüne gözüm kaydı. Sienna üzerime doğru bir adım attığı an, var gücümle yangın söndürme tüpünü duvardan söküp onun olduğu yöne doğru fırlattım!
Sienna refleksle yana kaydı ama ağır demir tüp duvara çarparak büyük bir gürültüyle patladı ve etrafa yoğun bir beyaz toz bulutu yayıldı.
Görüş açısının kapanmasını fırsat bilip kendimi merdivenlere attım.
Basamakları üçer beşer
tırmanırken arkamda metalin ezilme sesini duydum

Üst kata, okuldaki kalabalığın arasına ulaşmak tek şansımdı. Ancak merdivenlerin sonuna geldiğimde kapının kilitli olduğunu fark ettim.
"Hayır, hayır, hayır!"
diye bağırarak kapı kolunu zorladım.

Tam o sırada arkamdaki duvardan fırlayan Sienna beni omzumdan yakaladı ve kenardaki boş spor salonuna doğru fırlattı.
Ceketim yırtıldı, cilalı ahşap zeminde kayarak basketbol potasının direğine çarptım.Bütün vücudum acıyla kavruldu.

Sienna ağır ve kendinden emin adımlarla spor salonunun yüksek kapılarını kapattı ve sürgüyü çekti. İçerisi devasa, alacakaranlık bir kafese dönüşmüştü.
"Buraya kadardı, bak bakalım etrafa kaçabileceğin bir yer varmı??"
dedi yürürken.
"Okulda beni küçümsedin, yetmedi bide şimdi de hayatımın en büyük sırrına burnunu soktun."

Ağzımdaki kan tadını tükürüp yerden destek alarak ayağa kalktım. Korkum yerini hırçın bir hayatta kalma içgüdüsüne bırakıyordu.
"Senden kortuğumu düşünme Sienna!" diye bağırdım sesim titrese de.

Gözlerini devirip alaycı bir şekilde güldü ve insanüstü bir hızla üzerime fırladı.
Ama ben de boş durmadım tam yanımda duran ağır jimnastik kasasını onun yoluna doğru fırlattım.
Sienna kasayı ikiye bölecek bir darbeyle parçaladı ama bu bana birkaç saniyelik zaman kazandırdı.
Minderlerin arkasına dolanıp yakındaki malzeme odasından kaptığım metal voleybol direğiyle ona doğru savurdum.
Direk tam göğsüne çarptı! Sienna sarsıldı ve birkaç adım geriledi. Bir insanın kaldıramayacağı bu darbe onu durdurmamıştı ama şaşırtmıştı.
"İnatçı davranıyorsun!"
diye kükredi.Nefes nefese
"Bunu her zaman yaparım, bilirsin!"
diye karşılık verdim. Bu yaratığa yem olmaya hiç niyetim yoktu.

Sienna tekrar üzerime atıldığında kendimi yana fırlattım. Ahşap zemini tırnaklarıyla parçaladı.
O an gözüm tepedeki havalandırma boşluğuna kaydı. Tırmanma halatlarından birine sıçrayıp kendimi yukarı çektim. Sienna arkamdan zıpladı, ayakkabımın tabanını yakalayıp beni aşağı çekmeye çalıştı. Ayakkabımı ayağımdan çıkarıp suratsızca onun yüzüne fırlattım.

Tavandaki havalandırma ızgarasını var gücümle tekmeleyip açtım ve içeri emekledim. Sienna aşağıdan halatı koparıp yukarı doğru tırmanmaya başladığında dar metal tünelin içinde var gücümle ilerledim.
Metalin çatırdama sesleri her yerden geliyordu; havalandırma borularını bükerek peşimden geliyordu.
Tünelin sonundaki ızgarayı fark ettiğimde hiç düşünmeden tüm ağırlığımla üzerine yüklendim. Izgara kırıldı ve ben kendimi okulun arka bahçesindeki çöp konteynerinin üzerindeki çatı kaplamasında buldum!
Çatıdan aşağı, yumuşak matların olduğu atık alanına atladım. Düşmenin etkisiyle dizlerim burkuldu ama durmadım. Yağmur yağmaya başlamıştı, hava kararmıştı.
Rüzgâr sertçe yüzüme vururken okulun arka bahçe çitlerine doğru koşmaya başladım.

Arkamı döndüğümde Sienna çatıdaydı. Yağmurun altında, ıslak saçlarıyla bir canavar gibi duruyordu.
"Bu burada bitmedi Alianna!"
diye bağırdı sesi rüzgârı yararak.
"Yarın yine sınıfta olacağız!"

Çitlerin üzerinden atlayıp kendimi sokağa fırlattım. Yağmur suyuna batan ayaklarımla, üstüm başım yırtık içinde eve doğru koşarken tek bir şey biliyordum
Yarın okula döndüğümde bu savaş artık sadece sınav notları için olmayacaktı.