6.Bölüm:Gölgeler Arasındaki Bir Kıvılcım

Gece boyunca yağan yağmurun sesi odamın camını döverken, bacağımdaki morluklara ve yırtılan kıyafetlerime bakıp durdum.
Bütün bedenim sızlıyordu ama zihnimdeki gürültü fiziksel acımdan çok daha baskındı.
Sienna bir vampirdi.
Beni öldürmeye çalışmıştı, kovaladı, köşeye sıkıştırdı ama hayattaydım.

Ertesi gün okulda dersler su gibi akıp giderken, Sienna'nın gözlerini bir saniye bile üzerimde hissetmediğim an yok gibiydi.

Arka sıradan bana yöneltilen o bakışlarda artık dünkü vahşet veya öfke yoktu aksine çözülmeyi bekleyen bir düğüme bakar gibi büyülenmiş bir ifade vardı.

Öğle arası zili çaldığında sınıftakiler birer birer dışarı çıkmaya başladı.

Ben tam çantamı toparlarken Sienna aniden yanımda belirdi. Hiçbir şey söylemeden bileğimden tuttu
"Sienna?"
Dokunuşu buz gibiydi ama kavrayışında acıtmaktan kaçınan garip bir hassasiyet vardı.
Beni hızlı adımlarla koridordan geçirip kimsenin uğramadığı okulun arka bahçesine, o kuytu duvar kenarına kadar sürükledi.

Ne olduğunu anlayamadan sırtım soğuk taş duvara çarptı. Sienna iki kolunu da başımın iki yanından duvara dayayarak kaçış yolumu kapattı.
Bedenlerimizin arasındaki mesafe neredeyse sıfırlanmıştı.
Kalbim güm güm vurmaya başlarken gözlerimin içine kilitlendi.
"S-sienna, ne yapıyorsun?"
diye fısıldadım, sesim hafifçe titreyerek.

Hiç cevap vermedi. Bakışları yüzümde ağır ağır gezinmeye başladı.
Önce gözlerime baktı o derin kahverengilerde ilk defa bir canavarı değil, bana büyülenmiş gibi bakan bir kızı gördüm.

Parmağının ucuyla gözlerimin önüne düşen birkaç saç telini yavaşça kulağımın arkasına itti.

"Şu gözlerindeki cesaret."
diye mırıldandı. Sesi dünkü gibi ürkütücü değil, kadife gibi yumuşaktı.
"Dün gece senden bir çığlık, bir yalvarış bekliyordum. Ama sen bana kafa tuttun. Hayatım boyunca bu kadar büyüleyici bir kararlılık görmedim Alianna."

Bakışları gözlerimden yavaşça dudaklarıma kaydı.Zaman durmuş gibiydi.
Yüzü bana o kadar yakındı ki, nefesini cildimde hissedebiliyordum.
Dudaklarıma bakarken gözlerindeki kızıllık bir anlığına belirip söndü ama bu kez açlıktan değil, bambaşka bir arzudandı.Yüzüme daha çok yaklaşıp
"Dün gece seni durduran şey neydi biliyor musun?"
dedi, parmak ucu hafifçe çeneme dokunurken. Bakışlarını yeniden dudaklarımdan ayırmadan devam etti
"O hırsın, duruşun ve bu kusursuz yüzün. Sana zarar vermeye kıyamadım. Sen sadece okuldaki en zeki kız değilsin Alianna, sen gördüğüm en tehlikeli derecede güzel şeysin."

Göğsüm hızla naik kalkıyordu. Bir vampirin duvarla kendi arasında sıkıştırdığı av bendim ama içimde korkudan çok, benliğimi sarıp sarmalayan tuhaf bir sıcaklık yayılıyordu.
Sienna eğilip yüzünü boynuma doğru yaklaştırdı, derin bir nefes çekti.
"Kokun bile zihnimi bulandırıyor," diye fısıldadı tam kulağımın dibinde.
"Seni her zaman bir rakip sanıyordum. Ama yanılmışım. Ben sadece senden gözlerimi alamıyormuşum."
Ne olduğunu daha tam olarak kavrayamamışken tam dudaklarımı aralayıp birşey diyecekken Sienna'nın dudaklarını dudaklarımda hissetmemle hayatımın en büyük 2. şokunu yaşamıştım.
Bir süre sonra kendimi daha fazla tutamayacağımı anlayıp karsılık vererek anın tadını çıkarmaya basladım.