56. bölüm · GECEYE DOĞAN GÜNEŞ
FİNAL: Yıllar Sonra Gelen "Evet"
Enes, otel odasında ateşler içinde uyandığında masadaki o soğuk boşanma kağıtlarını ve pasaport izlerini gördüğünde dünyası başına yıkılmıştı. Rusya’ya gitmişti; gitmişti ama o bir ayın sonunda boşanmamıştı. Enes o bir ay içinde Gece’nin peşinden Rusya’ya gitmiş, onun kaldığı evi bulmuş, kapısında günlerce beklemişti. Gece, Enes’in o değişmiş, olgunlaşmış ve gerçekten pişman olmuş halini gördüğünde, bebeğinin hatırına ona sadece "konuşma hakkı" vermişti.
Aradan geçen 5 yıl...
Gece, Rusya’da kendine yepyeni ve başarılı bir hayat kurmuştu. Minik kızı Güneş büyümüş, karnındaki bebek ise dünyaya gelmişti; artık iki çocuk annesiydi. Enes ise o süreçte bambaşka bir adam olmuştu. Artık o fevri, kıskanç ve bencil Enes yoktu. Karısının geçmişine, çektiği acılara saygı duyan, onu her gün yeniden kazanmak için çabalayan, çocuklarına adanmış bir baba vardı.
Bir kış günü, kar taneleri Moskova’nın üzerine beyaz bir örtü gibi yağarken, Enes yine Gece’nin kapısındaydı. Elinde yıllar önce sahilde unuttukları o mutluluğu temsil eden bir buket çiçekle içeri girdi.
"Gece," dedi sesi titreyerek. "Biliyorum, bana gönlünü açman yıllarını aldı. Ama ben her gün, her saniye o gün o kapıdan gidişinin acısıyla yaşadım. Senin o yaralı kalbini, o güzel geçmişini bana emanet etmene layık olmak için çalıştım."
Gece, çocukların odasına giden koridorda durdu. Yanında Güneş ve küçük oğulları vardı. Enes’in gözlerindeki o samimiyeti, beş yıl boyunca hiç bıkmadan, usanmadan kapısında bekleyişini gördü. İçindeki o "affetmeyeceğim" diyen gurur, zamanın getirdiği huzurla yerini kabullenişe bırakmıştı.
Gece gülümsedi. "Gönlümü geri almanı sağlayan şey, sadece sevgin değil Enes... Senin, benim yaralarımı sarmak için verdiğin o büyük mücadele oldu," dedi.
Enes, dizlerinin üzerine çöktü. Cebinden beş yıl önce boşanma sözleşmesinin yanına koyamadığı o yüzüğü çıkardı. "Baştan başlayalım mı? Bu sefer sadece karım değil, hayatımın tek yoldaşı olarak?"
Gece, çocuklarına baktı, sonra Enes’in pişmanlıkla parlayan gözlerine... Elini uzattı ve yüzüğü kabul etti. "Evet," dedi sessizce.
Malikanenin bahçesinde, yıllar önce kavga ile kopan o hayatlar, şimdi çok daha sağlam, çok daha sevgi dolu bir temel üzerine yeniden inşa edilmişti. Enes ve Gece, geçmişin yaralarını sarmış, aralarındaki o "2. şansı" en güzel şekilde yaşayarak, çocuklarıyla birlikte huzurlu bir hayata adım atmışlardı.
Ve böylece, Hümerya Masal'ın dünyasında bir aşk hikayesi daha, acıdan doğan bir olgunlukla huzura kavuştu.