FISILTI kitap kapağı

28. bölüm / 30

KAPATILMAYAN DOSYA

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 30Şu an: KAPATILMAYAN DOSYA

Sabah saat 08.40'ta Başkomiser Kerem Aydın, emniyete geldiğinde ilk işi arşivden gönderilen belgeyi yeniden incelemek oldu.

Cemal Arslan'ın imzasını taşıyan not, masanın üzerinde duruyordu. Tarih, 2008 yılının Şubat ayının ilk günlerini gösteriyordu. Notta, eksik personel eklerinin yeniden incelenmesi istenmiş, karşılaştırma yapılmadan dosyanın kapatılmaması gerektiği özellikle belirtilmişti.

Kerem, belgenin altındaki imzaya bir kez daha baktı.

Cemal, kurum müdürü olarak sıradan bir kayıt kontrolü istemiş olabilirdi. Ancak önceki belgelerle birlikte değerlendirildiğinde, bu talebin sıradan bir işlemden ibaret olup olmadığı araştırılmalıydı.

12 Ocak'ta Aylin Karaca, personel kayıt grubunu Cemal'e teslim etmişti. Altı gün sonra aynı dosya grubunda eksik ekler kayda geçirilmişti. Ocak ayının son haftasında ilgili birimlerden bilgi istenmiş, Şubat başında Cemal dosyanın kapatılmamasını talep etmişti.

Bütün bu işlemler birbirini takip ediyordu.

Kapı açıldı.

“Günaydın müdürüm.”

Barış Demir içeri girdi.

“Günaydın. Elif Hanım'ın görüşme saati belli mi?”

“On birde gelecek. Dün akşam da arayıp teyit etti.”

“Güzel. Arşivden başka haber var mı?”

“2008 yılındaki eksik ekler için gönderilen yazının idari işler birimindeki cevabı hâlâ bulunamamış. Sosyal hizmetlerden gelen cevap ise aynı: Bazı personel ekleri mevcut dosyada yok.”

“Paraf incelemesi?”

“Kesin rapor henüz çıkmadı. Uzman birim, daha fazla imza ve paraf örneği istedi. Aylin'in personel dosyasındaki örneklerle karşılaştırma sürüyor.”

Kerem, önündeki belgeyi Barış'a uzattı.

“Cemal'in bu notunu da dosyaya ekleyelim. Aslına ulaşılmasını ve notun hangi kayıt üzerinden hazırlandığının belirlenmesini iste.”

Barış belgeyi inceledi.

“Cemal Bey, dosyanın kapatılmasını istememiş. Aksine, eksik ekler bulunmadan işlem tamamlanmasın demiş.”

“Evet. Bu önemli. Ancak neyi aradığını henüz bilmiyoruz.”

Barış notu masaya bıraktı.

“Bugün Elif Hanım'dan bu konuda bir şey öğrenebiliriz.”

“Önce kendi anlatımını dinleyeceğiz. Belgeyi gösterdikten sonra da ne hatırladığını soracağız.”

Kerem, dosyayı kapattı.

Saat 11.00'e kadar önlerinde başka bir görüşme bulunmuyordu.

Elif Arslan saat 10.58'de emniyete geldi. Kerem ve Barış onu görüşme odasında karşıladı.

Elif'in yüzünde önceki görüşmelerden beri değişmeyen yorgunluk vardı. Babasının kaybolmasının üzerinden geçen zaman, soruların cevapsız kalmasını daha da ağırlaştırmıştı.

Kerem oturması için yer gösterdi.

“Hoş geldiniz Elif Hanım. Geldiğiniz için teşekkür ederim.”

“Rica ederim. Bir şey bulduğunuzu söylemiştiniz. Babamla ilgili mi?”

“Evet. Babanızın eski kurum kayıtlarıyla ilgilendiğini gösteren bazı belgelere ulaştık. Önce size birkaç soru soracağız, ardından isterseniz belgelerin içeriğini açıklayacağız.”

Elif çantasını yanındaki sandalyeye bıraktı.

“Tabii. Bildiğim her şeyi anlatırım.”

Kerem, önündeki not defterini açtı.

“Daha önce babanızın eski fotoğraflara baktığını ve bir süredir eski bir kayıt aradığını söylemiştiniz. Bu arayışın ne zaman başladığını hatırlıyor musunuz?”

Elif biraz düşündü.

“Kesin bir tarih veremem. Kaybolmasından birkaç ay önce daha sık yapmaya başlamıştı. Evdeki dolapları açıyor, eski evrak kutularını çıkarıyor, bazı kâğıtları tek tek inceliyordu.”

“Bu sırada size ne aradığını söyledi mi?”

“Bir keresinde eski bir kayıt aradığını söylemişti. Ben de ne kaydı olduğunu sordum. Bana, ‘Kurumun geçmişiyle ilgili bazı evraklar var, onları bulmam gerekiyor,’ dedi. Daha fazla açıklama yapmadı.”

“Belirli bir isimden söz etti mi?”

“Hayır. Ama bir defasında Levent Şahin'in adını söylediğini hatırlıyorum.”

Kerem, gözlerini Elif'e çevirdi.

“Ne zaman?”

“Tam olarak hatırlamıyorum. Babam eski evrakları inceliyordu. Bir sayfada Levent Şahin'in adını gördüm. Babam da onun eski kurum çalışanlarından biri olduğunu söyledi.”

“Levent Şahin'in aradığı belgelerle ilgisi olduğunu söyledi mi?”

“Hayır. Sadece adını söyledi. Ben de o zaman üzerinde durmadım.”

Kerem not aldı.

“Peki Aylin Karaca'yı tanıyor muydunuz?”

Elif başını salladı.

“Evet. Babamın eski çalışanlarından biriydi. Birkaç kez evimize geldiğini hatırlıyorum. Ama uzun yıllardır görüşüp görüşmediklerini bilmiyorum.”

“Kaybolmadan önce Aylin Hanım'la görüştüğünü biliyor muydunuz?”

“Evet. Babam bir gün onunla görüşeceğini söylemişti. Sonrasında da görüşmüşler.”

“Görüşmenin nasıl geçtiğini anlattı mı?”

Elif'in yüzü biraz gerildi.

“Çok ayrıntı vermedi. Yalnızca eski bir konunun yeniden açıldığını söyledi. Aylin Hanım'la konuştuktan sonra birkaç gün oldukça sessizdi.”

“Size bu görüşmenin neden önemli olduğunu açıkladı mı?”

“Hayır. Bir keresinde, ‘Bazı şeyleri konuşmak için çok geç kalındı,’ dedi. Ne demek istediğini sorduğumda cevap vermedi.”

Kerem, bu cümleyi not etti.

“Bu sözleri ne zaman söyledi?”

“Kaybolmasından birkaç hafta önce olmalı. Tarihini tam hatırlamıyorum.”

Barış, ilk kez konuştu.

“Babanızın Aylin Hanım'la görüşmesinden sonra evdeki eski evrakları daha sık incelemeye başladığını fark ettiniz mi?”

“Evet. Hatta bir gün çalışma odasında yerde birkaç klasör vardı. Bazı kâğıtları ayırıyordu. Ben içeri girdiğimde onları topladı.”

“Size ne yaptığını söyledi mi?”

“Eski kayıtları düzenlediğini söyledi. Sonra da bu konunun aileyle ilgili olmadığını belirtti.”

Kerem, sorularına devam etti.

“Babanızın elinde siyah bir dosya gördünüz mü?”

Elif düşünmeden cevap vermedi. Bir süre geçmişi hatırlamaya çalıştı.

“Evet. Siyah kapaklı bir dosyası vardı. Ama bunun Aylin Hanım'ın taşıdığı dosya olup olmadığını bilmiyorum.”

Kerem'in bakışları değişmedi.

“Dosyanın içeriğini gördünüz mü?”

“Hayır. Babamın çalışma masasının üzerinde durduğunu hatırlıyorum. Bir keresinde eline alıp odasına götürdü. İçinde ne olduğunu görmedim.”

“Bu dosyayı ne zaman gördünüz?”

“Kaybolmasından önceki dönemde. Birkaç kez karşıma çıktı.”

“Dosyanın üzerinde bir isim, numara veya kurum ibaresi var mıydı?”

“Hatırlamıyorum. Sade siyah bir dosyaydı.”

Kerem, Elif'in söylediklerini not etti. Sarp'ın anlattığı siyah klasörle bu dosya arasında benzerlik bulunması dikkat çekiciydi; ancak iki dosyanın aynı olduğu söylenemezdi.

“Babanızın çalışma odasındaki evrak kutularında sonradan bir eksilme fark ettiniz mi?”

Elif başını salladı.

“Evet. Kaybolduktan sonra evi toparlarken bazı eski belgelerin yerinde olmadığını fark ettim. Ama babamın bunları daha önce başka bir yere koymuş olabileceğini düşündüm. Hangilerinin eksik olduğunu bilmiyorum.”

“Bunu daha önce bize neden anlatmadınız?”

“Çünkü hangi belgelerin eksik olduğunu bilmiyordum. Bir de babamın kaybolduğu günlerden sonra her şey birbirine girmişti. Bazı şeyleri sonradan hatırladım.”

Kerem sakin bir sesle konuştu.

“Bu tür ayrıntıları hatırladıkça bize bildirmeniz önemli. Eksik olduğunu düşündüğünüz belgelerin listesini çıkarabilirseniz, arşiv kayıtlarıyla karşılaştırabiliriz.”

Elif başını salladı.

“Yapmaya çalışırım.”

Kerem, masanın üzerindeki belge dosyasını açtı.

“Elif Hanım, şimdi size babanızın imzasını taşıyan bir belge göstereceğim.”

Belgenin onaylı örneğini Elif'in önüne koydu.

Elif önce tarihi, ardından babasının imzasını inceledi.

“Bu babamın imzası.”

“Belge, 2008 yılının Şubat ayında hazırlanmış. Babanız, eski personel eklerinin yeniden incelenmesini istemiş. Ayrıca karşılaştırma yapılmadan dosyanın kapatılmaması gerektiğini belirtmiş.”

Elif yazıyı tekrar okudu.

“Demek o zaman da bu konuyla ilgileniyormuş.”

“Evet. Bu belge, babanızın o dönemde personel kayıtlarındaki eksiklerle ilgilendiğini gösteriyor.”

Elif, başını kaldırdı.

“Peki ne eksikmiş?”

“Şu an için hangi belgelerin eksik olduğunu belirleyemedik. Ocak 2008'deki bir kontrol kaydında bazı personel eklerinin bulunmadığı yazıyor.”

“Bunlar neyle ilgili olabilir?”

“Bunu araştırıyoruz. Ancak sizin anlatımınızda geçen eski kayıt arayışıyla aynı konu olup olmadığını henüz söyleyemeyiz.”

Elif belgeye bir kez daha baktı.

“Babamın bu kadar yıl sonra hâlâ bu belgeleri aramasının bir nedeni olmalı.”

Kerem cevap vermeden önce kısa bir süre düşündü.

“Babanızın kaybolmadan önce bu kayıtları yeniden araştırdığını biliyoruz. Aylin Karaca'yla da bu dönemde görüştüğünü doğruladınız. Ancak aradığı belgenin ne olduğunu bulmadan nedenini açıklamak mümkün değil.”

Elif, ellerini birleştirdi.

“Benim bilmediğim başka şeyler de var mı?”

“Şu an için size gösterebileceğimiz belgeler bunlar. Fakat soruşturma ilerledikçe yeni bilgiler ortaya çıkabilir.”

“Peki Aylin Hanım'a ne oldu? Onu da bulabildiniz mi?”

Kerem'in sesi değişmedi.

“Hayır. Aylin Karaca'nın kayıp durumuyla ilgili araştırma sürüyor. Onunla ilgili de henüz kesin bir sonuca ulaşmış değiliz.”

Elif gözlerini yere indirdi.

“Babamın başına gelenlerle onun kaybolması arasında bir bağlantı olduğuna inanıyor musunuz?”

“Bu ihtimali araştırıyoruz. Ancak şu aşamada ikisinin kayboluşu arasında kesin bir bağlantı kuracak delilimiz yok.”

Elif bir süre sessiz kaldı.

“Babam son zamanlarda bir şeylerden korkuyor muydu, bilmiyorum. Ama eskisi gibi değildi. Bazen telefon çalınca odasına geçerdi. Konuşmasını duymuyordum. Telefonu kapattıktan sonra da uzun süre düşünürdü.”

Kerem hemen sordu:

“Bu konuşmaların kimlerle olduğunu biliyor musunuz?”

“Hayır. Bir keresinde sordum. Eski bir tanıdık olduğunu söyledi.”

“Bu tanıdığın adını verdi mi?”

“Hayır.”

Barış not aldı.

“Babanızın telefon kayıtlarında bu döneme ait bazı görüşmeler var. Hatların kimler tarafından kullanıldığını ve görüşmelerin tarihlerini karşılaştırıyoruz. Sizden duyduğumuz bu ayrıntıyı da değerlendireceğiz.”

Elif başını salladı.

Kerem görüşmeyi sonlandırmadan önce son bir soru sordu.

“Babanızın evden ayrıldığı gün yanına aldığı herhangi bir eşya hatırlıyor musunuz?”

Elif düşünmeye başladı.

“Ceketini aldı. Cüzdanı evde kalmıştı. Telefonunu da bıraktığını biliyorsunuz. Arabayla çıktığı için başka bir şey alıp almadığını bilmiyorum.”

“Bir çanta?”

“Hatırlamıyorum. Ama küçük, koyu renkli bir evrak çantası vardı. Onu kaybolduğu gün görmedim. Evde de bulamadım.”

Kerem not aldı.

“Bu çantanın içinde ne bulunurdu?”

“Bazen belgelerini taşırdı. Ama her zaman kullandığı bir çanta değildi.”

“Son olarak ne zaman gördünüz?”

“Birkaç hafta önce. Çalışma odasındaydı.”

Kerem, bu ayrıntıyı da kayda geçirdi.

Görüşme sona erdiğinde Elif, babasının imzasını taşıyan belgenin fotokopisini istedi. Kerem, soruşturmanın gerektirdiği usule uygun biçimde kendisine verilebilecek bilgilerin değerlendirileceğini söyledi.

Elif odadan ayrılırken kapıda durdu.

“Başkomiserim, babamın bulmaya çalıştığı şeyi bulursanız bana haber verir misiniz?”

Kerem başını salladı.

“Elde ettiğimiz doğrulanmış bilgileri sizinle paylaşacağız. Babanızı bulmak için çalışmayı sürdürüyoruz.”

Elif teşekkür ederek odadan çıktı.

Görüşmenin ardından Kerem ve Barış yeniden odalarına döndüler.

Barış notlarını masaya bıraktı.

“Elif Hanım'ın anlattıkları birkaç noktayı değiştirdi.”

“Hangilerini?”

“Cemal Bey'in siyah kapaklı bir dosya taşıdığını doğruladı. Ayrıca kaybolmadan önce koyu renkli evrak çantasının ortadan kaybolduğunu söyledi.”

Kerem dosyayı açtı.

“Sarp'ın gördüğü siyah klasörle Elif'in gördüğü dosyanın aynı olduğunu bilmiyoruz. İkisini aynı nesne olarak kayda geçirmeyelim.”

“Peki evrak çantası?”

“O da ayrı bir iz. Önce Cemal'in evinde yapılan incelemede çantanın bulunup bulunmadığını kontrol edelim.”

Barış bilgisayarını açtı.

“Ev arama ve eşya tespit tutanağını buluyorum.”

Kerem, Elif'in ifadesini yeniden okudu.

Cemal'in telefonunu evde bırakması, aracının Ankara'dan Eskişehir yönüne çıkması ve evrak çantasının ortadan kaybolması, kayboluşun öncesinde planlı bir hareket olup olmadığını düşündürüyordu. Fakat bu ayrıntılar tek başına bir sonuca götürmezdi.

“Barış.”

“Buyurun müdürüm.”

“Cemal'in aracının bulunduğu ya da görüldüğü son noktaya ilişkin araştırmayı tekrar gözden geçirelim. Ankara çıkışındaki görüntüden sonra istasyon kaydı vardı. Daha sonraki güzergâhı belirleyemedik.”

“Eskişehir'deki birimlere yeniden mi soralım?”

“Önce mevcut kamera ve plaka kayıtlarının tarihlerini kontrol et. Sonra eksik kalan noktalar için yazı hazırlayalım. Aracın görülmüş olması, sürücünün Cemal olduğunu kanıtlamıyor.”

Barış not aldı.

“Tamam.”

Kerem, masadaki diğer dosyayı açtı.

“Bir de Aylin'in kaybolmadan önceki telefon kayıtlarını yeniden inceleyelim. Nermin Aksoy adına kayıtlı hatla yapılan görüşmelerin yanında, iki kez aranan diğer numaranın abone bilgisi gelmiş olmalı.”

“Dün kontrol ettim, henüz ulaşmamıştı.”

“Bugün tekrar sor. O numaranın kime kayıtlı olduğunu öğrenmeden Aylin'in son görüşmelerini tamamlayamayız.”

Saat 13.50'de Barış, telefon kayıtlarıyla ilgili birimden bilgi aldı.

Aylin Karaca'nın hattında iki kez görülen ikinci numaranın abone bilgisi sisteme ulaşmıştı.

Barış, kaydı açıp birkaç saniye inceledi. Ardından Kerem'in odasına geçti.

“Müdürüm, ikinci numaranın abone bilgisi geldi.”

Kerem başını kaldırdı.

“Kim adına kayıtlı?”

Barış belgeyi masaya bıraktı.

Numaranın abone kaydında, Aylin'in eski çalışma arkadaşlarından biri olan Nermin Aksoy değil, Mavi Ev'in idari personel kayıtlarında adı daha önce karşılarına çıkan başka bir isim bulunuyordu:

Selçuk Erdem.

Kerem belgeyi aldı.

“Bu numara kesin olarak onun tarafından mı kullanılmış?”

“Hayır. Abone kaydı onun adına. Kullanıcının kim olduğunu henüz bilmiyoruz.”

“Görüşme tarihleri?”

Barış kayıtları gösterdi.

“Aylin'in hattıyla iki ayrı görüşme var. İkisi de kaybolmasından önceki dönemde. Görüşmelerin biri kısa, diğeri biraz daha uzun. Ancak içerik bilgisi yok.”

Kerem tarihleri inceledi.

“Bu numaranın Selçuk Erdem adına kayıtlı olduğunu rapora yaz. Fakat kullanıcıyı Selçuk olarak belirtme.”

“Anlaşıldı.”

“Bir de 2010 yılındaki görsel ekler devrinde adı geçen Selçuk Erdem'le aynı kişi olup olmadığını doğrulayalım. İsim benzerliği tek başına yeterli değil.”

Barış başını salladı.

“Kimlik ve personel kayıtlarını karşılaştırırım.”

Kerem telefonu eline aldı.

“Bu bilgiyi Nihat müdüre de iletelim.”

Nihat Sönmez, gelen kayıtları dikkatle inceledi.

“Selçuk Erdem adı daha önce de karşımıza çıkmıştı,” dedi.

“Evet müdürüm. 2010 yılında görsel ekler klasörünü teslim alan personel olarak kayıtlıydı. Şimdi Aylin'in hattında iki kez görülen numaranın abone kaydında da aynı isim bulunuyor.”

“Bu iki kayıt aynı kişiye mi ait?”

“Kimlik bilgilerini karşılaştırıyoruz. Henüz kesinleştirmedik.”

Nihat belgeyi masaya bıraktı.

“Peki Selçuk Erdem'in 2007'deki üç klasörün teslim sürecinde bir rolü var mı?”

“Şu ana kadar böyle bir kayıt yok. 2007'deki teslim çizelgesinde onun adı bulunmuyor.”

“Öyleyse 2010 kaydıyla 2007'deki üç klasörü birbirine karıştırmayın. Aynı dosya grubu olduklarına ilişkin bir kanıt yok.”

“Anlaşıldı müdürüm.”

Nihat, Aylin'in telefon kayıtlarını gösterdi.

“İki görüşme önemli olabilir. Ama yalnızca numaranın Selçuk Erdem adına kayıtlı olması, görüşmeleri onun yaptığını göstermez. Hat kullanımını araştırın.”

“Gerekli incelemeyi başlatacağız.”

“Bir de Aylin'in kaybolduğu tarihten önceki görüşme trafiğini yalnızca bu numaraya indirgemeyin. Nermin Aksoy'un hattı da dâhil olmak üzere tüm iletişimleri kronolojik olarak değerlendirin.”

Kerem başını salladı.

“Öyle yapacağız.”

Saat 15.20'de Kerem, Selçuk Erdem'in personel kayıtlarının karşılaştırılması için gerekli talebi hazırladı. Aynı isimde birden fazla kişinin bulunması ihtimalini ortadan kaldırmak istiyordu.

Barış ise Aylin'in telefon kayıtlarını yeniden sıraladı.

Bir süre sonra masasına geldi.

“Müdürüm, Aylin'in Nermin Aksoy adına kayıtlı numarayla yaptığı görüşmeler, ikinci numarayla yaptığı görüşmelerden daha sık. Ancak iki numara arasında doğrudan bir bağlantı olduğunu gösteren bir kayıt yok.”

“Peki görüşme tarihleri birbirine yakın mı?”

“Bazı dönemlerde yakın. Ama kesin bir düzen ortaya koymak için operatör kayıtlarının tamamını karşılaştırmak gerekiyor.”

“Öyleyse gün gün sıralayalım. Aynı gün yapılan aramaları, gelen ve giden çağrıları ayrı göster. Arama sayısından hareketle görüşmenin içeriği hakkında yorum yapmayacağız.”

Barış not aldı.

“Tamam müdürüm.”

Kerem, Elif'in ifadesini yeniden açtı.

Cemal'in eski evrakları araması, Aylin'le görüşmesi, siyah dosya ve evde bulunamayan evrak çantası...

Bunların hepsi aynı döneme aitti. Ancak hâlâ önemli bir eksik vardı: Cemal'in aradığı belge.

Eğer bu belge, 2008 yılında eksik olduğu belirtilen personel eklerinden biriyse, Aylin'in bu süreçteki rolü de önem kazanacaktı.

Fakat Selçuk Erdem adına kayıtlı numaranın Aylin'in hattıyla iki kez görüşmesi, soruşturmanın başka bir tarafını da açıyordu.

Kerem, 2010 yılındaki görsel ekler devrini hatırladı.

O tarihte Selçuk Erdem'in adı yalnızca klasörü teslim alan kişi olarak geçiyordu. Üç klasörün 2007'deki devrinde ise adı yoktu.

Şimdi aynı isim, Aylin'in kaybolmadan önceki telefon trafiğinde karşılarına çıkmıştı.

Bu iki kayıt arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulması gerekiyordu.

Saat 16.45'te arşivden yeni bir belge geldi.

2008 yılının Şubat ayında Cemal'in imzaladığı notun ardından yapılan işlemlere ilişkin bir kayıt bulunmuştu. Belge, 2008 yılı Mart ayının başında düzenlenmişti.

Açıklamada, personel eklerinin yeniden incelenmesi için yapılan çalışmanın sonuçlandırılmadığı ve eksik belgelerin bulunması amacıyla araştırmanın sürdürülmesi gerektiği belirtiliyordu.

Kerem, belgeyi Barış'a uzattı.

“Bu, Cemal'in Şubat ayındaki talebinden sonra düzenlenmiş.”

Barış okudu.

“Dosya yine kapatılmamış.”

“Evet. Ancak neden sonuçlandırılmadığını bilmiyoruz.”

Belgenin altındaki imza bölümü boştu. Yalnızca birim parafı bulunuyordu.

Kerem, sayfanın kenarındaki küçük açıklamayı fark etti.

“Burada bir ek numarası var.”

Barış yaklaştı.

“Evet. Ek-2 olarak işaretlenmiş.”

“Ek-2 nerede?”

Görevliyle yapılan telefon görüşmesinde, bu ekin aynı dosyada bulunmadığı öğrenildi. Ancak dosya numarasına göre başka bir arşiv grubuna aktarılmış olabileceği belirtildi.

Kerem, belgeyi kapattı.

“Ek-2'yi bulmamız gerekiyor.”

Barış, “Bu kez gerçekten eksik bir belgenin izini sürüyoruz,” dedi.

Kerem başını salladı.

“Evet. Ve bu belge, 2008'deki araştırmanın neden tamamlanmadığını açıklayabilir.”

Akşam saat 18.00'e doğru Nihat Sönmez, Kerem'i odasına çağırdı.

Kerem ve Barış içeri girdiklerinde Nihat'ın önünde iki ayrı dosya vardı.

“Bugünkü gelişmeleri değerlendirelim,” dedi.

Kerem, önce Elif'le yapılan görüşmeyi anlattı. Cemal'in eski evrakları aradığını, Aylin'le görüştüğünü, siyah kapaklı bir dosya taşıdığını ve evde bulunamayan koyu renkli bir evrak çantası olduğunu aktardı.

Ardından Aylin'in telefon kayıtlarında Selçuk Erdem adına kayıtlı bir numaranın iki kez görüldüğünü bildirdi.

Nihat dikkatle dinledi.

“Bu isim, 2010 yılı devir kaydında da bulunuyordu.”

“Evet müdürüm. Ancak 2007'deki üç klasörün devrinde adı yok. Aynı kişi olup olmadığını da doğruluyoruz.”

Nihat, iki dosyayı yan yana koydu.

“Bana göre artık iki ayrı araştırma hattı var. Birincisi, 2007 ve 2008 yıllarındaki personel evraklarının akıbeti. İkincisi, Aylin'in kaybolmadan önceki iletişimleri ve Cemal'in son hareketleri.”

Kerem başını salladı.

“İki hattın kesiştiği noktaları araştırıyoruz. Ancak henüz aralarında kesin bir bağ kuramıyoruz.”

“Doğru. Peki 2008 Mart tarihli belgede geçen Ek-2?”

“Bulunamadı. Başka bir arşiv grubuna aktarılmış olabileceği düşünülüyor. Araştırma sürüyor.”

Nihat, bir süre düşündü.

“Yarın önceliğiniz o ek olsun. Aynı zamanda Selçuk Erdem'in kimlik ve personel kayıtları doğrulansın. Eğer Aylin'in telefonunda görünen numaranın kullanıcısı belirlenebilirse, kendisiyle görüşme yapılmasının gerekip gerekmediğini değerlendiririz.”

“Anlaşıldı müdürüm.”

Nihat son olarak Kerem'e baktı.

“Cemal'in kayboluşuyla ilgili de Elif'in verdiği yeni bilgileri dosyaya ekleyin. Özellikle evrak çantasının bulunamaması önemli. Ama bu bilgiyi kayıp eşya kaydı olarak tutun; çantanın bir başkası tarafından alındığı sonucuna varmayın.”

Kerem ayağa kalktı.

“Öyle yapacağız.”

Kerem, odasına döndüğünde saat 18.35'i gösteriyordu.

Barış, son raporları hazırlıyordu.

“Müdürüm, bugün elde ettiklerimizi tek dosyada topl

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…