FISILTI kitap kapağı

16. bölüm / 30

Eski Bir Çalışma Arkadaşı

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 30Şu an: Eski Bir Çalışma Arkadaşı

Sabah saat 08.10'da Ankara Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü'nde hareketlilik başlamıştı. Koridorda personelin günlük işleriyle ilgili konuşmaları duyuluyor, odaların kapıları birbiri ardına açılıp kapanıyordu.

Kerem Aydın, masasının üzerindeki dosyayı açmış, önceki gün elde edilen telefon kayıtlarını yeniden inceliyordu.

Aylin Karaca'nın kullandığı hat üzerinden, kaybolmasından önceki haftalarda birkaç kez aynı numarayla iletişim kurulmuştu. Numaranın abonelik sahibi Nermin Aksoy olarak görünüyordu. Yapılan ilk karşılaştırmada Nermin Aksoy'un 2007 yılında Mavi Ev Çocuk Destek Merkezi'nde sosyal hizmet personeli olarak görev yaptığı da doğrulanmıştı.

Kerem, kayıtların tarihlerini küçük bir kâğıda sıraladı.

Barış Demir kapıyı çalıp içeri girdi.

“Günaydın müdürüm.”

“Günaydın. Nermin Aksoy'la ilgili yeni bir bilgi var mı?”

Barış elindeki dosyayı masaya bıraktı.

“Evet. Güncel adresini ve iletişim bilgilerini resmi kayıtlardan doğruladık. Kendisiyle dün akşam irtibat kuruldu. Bugün saat 10.30'da emniyete gelmeyi kabul etti.”

“Görüşmenin nedenini nasıl açıkladın?”

“Eski çalışma arkadaşı Aylin Karaca'nın kaybolmasıyla ilgili yürütülen soruşturma kapsamında bazı sorularımız olduğunu söyledim. Telefon kayıtlarından söz etmedim.”

“İyi yapmışsın. Önce kendi anlatımını dinleyeceğiz.”

Barış sandalyeye oturdu.

“Nermin Aksoy'un Mavi Ev'deki görev tarihleri henüz tam olarak doğrulanmadı. Personel listesinde 2007 yılında görevli görünüyor. Ancak ayrılış kaydını bulamadık.”

“Bu konuda da arşive yazı gönderdik mi?”

“Evet. İşe başlama ve ayrılış tarihleriyle birlikte varsa görev değişikliği belgelerini istedik.”

Kerem dosyadaki personel kaydını inceledi.

“Nermin Hanım'ın Aylin'le aynı birimde çalışıp çalışmadığını da öğrenmemiz gerekiyor. Aynı kurumda bulunmaları, doğrudan birlikte çalıştıkları anlamına gelmez.”

“Ben de bunu araştırdım. Eski personel çizelgesinde ikisinin görev tanımları aynı başlık altında görünüyor. Ancak günlük çalışma düzenini veya hangi dosyalardan birlikte sorumlu olduklarını gösteren bir kayıt yok.”

“Bunu kendisine sorarız.”

Barış, telefon kayıtlarının bulunduğu sayfayı açtı.

“Aylin'in hattından Nermin Aksoy adına kayıtlı numaraya üç ayrı tarihte arama yapılmış. Bir de aynı numaradan Aylin'in hattına gelen arama var.”

Kerem kayıtları önüne çekti.

“Aramaların tamamı aynı dönemde mi?”

“Evet. İlk iletişim kaybolmasından yaklaşık üç hafta önce. Sonraki görüşmeler daha yakın tarihlerde. Son arama ise kaybolmasından birkaç gün önce.”

“Görüşme sürelerini de kontrol ettin mi?”

“Evet. İlk arama kısa sürmüş. İkinci görüşme birkaç dakika, üçüncüsü daha uzun. Son görüşme de kısa.”

Kerem, kayıtların üzerine eğildi.

“Bunlar yalnızca bağlantı kurulduğunu gösteriyor. Görüşmenin içeriğini bilmiyoruz. Nermin Hanım'ın hattı bizzat kullandığını da henüz doğrulamadık.”

“Bu nedenle görüşmede önce numarayı tanıyıp tanımadığını soracağım.”

“Hayır,” dedi Kerem. “Önce Aylin'le ilişkisini anlatsın. Ardından telefon numarasını ve son görüşmelerini sorarız. Daha önce söylemediği bir ayrıntıyı, bizim verdiğimiz bilgilerle hatırlamış gibi anlatmasını istemiyoruz.”

Barış başını salladı.

“Anlaşıldı müdürüm.”

Kerem dosyayı kapattı.

“Görüşme odasını hazırlat. Ben de on dakika içinde gelirim.”

Saat 10.27'de Nermin Aksoy emniyet binasına giriş yaptı.

Kırklı yaşlarının sonlarında görünen kadın, danışmadaki işlemlerini tamamladıktan sonra kendisine eşlik eden polis memuruyla görüşme odasına geldi. Elindeki çantayı yanındaki sandalyeye bıraktı. Yüzünde belirgin bir tedirginlik vardı.

Barış kapıda onu karşıladı.

“Nermin Hanım, hoş geldiniz. Buyurun, içeri geçelim.”

“Merhaba.”

“Kerem Aydın da birazdan görüşmeye katılacak.”

Nermin başıyla selam verdi ve yerine oturdu.

Birkaç dakika sonra Kerem içeri girdi.

“Günaydın Nermin Hanım. Ben Başkomiser Kerem Aydın.”

“Merhaba başkomiserim.”

Kerem karşısındaki sandalyeye oturdu.

“Öncelikle geldiğiniz için teşekkür ederiz. Sizinle görüşmemizin nedeni, geçmişte Mavi Ev Çocuk Destek Merkezi'nde çalışmış olmanız ve Aylin Karaca'yla aynı dönemde görev yapmış olmanız.”

Nermin'in yüzü ciddileşti.

“Aylin'e ne oldu? Bir şey mi buldunuz?”

“Şu an için kendisinin nerede olduğunu bilmiyoruz. Bir süredir kendisine ulaşamıyoruz. Bu nedenle kayıp şahıs soruşturması yürütülüyor.”

Nermin gözlerini Kerem'den ayırmadı.

“Ben de uzun zamandır haber alamadım. Ama bu kadar ciddi bir durum olduğunu bilmiyordum.”

“Ne zamandır görüşmüyorsunuz?”

“Eskisi kadar sık görüşmüyorduk. Yıllar önce birlikte çalıştığımız dönemlerde daha yakındık. Sonrasında herkes kendi hayatına yöneldi.”

“En son ne zaman konuştunuz?”

Nermin düşündü.

“Kesin tarih veremem. Birkaç hafta önce olabilir. Belki bir ayı da geçmiş olabilir. Telefonla konuştuk.”

“Görüşmenin içeriğini hatırlıyor musunuz?”

“Aylin beni aramıştı. Eski günlerden konuştuk. Sonra biraz işle ilgili şeylerden bahsetti. Çok ayrıntıya girmedi.”

“Eski iş yerinizden mi söz etti?”

“Evet. Mavi Ev'in adı geçti.”

Kerem kalemini eline aldı.

“Ne söyledi?”

Nermin ellerini çantasının üzerine koydu.

“Bazı eski meselelerin yeniden gündeme geldiğini söyledi. Ben de ne demek istediğini sordum. Bana, geçmişte kalan bazı şeylerin aslında kapanmadığını söyledi.”

Kerem, Barış'a kısa bir bakış attı.

“Bu konuşmada belirli bir olaydan söz etti mi?”

“Hayır. Ben de açıkçası neyi kastettiğini anlamadım.”

“Aylin'in sesi nasıldı?”

“Normal değildi. Gergindi. Ama telefonda konuşurken her şeyi anlatacak biri değildir. Biraz kapalı konuşurdu.”

“Size birinden bahsetti mi?”

“Hayır.”

“Cemal Arslan'ın adını söyledi mi?”

Nermin'in yüzünde kısa bir şaşkınlık belirdi.

“Cemal Bey mi?”

Kerem bu tepkiyi not etti.

“Evet. Cemal Arslan. Mavi Ev'in eski yöneticisi.”

“Adını duymuştum. Aylin'in onunla görüştüğünü bilmiyordum.”

“Daha önce Cemal Arslan'la siz görüştünüz mü?”

“Evet. Mavi Ev'de çalıştığım dönemde kendisi kurum yöneticisiydi. Sonrasında görüşmedik.”

“Son yıllarda telefonla veya yüz yüze herhangi bir iletişiminiz oldu mu?”

“Hayır. En azından hatırladığım kadarıyla olmadı.”

Kerem notlarını düzenledi.

“Peki Aylin, Cemal Bey'le görüştüğünü size söyledi mi?”

Nermin birkaç saniye düşündü.

“Evet. Şimdi hatırladım. Bana bir görüşme yaptığını söylemişti. Ama ne zaman yaptığını söylemedi.”

“Görüşmenin içeriğini anlattı mı?”

“Hayır. Sadece konuşmanın iyi geçmediğini söyledi.”

“Cemal Arslan'la neden görüştüğünü biliyor musunuz?”

“Bilmiyorum. Sormuştum ama geçiştirdi.”

“Ne söyledi?”

Nermin'in sesi biraz alçaldı.

“Eski bir konuyu anlamaya çalıştığını söyledi. Ben de hangi konuyu kastettiğini sordum. Bana, ‘Şimdilik anlatabileceğim bir şey yok,’ dedi.”

Kerem kalemini bıraktı.

“Eski bir konuyu anlamaya çalıştığını söylediğinde Mavi Ev'den mi bahsediyordu?”

“Evet, sanırım. Ama kesin konuşmak istemiyorum. Telefonda kurumun adını da geçirmişti.”

“Bu konuşmanın Cemal Bey'le yaptığı görüşmeden önce mi sonra mı gerçekleştiğini hatırlıyor musunuz?”

“Sanırım sonra. Çünkü Cemal Bey'le görüşmesinin kötü geçtiğini anlattıktan sonra bunları söyledi.”

Kerem kısa bir süre sustu.

Nermin'in anlatımı, Sarp Karaca'nın önceki ifadesinde aktardığı bazı ayrıntılarla örtüşüyordu. Ancak iki anlatımın aynı konuşmaya mı, yoksa farklı görüşmelere mi dayandığı henüz belli değildi.

Kerem yeniden konuştu.

“Nermin Hanım, Mavi Ev'de çalıştığınız dönemde Aylin Karaca'yla ilişkiniz nasıldı?”

“İyi anlaşırdık. Aynı kurumda çalışıyorduk. Bazen aynı işlerin içinde bulunurduk. Özellikle çocukların dosyalarıyla ilgili konularda birbirimize danıştığımız olurdu.”

“Aynı birimde mi görev yapıyordunuz?”

“Evet, sosyal hizmet bölümündeydik. Ancak her dosyayı birlikte yürütmezdik. İş bölümü vardı.”

“Cemal Arslan'ın yönetimindeki kurumda çalışırken olağan dışı bulduğunuz bir olay yaşandı mı?”

Nermin gözlerini masaya indirdi.

“Nasıl bir olaydan söz ediyorsunuz?”

“Bunu sizin anlatımınıza bırakıyorum. O dönemde yaşadığınız, sonradan düşündüğünüzde açıklamakta zorlandığınız veya kayıtlarda eksik kaldığını düşündüğünüz herhangi bir durum var mı?”

Nermin hemen cevap vermedi.

Bir süre sonra başını kaldırdı.

“2007 yılının sonlarına doğru bazı dosyalarla ilgili tartışmalar yaşanmıştı. Ama bunun olağan dışı bir şey olduğunu söyleyemem. Kurumda zaman zaman evrak düzeniyle ilgili sorunlar olurdu.”

“Nasıl sorunlar?”

“Bazı dosyalar başka birime gönderilirdi. Bazı belgeler sonradan tamamlanırdı. Özellikle dönem sonlarında evrak yoğunluğu artardı.”

“Bu işlemlerden sorumlu kişi kimdi?”

“İdari bölümle ilgili işleri Levent Şahin takip ederdi. Ancak her belgenin onun elinden geçtiğini söyleyemem.”

Kerem'in bakışları Nermin'e yöneldi.

“Levent Şahin'i tanıyor musunuz?”

“Elbette. Birlikte çalıştık.”

“Nasıl biriydi?”

“İşini bilen, genellikle kendi hâlinde biriydi. Kurumdaki evrak işlerinin önemli bir bölümünü o takip ederdi.”

“Levent Şahin'in kurumdan ayrıldığı dönemi hatırlıyor musunuz?”

“Tam tarihini hatırlamıyorum. Ben de ondan çok uzun süre sonra ayrılmadım. O ayrıldığında kurumda bazı değişiklikler vardı.”

“Ne tür değişiklikler?”

“Personel değişiklikleri, görev dağılımları, dosyaların yeniden düzenlenmesi. Bunların hepsi aynı döneme denk gelmişti.”

“Levent Şahin'in eski belgeler aradığını veya kurumdan ayrıldıktan sonra bu belgelerle ilgili birilerine ulaştığını biliyor musunuz?”

Nermin başını hafifçe kaldırdı.

“Hayır. Böyle bir şey duymadım.”

“Cemal Arslan'ın eski bir evrak aradığını biliyor muydunuz?”

“Hayır. Bunu ilk kez sizden duyuyorum.”

Kerem, Nermin'in cevaplarını not etti.

“Peki, 14 Kasım 2007 tarihinde kurumda düzenlenen etkinliği hatırlıyor musunuz?”

Nermin'in bakışları değişti.

“14 Kasım mı?”

“Evet. O tarihte kurum içinde bir etkinlik ve toplu fotoğraf çekimi yapılmış. Bu konuda bilginiz var mı?”

Nermin bir süre düşündü.

“Şimdi tarih söyleyince tam olarak hatırlayamadım. Ama 2007'nin sonlarına doğru bir fotoğraf çekimi yapıldığını hatırlıyorum.”

“Fotoğrafta kimler vardı?”

“Bilmiyorum. O kadarını hatırlamıyorum.”

“Altı kişilik bir fotoğraf olduğunu söylesem?”

Nermin kısa bir süre sessiz kaldı.

“Altı kişi mi?”

“Evet.”

“Böyle bir fotoğraf çekildiğini hatırlıyorum ama altı kişi miydi, emin değilim. Ben o fotoğrafta var mıydım, onu da söyleyemem.”

“Fotoğrafın kurumun önünde çekildiğini biliyor musunuz?”

“Sanırım dışarıda çekilmişti. Fakat üzerinden çok uzun zaman geçti. Yanlış bir şey söylemek istemem.”

Kerem, Barış'a baktı. Barış da konuşmayı dikkatle takip ediyordu.

“Fotoğraf çekiminin nedeni neydi?”

“Bilmiyorum. O dönemde kurumda çeşitli etkinlikler yapılırdı. Bir fotoğraf çekimi için özel bir neden hatırlamıyorum.”

“Cemal Arslan'ın o fotoğrafla ilgilendiğini biliyor musunuz?”

“Hayır.”

“Fotoğrafı daha sonra gördünüz mü?”

Nermin başını iki yana salladı.

“Hatırlamıyorum.”

Kerem, fotoğrafı masaya koymadı. Nermin'in anlatımının kendiliğinden ilerlemesini istiyordu.

“Peki Aylin Karaca, son görüşmelerinizden birinde sizden eski bir belge bulmanızı veya belirli bir kayıt hakkında araştırma yapmanızı istedi mi?”

Nermin bu kez daha net cevap verdi.

“Hayır. Benden herhangi bir belge istemedi.”

“Bir belgeyi saklamanızı, bir yere götürmenizi veya birine teslim etmenizi istedi mi?”

“Hayır.”

“Size siyah bir dosyadan söz etti mi?”

Nermin'in yüzünde yine şaşkınlık belirdi.

“Siyah dosya mı?”

“Evet. İçinde bazı evrakların bulunduğu bir dosya.”

“Hayır, böyle bir şeyden bahsetmedi.”

Kerem kısa bir süre bekledi.

“Peki siz Aylin'e herhangi bir belge verdiniz mi?”

“Hayır.”

“Onunla son görüşmenizden sonra yeniden telefonla konuştunuz mu?”

“Emin değilim. Belki kısa bir konuşma daha yapmışızdır. Ama şu an hatırlayamıyorum.”

Kerem, önündeki dosyayı kapattı.

“Şimdilik bu kadar. Ancak telefon kayıtlarında sizin adınıza kayıtlı bir numarayla Aylin Karaca'nın hattı arasında birkaç kez iletişim kurulduğunu tespit ettik. Bu görüşmelerin size ait olup olmadığını netleştirmemiz gerekiyor.”

Nermin'in yüzü ciddileşti.

“Benim numaram mı?”

Kerem, ilgili kaydın tarihlerini gösterdi.

“Bu numara sizin adınıza kayıtlı görünüyor. Belirtilen tarihlerde Aylin Karaca'nın hattıyla iletişim kurulmuş.”

Nermin belgeye baktı.

“Bu numara benim eski hattım. Ama o dönemde bu telefonu kimin kullandığını hatırlamam gerekiyor.”

Kerem hemen araya girmedi.

Nermin belgeyi biraz daha inceledi.

“Ben bu hattı yıllar önce kapatmıştım. Sonrasında başka bir numara kullanmaya başladım.”

“Bu hattı ne zaman kapattınız?”

“Tam tarihini bilmiyorum. Ama 2007'den sonra da kullanmış olabilirim. Şimdi kesin bir şey söyleyemem.”

“Bu numarayı başka birine verdiniz mi?”

“Hayır, hattı kimseye vermedim. Ama bir dönem telefonumu evde bıraktığım veya ailemden birinin kullandığı zamanlar olmuştur. Hangi tarihlerde olduğunu hatırlamıyorum.”

Kerem bu ayrıntıyı not etti.

“Bu nedenle görüşmelerin tamamının sizin tarafınızdan yapıldığını henüz kabul etmiyoruz. Sizden yalnızca numaranın size ait olup olmadığını ve o dönemde kimlerin erişimi bulunabileceğini açıklamanızı istiyoruz.”

Nermin başını salladı.

“Anladım. Ben de bunu netleştirmek isterim.”

“Telefon hattının size ait olduğu dönemi ve kullanım durumunu hatırlayabilirseniz bize bildirmenizi istiyoruz.”

“Bakarım. Eski faturalarım veya hatla ilgili belgelerim duruyor olabilir.”

“Bulabilirseniz muhafaza edin. Gerekirse resmi yoldan incelememize sunarsınız.”

Nermin ellerini yeniden çantasının üzerine koydu.

“Başkomiserim, Aylin'in başına kötü bir şey mi geldi?”

Kerem doğrudan cevap verdi.

“Kendisinden bir süredir haber alınamıyor. Şu anda kayıp şahıs olarak aranıyor. Elimizde ölümüne veya bir suçun mağduru olduğuna ilişkin kesinleşmiş bir bilgi yok.”

Nermin gözlerini yere indirdi.

“Umarım bulunur.”

“Biz de bunu istiyoruz.”

Görüşme saat 11.40'ta sona erdi.

Nermin Aksoy'un anlatımı tutanağa geçirildi. Kendisi, metni dikkatle okuyup gerekli düzeltmeleri yaptıktan sonra imzaladı.

Barış, Nermin'i çıkışa kadar uğurladı. Odaya döndüğünde Kerem hâlâ masanın başındaydı.

“Ne düşünüyorsunuz müdürüm?”

Kerem, tutanağı önüne çekti.

“Önce söylediklerini ayıralım. Birincisi, Aylin'le birkaç hafta önce telefonla görüştüğünü kabul ediyor. İkincisi, Cemal Arslan'la yapılan görüşmenin kötü geçtiğini Aylin'den duyduğunu söylüyor. Üçüncüsü, Aylin'in eski bir konuyu anlamaya çalıştığını ve Mavi Ev'in adını kullandığını aktarıyor.”

Barış başını salladı.

“Bunlar Sarp'ın anlattıklarıyla örtüşüyor.”

“Bazı yönleriyle. Ancak Sarp'ın aktardığı konuşmayla Nermin'in anlattığı konuşmanın aynı görüşme olup olmadığını bilmiyoruz. Tarihler net değil.”

“Bir de 14 Kasım fotoğrafını hatırladığını söyledi.”

“Evet. Ama fotoğrafın altı kişiden oluştuğunu doğrulayamadı. Fotoğrafta kendisinin bulunup bulunmadığını da hatırlamıyor.”

Barış, Nermin'in imzaladığı tutanağı inceledi.

“Levent Şahin'i de tanıyor. Kurumdan ayrıldığı dönemde evrak düzeninde değişiklikler olduğunu söyledi.”

Kerem başını kaldırdı.

“Bu ayrıntıyı önemsiyorum ama henüz özel bir anlam yüklemiyorum. Kurumda evrakların yeniden düzenlenmesi olağan bir idari işlem de olabilir. Hangi belgelerin taşındığını, kimlerin sorumlu olduğunu ve bu işlemlerin hangi tarihte yapıldığını öğrenmemiz gerekiyor.”

“Peki telefon numarası?”

“En önemli konu o. Nermin Hanım numaranın kendisine ait olduğunu kabul etti ama o tarihlerde hattı kimin kullandığını hatırlamadığını söyledi. Bu nedenle operatörden yalnızca abonelik bilgisini değil, hattın kullanım ve devir durumuna ilişkin mevcut kayıtları da araştırmalıyız.”

Barış not aldı.

“Hat başka birine devredilmiş olabilir.”

“Olabilir. Ama bunu tahmin ederek yazmayacağız. Önce operatörün resmi kayıtlarına bakalım. Ayrıca Nermin Hanım'ın eski faturalarını veya elinde bulunan belgeleri sunması için kendisine süre tanıyabiliriz.”

Barış, dosyadaki başka bir sayfayı açtı.

“Bir de Aylin'in Nermin'e herhangi bir belge verdiğini reddetti. Siyah dosyadan da haberi olmadığını söyledi.”

“Bu, dosyanın varlığını çürütmüyor. Sarp dosyayı gördüğünü söylüyor. Nermin'in görmemiş olması mümkün.”

“Yani Aylin dosyayı herkesten saklamış olabilir.”

Kerem, Barış'a baktı.

“Bunu da bilmiyoruz. Dosyayı her zaman yanında taşımamış. Sarp birkaç kez gördüğünü söylüyor. Nermin ise kendisine gösterilmediğini belirtiyor. Bu iki anlatım arasında çelişki yok.”

Barış kısa bir süre sustu.

“Anlaşıldı.”

Öğleden sonra saat 13.25'te Kerem, Nermin Aksoy'un ifadesini ve telefon kayıtlarını yan yana koyarak incelemeye devam etti.

Aylin'in hattından Nermin adına kayıtlı numaraya yapılan ilk arama, kaybolmasından yaklaşık üç hafta önce gerçekleşmişti. Sonraki aramalar ise daha yakın tarihlerdeydi.

Nermin, Aylin'le son haftalarda görüştüğünü kabul etmişti. Ancak kayıtların tamamını hatırlamıyordu. Ayrıca numaranın o tarihlerde bizzat kendisi tarafından kullanıldığını kesinleştirememişti.

Kerem, Barış'a döndü.

“Bu numarayla ilgili operatöre ek yazı hazırlayalım. Abonelik başlangıç ve bitiş tarihleri, hat devir işlemleri, varsa numara değişikliği ve kapatma kayıtları istensin.”

“Eski kullanım bilgileri de talep edelim mi?”

“Mevzuat ve eldeki kayıtların saklanma süresi çerçevesinde mevcut olanları istesinler. Olmayan bir kaydı varmış gibi talep etmeyelim.”

“Tamam.”

“Bir de Nermin Aksoy'un 2007 yılındaki görev tarihlerini netleştirelim. Mavi Ev'den ayrıldıktan sonra hangi kurumda çalışmış, onu da öğrenmemiz gerekiyor.”

Barış başını kaldırdı.

“Bunun telefon hattıyla ilgisi var mı?”

“Doğrudan yok. Ama Aylin'le son görüşmelerinde eski kurumdan söz etmiş. Nermin'in o dönemde nerede çalıştığını bilmek, görüşmelerin bağlamını anlamamıza yardımcı olabilir.”

“Peki.”

Kerem dosyadaki personel listesini yeniden açtı.

“Nermin, Aylin ve Levent aynı dönemde kurumda bulunmuş. Cemal de yönetici. Bu dört kişinin geçmişteki görev ilişkilerini doğru biçimde ortaya koymadan fotoğrafın ve eski evrakın anlamını çözmemiz zor.”

Barış sandalyesinden kalktı.

“Personel hareket kayıtlarını tekrar isteyeceğim.”

Saat 14.40'ta emanet biriminden beklenen yanıt geldi.

Cemal Arslan'ın evinde bulunan eski evrakların yeniden incelenmesi için gerekli işlem başlatılmıştı. Ancak belgelerin tamamı aynı yerde muhafaza edilmediğinden, fotoğraflar ve yazılı evraklar ayrı ayrı getirilecekti.

Barış haberi Kerem'e iletti.

“İlk inceleme için yarın sabah saat 09.00'a randevu verdiler. Fotoğraflar önce getirilecekmiş. Yazılı belgeler için de ayrı bir liste hazırlanacak.”

Kerem başını salladı.

“İyi. Fotoğrafları karşılaştırırken yalnızca görüntüye bakmayacağız. Arka yüzlerindeki tarih, not, damga veya başka işaretleri de kaydedeceğiz.”

“Cemal Bey'in evindeki fotoğrafla arşivdeki altı kişilik görüntü aynı çıkarsa?”

“O zaman iki kopyanın aynı görüntüye ait olduğunu belirleriz. Ama birinin diğerinden çoğaltılıp çoğaltılmadığını veya hangi tarihte basıldığını ayrıca incelemek gerekir.”

“Anlaşıldı.”

“Yazılı belgelerde de önceki tutanakta genel tanımlama yapılan kutulara özellikle dikkat edelim. Cemal'in aradığı evrakın orada bulunduğunu bilmiyoruz ama bu ihtimali değerlendirmeliyiz.”

Saat 16.05'te Barış, Eskişehir'den gelen yeni bir e-postayı açtı.

“Levent Şahin'in kayıtlarıyla ilgili yanıt gelmiş,” dedi.

Kerem masasındaki evrakı bıraktı.

“Ne bulmuşlar?”

“Eskişehir merkezdeki ikamet kaydının tarih aralığına ilişkin ek belge bulmuşlar. Ancak çalışma yeri hâlâ doğrulanamamış. Haydar Öztürk'ün eski görev kayıtları için de yanıt bekleniyor.”

“Levent'in Eskişehir'e geliş ve ayrılış tarihleri kesinleşmiş mi?”

“Tam olarak değil. Yaklaşık sekiz aylık dönem doğrulanıyor ama ilk ve son tarih için kayıtlar arasında boşluk var.”

“Bunu rapora açıkça yaz. Yaklaşık dönemi kesin tarih gibi göstermeyelim.”

Barış e-postayı kapattı.

“Haydar'ın görev yaptığı okul veya kurum belirlenirse, aynı dönemde Levent'in bulunduğu adresle karşılaştırabiliriz.”

“Evet. Ancak iki kişinin aynı şehirde bulunması bile tanıştıklarını kanıtlamaz. Aralarında temas olduğuna dair bir kayıt veya tanık anlatımı gerekir.”

“Şu an böyle bir şey yok.”

“Doğru.”

Kerem, masasındaki fotoğrafın kopyasına baktı.

“Bir de Nermin Aksoy'un fotoğrafı h

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

10okunma 5beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…