FISILTI kitap kapağı

11. bölüm / 30

Devir Teslim

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 30Şu an: Devir Teslim

Sabahın ilk ışıkları Ankara’nın üzerine henüz yeni düşüyordu. Emniyet müdürlüğünün koridorları yavaş yavaş hareketlenirken Kerem Aydın, masasının başında önceki günün notlarını yeniden okuyordu.

Önünde üç ayrı belge bulunuyordu.

İlki, 14 Kasım 2007 tarihli fotoğrafın arşiv kaydıydı. İkincisi, görsel ekler klasörünün 2010 yılında başka bir birime devredildiğini gösteren kayıt numarasıydı. Üçüncüsü ise Deniz Yalçın’ın 16 Kasım 2007 tarihli ayrılış belgesiydi.

Kerem, belgelerin tarihlerini bir kez daha karşılaştırdı. Ardından not defterini açıp dün akşam yazdığı soruların üzerinden geçti.

Fotoğrafı ilk teslim eden kimdi?

2010 yılında dosyayı devralan personel kimdi?

Deniz’in ayrılış işlemi hangi belgeye dayanıyordu?

Cemal Arslan’ın yıllar sonra aradığı evrak bunlardan biri olabilir miydi?

Kapı çalındı.

“Gel.”

Barış içeri girdi. Elinde bir dosya ve telefon vardı.

“Günaydın.”

“Günaydın. Arşivden haber var mı?”

“Az önce aradım. 2010 devir listesinin örneğini hazırlıyorlarmış. Öğleden önce teslim edebileceklerini söylediler.”

Kerem sandalyesine yaslandı.

“Peki, Eskişehir araştırması?”

“Haydar Öztürk’ün eski görev kayıtları için ilgili birime yazı gönderildi. Levent Şahin’in ikamet bilgileriyle ilgili de dönüş bekliyoruz.”

“Henüz tarihleri karşılaştıramıyoruz yani.”

“Hayır. Şimdilik elimizde Levent’in yaklaşık sekiz ay Eskişehir’de kaldığı bilgisi var.”

Kerem başını salladı.

“Tamam. Bugün bu konuyu da netleştirmeye çalışalım.”

Barış elindeki dosyayı masaya bıraktı.

“Bir de Sarp Karaca’nın cihazıyla ilgili savcılıktan henüz cevap gelmemiş. Dün tekrar sordum. Talep değerlendirmedeymiş.”

“Cihazın içeriğine yönelik hiçbir işlem yapılmayacak. İzin gelirse usulüne uygun şekilde ilerleriz.”

“Biliyorum.”

Kerem, masadaki fotoğrafı Barış’a uzattı.

“Dünkü incelemede fotoğrafın arkasındaki yazıdan söz etmiştik. Arşivden onaylı görüntü kopyasını alabilirsek yazının daha net okunup okunamayacağını değerlendireceğiz.”

Barış fotoğrafı inceledi.

“Yazının bir kısmı silinmiş. Belki yüksek çözünürlüklü taramada kalan izler daha iyi görünür.”

“Olabilir. Ama görüntü iyileştirmesiyle okunmayan bir kelimeyi varmış gibi ortaya çıkaramayız. Ne seçiliyorsa onu raporlayacağız.”

Barış fotoğrafı yerine bıraktı.

“Arşive ne zaman gidelim?”

“Öğleden önce ararlar. O zamana kadar Deniz’in dosyasını yeniden inceleyelim.”

Saat ona doğru Kerem ve Barış, Deniz Yalçın’ın dosyasını masanın üzerine açtılar.

Kerem, dosyada bulunan belgeleri tarih sırasına göre dizdi. Kabul kaydı, kurum içi değerlendirme formları ve 16 Kasım 2007 tarihli ayrılış belgesi.

Barış sayfaları tek tek kontrol etti.

“Dosyada Deniz’in kuruma kabulünden sonra yapılan değerlendirmeler var. Ancak ayrılış gününe ilişkin ayrıntılı bir görüşme tutanağı bulunmuyor.”

Kerem bir belgeyi eline aldı.

“Şu değerlendirme formunun tarihine bak.”

Barış tarihi okudu.

“Kasım ayının başı.”

“Peki, 16 Kasım’a kadar başka bir değerlendirme yapılmış mı?”

Barış dosyanın kalan sayfalarını kontrol etti.

“Görünen belgeler arasında yok.”

Kerem formu dikkatle inceledi.

“Bu değerlendirmede Deniz’in kurumdan ayrılmak istediğine dair bir ifade bulunuyor mu?”

“Hayır. Genel durum değerlendirmesi yapılmış. Ayrılma isteğinden söz edilmiyor.”

“Peki, ayrılış belgesinde?”

“Yalnızca kendi isteğiyle ayrıldığı yazıyor.”

Kerem kalemini masaya bıraktı.

“Aradaki boşluk burada. Kasım başındaki değerlendirmeyle 16 Kasım tarihli ayrılış işlemi arasında ne yaşandığını bilmiyoruz.”

Barış düşündü.

“Belki ayrı bir görüşme yapıldı.”

“Yapılmış olabilir. Ancak dosyada yok. Önce arşivden başka bir evrak çıkıp çıkmayacağını öğrenelim.”

“Deniz’in ailesine veya yakınına ilişkin bir kayıt da bulunabilir.”

“Evet. Kabul dosyasındaki iletişim bilgileri ve yasal temsilci kayıtlarını da incelememiz gerekiyor. Fakat bu bilgileri kullanmadan önce güncelliklerini ve hukuki dayanaklarını kontrol edeceğiz.”

Barış not aldı.

“Deniz’in o tarihteki yaşı da önemli.”

“1993 doğumlu. Kasım 2007’de on dört yaşındaydı. Bu nedenle ayrılış işleminin hangi usulle yapıldığını özellikle araştıracağız.”

Barış belgeye yeniden baktı.

“Cemal Arslan’ın imzası dışında dosyada ayrılış işlemini onaylayan başka bir imza yok.”

Kerem sakin bir sesle karşılık verdi.

“Şimdilik bulduğumuz belgelerde yok. Bu ikisi aynı şey değil.”

Barış başını salladı.

“Anladım.”

Kerem dosyanın kapağını kapatmadı. Birkaç dakika daha sayfaları inceledi. Sonra masadaki telefon çaldı.

Arayan il müdürlüğü arşiv biriminden Ömer Yalçın’dı.

“Başkomiserim, devir listesiyle ilgili belgeyi hazırladık. Ayrıca görsel ekler klasörünün 2010 yılındaki teslim kaydını da bulduk. İnceleme için gelebilirsiniz.”

Kerem ayağa kalktı.

“Teşekkür ederim. Yarım saat içinde orada oluruz.”

Telefonu kapattı.

Barış dosyayı topladı.

“Gidelim.”

Arşiv biriminde Ömer Yalçın onları bu kez daha önce oturdukları çalışma odasında karşıladı. Masanın üzerinde birkaç sayfalık bir belge vardı.

“Dün istediğiniz kayıtları çıkardık,” dedi.

Kerem sandalyeye oturdu.

“Önce devir listesini görelim.”

Ömer Bey belgeyi önlerine bıraktı.

Listede 2010 yılında Mavi Ev’e ait çeşitli evrakların ilgili birime teslim edildiği yazıyordu. Görsel ekler klasörünün numarası da kayıtlıydı.

Barış teslim alan personelin bulunduğu bölüme baktı.

“Burada bir isim var.”

Kerem satırı okudu.

“Selçuk Erdem.”

Ömer Bey başını salladı.

“Evet. O dönemde çocuk hizmetleri kayıt ve değerlendirme biriminde görevliymiş.”

“Şu anda nerede görev yapıyor?” diye sordu Kerem.

“Bunu personel kayıtlarından öğrenmemiz gerekir. Benim elimde yalnızca eski devir belgesi var.”

“Selçuk Erdem, klasörü teslim alırken herhangi bir açıklama yazmış mı?”

Ömer Bey sayfanın alt bölümünü gösterdi.

“Şurada bir not var. ‘Görsel ekler tasnif edilerek ayrı dosyada muhafaza edilecektir.’”

Barış notu okudu.

“Yani klasörün ayrı tutulması o tarihte kararlaştırılmış.”

“Evet. Ancak hangi gerekçeyle ayrı tutulduğuna ilişkin açıklama yok.”

Kerem, teslim listesindeki diğer satırları inceledi.

“Bu teslimde yalnızca görsel ekler mi var?”

“Hayır. Personel kayıtları, faaliyet dosyaları ve bazı idari yazışmalar da bulunuyor.”

“Bunların tamamı aynı gün mü teslim edilmiş?”

“Listeye göre evet. Ancak her dosyanın ayrı teslim saati tutulmamış.”

Barış, listedeki tarih bölümünü gösterdi.

“Bu kayıt 2010 yılının mart ayına ait.”

Ömer Bey başını salladı.

“Doğru.”

Kerem ikinci belgeyi aldı.

“Peki, görsel ekler klasörünün daha sonra 2012 yılında arşive devredildiğini gösteren kayıt?”

“Onu da bulduk. Burada.”

Belgede 2012 yılında yapılan devir işlemi yer alıyordu. Klasörün numarası aynıydı. Ancak teslim eden personelin adı farklıydı.

Barış iki belgeyi yan yana koydu.

“2010’da Selçuk Erdem teslim almış. 2012’de başka bir personel arşive devretmiş.”

Kerem belgeleri karşılaştırdı.

“Peki, klasörün içeriği 2010’da teslim alındığı hâliyle 2012’de de devredilmiş mi?”

Ömer Bey bir an düşündü.

“Bu konuda kesin konuşamam. Devir listesinde klasörün numarası var ama içindeki fotoğraflar tek tek sayılmamış.”

Kerem başını kaldırdı.

“Yani 2010 ile 2012 arasında klasördeki eklerin tamamının korunup korunmadığını bu belgeyle doğrulayamıyoruz.”

“Evet. Bunu söylemek doğru olur.”

Barış sayfaların altındaki açıklamayı inceledi.

“Burada tasnif işleminin tamamlandığı yazıyor.”

“Evet. Fakat bu, bütün eklerin eksiksiz olduğu anlamına gelmez. Yalnızca klasörün tasnif edilerek arşive teslim edildiğini gösteriyor.”

Kerem bu ayrıntıyı not etti.

“Selçuk Erdem’in o dönemdeki görev bilgilerine ulaşmamız mümkün mü?”

“Personel birimine resmî yazı yazmanız gerekir. Ancak eski görev kayıtları kurumda bulunuyor olabilir.”

“Bu talebi de ileteceğiz.”

Ömer Bey belgeleri yeniden düzenledi.

“Başka incelemek istediğiniz bir kayıt var mı?”

Kerem, fotoğrafın arkasındaki yazıyı hatırladı.

“14 Kasım 2007 tarihli fotoğrafın ilk teslim kaydı. Fotoğrafı kimin çektiği veya kimin teslim ettiği belirtilmiş mi?”

Ömer Bey klasörün ilk sayfalarını açtı.

“İlk kayıt sayfasında fotoğrafın çekildiği tarih ve dosya numarası bulunuyor. Teslim eden kişinin adı yazmıyor.”

“Fotoğrafı arşive teslim eden birim?”

“Faaliyet kayıtlarından sorumlu birim.”

“Peki, o birimde 2007 yılında kimlerin görev yaptığına dair liste var mı?”

“Personel çizelgeleri arasında olabilir. Ancak fotoğrafı bizzat kimin teslim ettiğini gösteren ayrı bir kayıt bulunmuyor.”

Kerem not aldı.

“Bu personel çizelgesini de isteyeceğiz.”

Barış, devir listesine yeniden baktı.

“Selçuk Erdem’in adını neden ayrıca araştırıyoruz? Klasörü teslim almış olması dışında bir bağlantı yok.”

Kerem cevap verdi.

“Şimdilik yok. Biz de zaten kendisini şüpheli olarak değerlendirmiyoruz. Yalnızca dosyanın hangi aşamalardan geçtiğini ve teslim sırasında herhangi bir açıklama yapılıp yapılmadığını öğrenmeye çalışıyoruz.”

Ömer Bey başını salladı.

“Belgelerin kopyalarını hazırladık. Talebiniz kapsamında inceleme tutanağına da ekleyebiliriz.”

Kerem teşekkür etti.

“Lütfen ekleyin.”

Arşivden ayrıldıktan sonra Kerem ve Barış emniyete döndüler. Kerem odasına geçer geçmez devir kayıtlarını masaya serdi.

Barış kapıyı kapattı.

“Şimdi ne düşünüyorsun?”

Kerem belgelerin tarihlerini işaret etti.

“2010’da klasör Selçuk Erdem’e teslim edilmiş. 2012’de başka bir personel tarafından arşive devredilmiş. Ancak iki tarih arasında klasörün içeriğinde değişiklik olup olmadığını bilmiyoruz.”

“Yani fotoğrafın kaybolduğu bir dönemden söz edemeyiz.”

“Hayır. Fotoğraf şu an arşivde. Bunu biliyoruz. Ama başka eklerin eksik olup olmadığını da bilmiyoruz.”

Barış, fotoğrafın bulunduğu klasörün numarasını not etti.

“Selçuk Erdem’le görüşmek gerekir mi?”

“Önce personel kayıtlarından o dönemdeki görevini doğrulayalım. Ardından dosyanın devredilme sürecinde herhangi bir açıklama yapıp yapmadığını öğreniriz. Görüşme gerekiyorsa resmî şekilde yaparız.”

Barış sandalyesine oturdu.

“Cemal’in aradığı evrakla bu dosyanın bir ilgisi olabilir mi?”

Kerem cevap vermeden önce birkaç saniye düşündü.

“Olabilir. Ama henüz bunu gösteren hiçbir şey yok. Cemal’in aradığı evrakın ne olduğunu bilmiyoruz. Levent’in de aynı dosyayı aradığını bilmiyoruz. Şu anda yalnızca iki ayrı kişinin geçmişteki belgelerle ilgilendiğini biliyoruz.”

“İkisi de Mavi Ev’le bağlantılı.”

“Evet. Bu nedenle araştırıyoruz.”

Kerem, Selçuk Erdem’in adını ayrı bir not kâğıdına yazdı. Yanına da bir soru işareti koydu.

“Bir de Levent’in Eskişehir’de kaldığı dönem var. Onu bugün tekrar takip edelim.”

Barış bilgisayarını açtı.

“İlgili birimlerden dönüş bekliyorum. Gelir gelmez bakarım.”

Öğleden sonra saat üçe doğru Barış’ın bilgisayarına yeni bir cevap geldi.

Barış mesajı açtı, birkaç satır okuduktan sonra Kerem’e döndü.

“Eskişehir araştırmasından dönüş var.”

Kerem sandalyesini ona çevirdi.

“Ne bulmuşlar?”

“Levent Şahin’in Eskişehir’deki ikamet dönemini daha önce belirttiğimiz yaklaşık sekiz aylık süreyle doğrulayan kayıtlar mevcut. Ancak başlangıç ve bitiş tarihlerini gösteren belgeyi henüz alamadık. Haydar Öztürk’ün eski görev bilgileri içinse ilgili eğitim biriminden cevap bekleniyor.”

“Levent’in kaldığı ilçe belli mi?”

“İlk kayıtta merkez ilçelerden biri görünüyor. Ama taşınma kaydının ayrıntısını bekliyoruz.”

Kerem başını salladı.

“Haydar’ın o dönemde nerede görev yaptığını öğrenmeden aynı çevrede bulunmuşlar mı değerlendiremeyiz.”

Barış ekrandaki bilgileri not etti.

“Bir de Haydar’ın verdiği telefon numarasıyla ilgili bir şey var. Kendi ifadesinde Cemal’le son görüşmelerinin sonbaharda olduğunu söylemişti. Elif Hanım da babasının Haydar’la son aylarda birkaç kez konuştuğunu belirtmişti.”

“Bunu biliyoruz.”

“İki anlatım arasında bir çelişki yok ama kesin tarih de yok.”

“Öyleyse şimdilik değiştirecek bir şey yok. Cemal’in telefon kayıtlarıyla ilgili talep sonucunu bekleyeceğiz.”

Barış başını salladı.

“Tamam.”

Kerem masadaki diğer dosyaya baktı.

“Aylin’in kardeşinden yeniden bilgi almamız gerekebilir.”

“Sarp’tan mı?”

“Evet. Önceki görüşmesinde Aylin’in Cemal’le buluşmasından sonra kendisini aradığını söylemişti. Siyah bir dosyadan söz etmişti. Dosyanın içeriğini görmediğini de açıkça belirtmişti.”

“Ne soracağız?”

“Dosyanın kendisini Aylin’den daha önce görüp görmediğini, Aylin’in o dosyayı ne zamandır taşıdığını ve son görüşmelerinde başka bir ayrıntı anlatıp anlatmadığını. Ama aynı soruları tekrar tekrar sormayacağız.”

Barış not aldı.

“Bugün arayalım mı?”

“Önce kendisine ulaşalım. Görüşmeyi uygun bir zamanda yaparız.”

Barış telefonu eline aldı ve Sarp’ın numarasını çevirdi.

Sarp Karaca telefonu ikinci çalışta açtı.

“Buyurun?”

“İyi günler Sarp Bey. Ben Komiser Yardımcısı Barış Demir. Kerem Başkomiser’le birlikte yürüttüğümüz soruşturma kapsamında arıyorum.”

“Evet, hatırladım. Bir gelişme mi var?”

“Bazı konuları yeniden değerlendirmek için sizinle kısa bir görüşme yapmak istiyoruz. Müsait olduğunuzda emniyete gelebilir misiniz?”

Sarp birkaç saniye sustu.

“Yarın gelebilirim. Öğleden önce uygun olur mu?”

“Olur. Saat on birde bekleyebiliriz.”

“Tamam, gelirim.”

Barış teşekkür ederek telefonu kapattı.

“Yarın saat on birde gelecek.”

Kerem başını salladı.

“Güzel. Görüşme öncesinde önceki ifadesini yeniden oku. Yeni sorularımızı ona göre hazırlayalım.”

Barış, Sarp’ın önceki görüşme tutanağını açtı.

“Bir de Aylin’in siyah dosyayı nereden getirdiğini sormamız gerekiyor.”

“Evet. Ama dosyanın içeriğini görmediğini söylemişti. Bu konuda onu zorlamayacağız. Bilmediği bir şeyi anlatmasını bekleyemeyiz.”

Barış tutanağı okumaya devam etti.

Akşam saatlerine doğru Kerem, Nihat Sönmez’e gün içinde yapılan işlemleri aktarmak için odasına gitti.

Nihat masasında evrak inceliyordu.

“Buyur Kerem.”

Kerem elindeki dosyayı uzattı.

“Bugünkü arşiv incelemesinin sonuçlarını getirdim müdürüm.”

Nihat dosyayı aldı.

“Anlat.”

“Görsel ekler klasörünün 2010 yılında Selçuk Erdem isimli personele teslim edildiği, 2012 yılında ise başka bir personel tarafından arşive devredildiği doğrulandı. Ancak iki devir arasında klasörün içeriğinin eksiksiz korunup korunmadığını gösteren ayrıntılı bir liste yok.”

“Fotoğrafın ilk teslim kaydı?”

“Fotoğrafın 2007 yılında faaliyet kayıtlarından sorumlu birim tarafından dosyaya eklendiği anlaşılıyor. Ancak teslim eden kişinin adı bulunmuyor.”

Nihat sayfaları çevirdi.

“Selçuk Erdem?”

“O dönemde ilgili birimde görev yapmış. Personel kayıtlarını ayrıca istedik. Şimdilik kendisiyle ilgili başka bir bağlantı yok.”

“Güzel. Peki Deniz’in dosyası?”

“Dosyanın tamamına ulaşamadık. 16 Kasım tarihli ayrılış belgesi mevcut. Ancak işlemin dayanağı olan görüşme tutanağı veya teslim belgesi henüz bulunamadı. Arşivden ek kayıtları araştırmalarını istedik.”

Nihat dosyayı kapattı.

“Bu noktada dikkatli olun. Bir belgenin dosyada bulunmaması, mutlaka hiç düzenlenmediği anlamına gelmez. Başka bir dosyada saklanmış veya farklı bir birime aktarılmış olabilir.”

“Bunun farkındayız müdürüm.”

“Levent ve Haydar?”

“Levent’in Eskişehir’de kaldığı dönem doğrulanmaya başladı. Haydar’ın o tarihlerdeki görev ve adres bilgileri için cevap bekliyoruz. İkisi arasında bir bağlantı olduğuna dair şu anda bir bulgu yok.”

Nihat başını salladı.

“Peki, Cemal’in aradığı evrak?”

“Henüz tespit edemedik. Levent’in yakınının anlatımıyla Haydar’ın beyanını ayrı ayrı değerlendiriyoruz. Aynı belgeyi aradıklarını söylemek için erken.”

Nihat ayağa kalktı.

“Çalışmanızı sürdürün. Yarın Sarp Karaca’yla yapacağınız görüşmede de dikkatli olun. Kendi rızasıyla teslim ettiği cihazın inceleme süreci savcılık iznine bağlı. Bunun dışında herhangi bir erişim yapılmayacak.”

“Anlaşıldı müdürüm.”

Kerem odadan ayrıldı.

Gece ilerlerken Kerem odasına döndüğünde Barış hâlâ bilgisayarının başındaydı. Önündeki tutanakları düzenliyor, ertesi gün yapılacak görüşmenin sorularını hazırlıyordu.

“Çıkmadın mı?” diye sordu Kerem.

“Şu tutanağı tamamlıyorum. Birazdan bitiririm.”

Kerem masasına oturdu.

“Yarın Sarp’a soracağımız soruları kısa tut. Önceki ifadesinde anlattığı siyah dosyayı yeniden tarif etmesini isteyelim. Aylin’in dosyayı ne zamandır yanında taşıdığını biliyor mu, bunu öğrenelim.”

“Cemal’le görüşmesinden sonra Aylin’in söylediği sözleri de yeniden soralım mı?”

“Yalnızca hatırladığı bir ayrıntı varsa. Daha önce ‘Artık çok geç olabilir’ dediğini anlattı. Bunun dışında yeni bir bilgi yoksa aynı ifadeyi tekrar ettirmenin anlamı yok.”

Barış dosyayı kapattı.

“Tamam. Hazırım.”

Kerem, masadaki fotoğrafı son kez eline aldı.

Altı kişinin yüzü, fotoğrafın eski baskısında seçilebiliyordu. Ancak henüz hiçbirini güvenilir biçimde teşhis edememişlerdi. Arkadaki binanın tabelası da tam okunmuyordu.

Fotoğrafı yerine bıraktı.

“Yarın Sarp’la konuşacağız. Sonra arşivden gelecek cevapları bekleyeceğiz.”

Barış ayağa kalktı.

“İyi geceler.”

“İyi geceler.”

Kerem odada yalnız kaldı.

Masasının üzerindeki dosyalara baktı. Bir tarafta 14 Kasım 2007 tarihli fotoğraf, diğer tarafta iki gün sonra düzenlenmiş Deniz Yalçın’ın ayrılış belgesi vardı. Yıllar sonra Cemal Arslan bu geçmişi yeniden araştırmaya başlamış, Levent Şahin ise eski evrakların yerini bulmaya çalışmıştı.

Bütün bunlar aynı hikâyenin parçaları olabilirdi. Fakat Kerem, parçaların birbirine ait olduğunu henüz bilmiyordu.

Bilmediği şeyleri tamamlamaya çalışmak yerine, bulabildiği her kaydın peşine düşecekti.

Ertesi gün Sarp Karaca yeniden dinlenecekti. Bu kez amaç, Aylin’in elindeki siyah dosyanın geçmişine dair daha net bilgi edinmekti.

Kerem dosyayı kapattı.

Saatine baktı. Gün bitmişti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

12okunma 5beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…