Define Adası kitap kapağı

3. bölüm / 41

I

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 41Şu an: I
  1. 1 Robert Louis Stevenson — Louis Rhead tarafından resimlenmiştir168 kelime
  2. 2 Defıne Adası116 kelime
  3. 3 I1.387 kelime · Okuduğun bölüm
  4. 4 II — Kara Köpek Görünüp Kayboluyor1.478 kelime
  5. 5 III — Kara Leke1.459 kelime
  6. 6 IV — Gemi Sandığı1.345 kelime
  7. 7 V — Kör Adamın Sonu1.269 kelime
  8. 8 VI — Kaptanın Belgeleri1.427 kelime
  9. 9 İKİNCİ KISIM—Aşçıbaşı3 kelime
  10. 10 VII — Bristol’a Gidişim1.273 kelime
  11. 11 VIII — Dürbün Tabelası’nda1.205 kelime
  12. 12 IX — Barut ve Silahlar1.182 kelime
  13. 13 X — Deniz Yolculuğu1.293 kelime
  14. 14 XI — Elma Fıçısında Duyduklarım1.475 kelime
  15. 15 XII — Savaş Meclisi1.223 kelime
  16. 16 ÜÇÜNCÜ BÖLÜM—Karadaki Maceram4 kelime
  17. 17 XIII — Karadaki Maceram Nasıl Başladı1.213 kelime
  18. 18 XIV — İlk Darbe1.259 kelime
  19. 19 XV — Adanın Adamı1.543 kelime
  20. 20 DÖRDÜNCÜ KISIM—Tabya3 kelime
  21. 21 XVI — Doktor’un Anlatımı Sürüyor: Geminin Terk Edilişi1.058 kelime
  22. 22 XVII — Doktorun Anlatımı Sürüyor: Filikanın Son Seferi976 kelime
  23. 23 XVIII — Doktorun Anlatımı Sürüyor: İlk Günün Çatışmalarının Sonu1.039 kelime
  24. 24 XIX — Jim Hawkins’in Anlatımı Sürüyor: Tabyadaki Garnizon1.366 kelime
  25. 25 XX — Silver’ın Elçiliği1.287 kelime
  26. 26 XXI — Saldırı1.414 kelime
  27. 27 BEŞİNCİ KISIM—Denizdeki Maceram4 kelime
  28. 28 XXII — Denizdeki Maceram Nasıl Başladı1.359 kelime
  29. 29 XXIII — Gelgit Çekiliyor1.034 kelime
  30. 30 XXIV — Kayıkla Yolculuk1.306 kelime
  31. 31 XXV — Korsan Bayrağını İndiriyorum1.141 kelime
  32. 32 XXVI — Israel Hands1.864 kelime
  33. 33 XXVII1.364 kelime
  34. 34 ALTINCI KISIM—Kaptan Silver4 kelime
  35. 35 XXVIII — Düşman Kampında1.871 kelime
  36. 36 XXIX — Kara Leke Yine1.476 kelime
  37. 37 XXX Şartlı Serbestlik1.542 kelime
  38. 38 XXXI — Define Avı—Flint’in İşareti1.524 kelime
  39. 39 XXXII — Define Avı—Ağaçların Arasındaki Ses1.342 kelime
  40. 40 XXXIII — Bir Reis’in Düşüşü1.396 kelime
  41. 41 XXXIV — Ve Son1.292 kelime

DEFINE ADASI
BİRİNCİ KISIM—Yaşlı Korsan
0029m

I

“Amiral Benbow”da Yaşlı Deniz Kurdu
Define Adası hakkında başından sonuna bütün ayrıntıları, adanın konumunu saklı tutarak—bunu da henüz çıkarılmamış define bulunduğu için yaparak—yazmamı Squire Trelawney, Doktor Livesey ve öteki beyefendiler istedi. Ben de kalemimi, Tanrı’nın inayet ettiği 17— yılında elime alıyor ve babamın Amiral Benbow hanını işlettiği, pala yaralı esmer yaşlı denizcinin çatımız altında ilk kez konakladığı günlere dönüyorum.

Onu sanki dünmüş gibi hatırlıyorum: El arabasında deniz sandığı arkasından gelirken hana doğru ağır ağır yürüyordu. Uzun boylu, güçlü kuvvetli, iri yapılı, ceviz rengi tenli bir adamdı; katranlı atkuyruğu kirli mavi ceketinin omzuna düşüyordu. Elleri nasırlı, yara izleriyle kaplı, tırnakları siyah ve kırıktı; yanağını çapraz kesen pala yarası kirli, morumsu beyazdı. Koya şöyle bir bakındığını, bakınırken ıslık çaldığını, ardından sonraları sık sık söylediği o eski denizci şarkısına başladığını hatırlıyorum:

“Ölü adamın sandığında on beş kişi—

Yo-ho-ho, bir şişe rom!”

Kapstan kollarında bilenip yıpranmışçasına tiz, yaşlı, titrek sesiyle söyledi. Sonra yanında taşıdığı, ırgat kolu gibi bir sopayla kapıyı tıklattı. Babam görünür görünmez de kabaca bir bardak rom istedi. Getirince, tadını çıkarıp ağzında gezdirerek, bir uzman gibi ağır ağır içti; gözleri bir yandan kayalıklarda, bir yandan tabelamızdaydı.

“Elverişli bir koy burası,” dedi sonunda, “güzel de bir içki yeri. Çok müşteri gelir mi, dostum?”

Babam, çok az geldiğini, ne yazık ki, söyledi.

“Öyleyse,” dedi, “bana kalacak yer burası. Hey, dostum!” diye el arabasını süren adama seslendi. “Yaklaş da sandığımı indir.” Sonra devam etti: “Bir süre burada kalacağım. Ben sade bir adamım; istediğim rom, domuz pastırması, yumurta ve şu yukarıdaki tepeye çıkıp gemileri gözlemek. Bana ne diyeceksiniz? Kaptan diyebilirsiniz. Ha, anladım ne demek istediğinizi.” Eşiğe üç dört altın para attı. “Bunları tüketince haber verirsiniz,” dedi, bir komutan gibi sert sert bakarak.

Giysileri ne kadar kötü, konuşması ne kadar kabaysa da, direk dibinde çalışan bir denizciye hiç benzemiyordu. İtaat görmeye ya da adam dövmeye alışkın bir ikinci kaptan veya gemi kaptanı gibiydi. El arabasıyla gelen adam, posta arabasının onu önceki sabah Royal George’da indirdiğini, kıyı boyunca hangi hanların bulunduğunu sorduğunu ve sanırım bizim hanın iyi nam saldığını duyup, ıssız diye anlatıldığından da, ötekiler yerine burayı ikametgâh seçtiğini söyledi. Konuğumuz hakkında öğrenebildiğimiz de bundan ibaretti.

Alışkanlığı gereği çok sessizdi. Bütün gün elinde pirinç dürbünüyle koyun çevresinde ya da kayalıklarda dolaşır; akşamları da salonun ateş yanındaki köşesine oturup romu bol suyla içerdi. Kendisiyle konuşulunca çoğu kez cevap vermez, ansızın sertçe başını kaldırıp sis düdüğü gibi burnundan solurdu; biz de eve uğrayanlar da kısa sürede onu rahat bırakmayı öğrendik. Her gezintiden dönüşünde yoldan denizci geçip geçmediğini sorardı. Başta bunu kendi gibilerle sohbet etmek istediği için sorduğunu sanmıştık; sonra onlardan kaçınmak istediğini anlamaya başladık. Amiral Benbow’da bir denizci kaldığında—arada sırada kıyı yolundan Bristol’a gidenler kalırdı—salona girmeden önce perdeli kapıdan onu gözetlerdi; böyle birisi içerideyken de fare gibi sessizleşirdi. Benim için bu konuda gizem yoktu; çünkü korkularına bir bakıma ortaktım. Bir gün beni yanına çekip, “tek bacaklı bir denizciye gözünü dört açarsam” ve ortaya çıkar çıkmaz haber verirsem her ayın birinde bana dört penilik gümüş vereceğini söyledi. Ayın biri gelip de ücretimi istediğimde çoğu zaman burnundan soluyup bana dik dik bakardı; ama hafta bitmeden fikrini değiştirir, dört penilik paramı getirir ve “tek bacaklı denizciyi” kollamamı yeniden tembihlerdi.

O kişinin düşlerime nasıl musallat olduğunu anlatmama gerek yok. Fırtınalı gecelerde rüzgâr evin dört köşesini sarsıp dalgalar koyuda, kayalıklara doğru kükrediğinde onu binbir kılıkta, binbir şeytani ifadeyle görürdüm. Bazen bacağı dizinden, bazen kalçasından kesilmiş olurdu; bazen de hep tek bacaklı olmuş, bacağı bedeninin ortasında duran canavarca bir yaratığa dönüşürdü. Çitleri, hendekleri aşarak sıçrayıp koşması ve peşimden gelmesi, kâbusların en kötüsüydü. Her ay aldığım dört penilik para karşılığında bu korkunç hayallere epey pahalıya katlanıyordum.

Tek bacaklı denizci düşüncesi beni dehşete düşürse de, kaptanın kendisinden onu tanıyan herkesten daha az korkuyordum. Bazı geceler taşıyabileceğinden çok daha fazla romlu su içerdi; bazen kimseye aldırmadan o kötü, eski, vahşi denizci şarkılarını söylerdi. Bazen de herkese bardak dağıttırır, titreyen topluluğu öykülerini dinlemeye ya da şarkısına nakaratla eşlik etmeye zorlardı. “Yo-ho-ho, bir şişe rom!” diye evin zangır zangır titrediğini, ölüm korkusu içindeki komşuların da şarkıya can havliyle katılıp dikkatini çekmemek için birbirlerinden daha yüksek sesle söylediklerini sık sık duydum. Bu nöbetlerinde onun gibisi görülmemiş bir zorbaydı; herkes sussun diye masaya elini vurur, bir soru sorulunca öfkeyle ayağa fırlar, bazen de kimse soru sormadı diye öyküsünü dinlemediklerine hükmedip kızardı. Uyuyacak kadar içip sendeleyerek yatağa gitmeden kimsenin handan ayrılmasına izin vermezdi.

İnsanları en çok korkutan şey öyküleriydi. Asılma, tahtada yürüme, deniz fırtınaları, Dry Tortugas, İspanyol Main’deki vahşi işler ve yerler üzerine korkunç öyküler anlatırdı. Kendi anlattıklarına bakılırsa Tanrı’nın denizde dolaşmasına izin verdiği en kötü adamlardan bazılarıyla yaşamış olmalıydı; bu öyküleri anlattığı dil, sade taşralı halkımızı betimlediği suçlar kadar sarsardı. Babam, insanların kendilerine zorbalık edilip susturulmak ve tir tir titreyerek yatağa gönderilmek için buraya gelmeyi yakında bırakacağını, hanın mahvolacağını söyler dururdu; ama bence onun varlığı bize yarar sağladı. İnsanlar o sırada korkuyordu ama sonradan düşününce bundan hoşlanmış gibiydiler. Sakin taşra yaşamına heyecan katıyordu. Gençlerden bir grup ona hayranmış gibi davranıyor, onu “gerçek bir deniz kurdu”, “tam bir eski denizci” gibi sözlerle anıyor ve İngiltere’yi denizlerde korkulu kılan adamın böyle biri olduğunu söylüyordu.

Gerçekten de bizi bir bakımdan mahvetme tehlikesi vardı; haftalarca, sonunda aylarca kalmayı sürdürdü. Parası çoktan tükenmişti ama babam yine de daha fazlasını istemeye cesaret edemiyordu. Ne zaman konuyu açsa kaptan öyle gürültülü bir biçimde burnundan solur, öyle dik dik bakardı ki zavallı babamı odadan kaçırırdı. Böyle terslenişlerden sonra ellerini ovuşturduğunu gördüm; yaşadığı sıkıntı ve korkunun onun erken ve mutsuz ölümünü çok hızlandırdığına eminim.

Bizimle kaldığı süre boyunca kaptan, bir seyyar satıcıdan çorap almak dışında kılık kıyafetini hiç değiştirmedi. Şapkasının siperlerinden biri düşünce, rüzgâr estiğinde çok rahatsız olsa da o günden sonra öyle sarkık bıraktı. Odasında kendi yamadığı ceketinin hâlini hatırlıyorum; sonunda ceketten geriye yamalardan başka bir şey kalmamıştı. Hiç mektup yazmaz ya da almaz, komşular dışında kimseyle konuşmazdı; onları da çoğunlukla ancak romdan sarhoş olduğunda muhatap alırdı. Koca deniz sandığının açıldığını hiçbirimiz görmemiştik.

Yalnız bir kez karşısına dikildi; o da zavallı babamı alıp götüren verem onu iyice yatağa düşürdüğü günlerin sonlarına doğru oldu. Doktor Livesey bir öğleden sonra geç vakitte hastayı görmeye geldi, annemden biraz yemek yedi ve atı köyden getirilene kadar pipo içmek için salona geçti; eski Benbow’da ahırımız yoktu. Peşinden gittim. Kar gibi beyaz pudrası, parlak kara gözleri ve hoş tavırlarıyla tertipli, canlı doktorun, toy taşralıların ve özellikle de romdan iyice kendinden geçmiş, kollarını masaya dayamış pis, iri, gözleri kan çanağına dönmüş korsanımızın yanında ne kadar farklı durduğunu fark ettiğimi hatırlıyorum. Derken kaptan—yani o—bitmek bilmeyen şarkısını söylemeye başladı:

“Ölü adamın sandığında on beş kişi—

Yo-ho-ho, bir şişe rom!

İçkiyle şeytan ötekilerin işini bitirdi—

Yo-ho-ho, bir şişe rom!”

Başta “ölü adamın sandığı”nın üst kattaki ön odada duran o koca kutu olduğunu sanmıştım; bu düşünce, kâbuslarımda tek bacaklı denizciyle iç içe geçmişti. Ama artık şarkıya aldırmayalı çok olmuştu; o gece Doktor Livesey dışında kimse için yeni değildi. Doktorun hoşuna gitmediğini gördüm; yaşlı bahçıvan Taylor’la romatizmaya yeni bir çare üzerine konuşmayı sürdürmeden önce bir an öfkeyle başını kaldırdı. Bu sırada kaptan kendi müziğiyle giderek keyiflendi; sonunda hepimizin sessizlik anlamına geldiğini bildiği biçimde elini önündeki masaya vurdu. Doktor dışında herkes sustu. O, hiçbir şey olmamış gibi açık ve nazik sesiyle konuşmayı sürdürdü, her bir iki kelimede bir piposundan hızlıca çekiyordu. Kaptan bir süre ona dik dik baktı, elini yeniden vurdu, daha da sert baktı; sonunda aşağılık, boğuk bir küfürle çıkıştı: “Ambar güvertesinde ses kesilsin!”

“Benimle mi konuşuyordunuz efendim?” dedi doktor. Haydut bir küfür daha edip evet deyince doktor şöyle karşılık verdi: “Size yalnızca bir şey söyleyeceğim efendim: Rom içmeye devam ederseniz, dünya yakında şu çok pis alçaktan kurtulacak!”

Yaşlı adamın öfkesi korkunçtu. Ayağa fırladı, denizci çakısını çekip açtı ve açık bıçağı avucunda dengeleyerek doktoru duvara çivilemekle tehdit etti.

Doktor kımıldamadı bile. Omzunun üzerinden, aynı ses tonuyla, odadaki herkesin duyabileceği kadar yüksek ama son derece sakin ve kararlı konuştu: “O bıçağı hemen cebinize koymazsanız, şerefim üzerine söz veriyorum ki bir sonraki ağır ceza mahkemesi oturumunda asılacaksınız.”

0033m

Aralarında bir bakışma savaşı başladı; ama kaptan kısa sürede pes etti, silahını yerine koyup yeniden yerine oturdu ve yenilmiş bir köpek gibi homurdandı.

“Şimdi efendim,” diye sürdürdü doktor, “bölgemde sizin gibi bir herifin bulunduğunu artık bildiğime göre, gece gündüz gözüm üzerinizde olacak. Yalnızca doktor değil, yargıcım da. Hakkınızda bir şikâyet duyar duymaz—bu geceki gibi bir kabalık bile olsa—sizi buradan sürüp çıkarmak için gerekeni yapacağım. Aklınızda bulunsun.”

Az sonra Doktor Livesey’nin atı kapıya getirildi ve doktor gitti; ama kaptan o akşam ve daha birçok akşam sesini çıkarmadı.

0037m

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…