52. bölüm · Belki Bir Ümit

52. Middlemist.

SN_Crow .

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 1.Middlemist 2 2.Middlemist: 3 3. Middlemist: 4 4.Middlemist: 5 5.Middlemist: 6 6.Middlemist: 7 7. Middlemist 8 8. Middlemist 9 9. Middlemist: 10 10.Middlemist: 11 11. Middlemist: 12 12. Middlemist: 13 13. Middlemist: 14 14. Middlemist: 15 15. Middlemist: 16 16. Middlemist 17 17.Middlemist 18 18.Middlemist 19 19.Middlemist 20 20.Middlemist 21 21.Middlemist 22 22. Middlemist 23 23. Middlemist 24 24. Middlemist 25 25. Middlemist 26 26. Middlemist 27 27. Middlemist 28 28. Middlemist 29 29. Middlemist 30 30 Middlemist 31 31. Middlemist 32 32. Middlemist 33 33. Middlemist 34 34. Middlemist 35 35. Middlemist. 36 36. Middlemist 37 37. Middlemist 38 38. Middlemist 39 39. Middlemist 40 40. Middlemist 41 41. Middlemist 42 42. Middlemist 43 43. Middlemist 44 44. Middlemist 45 45. Middlemist 46 46. Middlemist 47 47. Middlemist 48 48. Middlemist 49 49. Middlemist 50 50. Middlemist 51 51. Middlemist 52 52. Middlemist. 53 53. Asphodel 54 54. Asphodel 55 55. Middlemist 56 56. Middlemist 57 57. Middlemist 58 58. Middlemist 59 59. Asphodel 60 60. Asphodel 61 61. Middlemist 62 62. Middlemist 63 63. Middlemist 64 64. Asphodel 65 65. Asphodel 66 66. Asphodel 67 67. Asphodel 68 68. Asphodel 69 69. Asphodel 70 70 Middlemist 71 71. Middlemist 72 72. Middlemist 73 73. Asphodel 74 74. Middlemist 75 75. Asphodel 76 76. Asphodel 77 77. Asphodel 78 78. Asphodel 79 79. Endora 80 Soru Cevap

Uyandığımda malikanedeydim. Yeniden kendimi misafir odasında olmamı bekliyordum ama bu sefer başka bir odadaydım. Yan yatar halden oturur hale geldim ama sırtımdaki batma hissi nefesimi kesecek kadardı. Oturur hale geldiğimde kendimi öne doğru eğdim. Nefesimi düzenlemeye çalışıyordum.

Sırt kısmımın açık olduğunu hafif rüzgar çarpması ile hissettim. Sırtımı görmek dahi iseymiyordum. Ellerimde hafifçe uyuşma vardı. Yavaşça ayağa kalktım. Ellerime baktığımda sol elimdeki dikişlerin alındığını fark ettim. Sanırım ben baygınken yapılmıştı.

Kendimi zorlayarak odadan çıktığımda koridor tamamen boştu. Sessizce kapıyı kapattım. Biraz ilerlediğimde fark ettim. Miles beni kendi odasına almıştı. Bu ikinci kezdi. İstemsiz tüylerim diken diken oldu. Başımı öne eğip duvardan destek alarak yavaşça geri odama dönemeye çalışıyordum ama her tarafdan sesler duyuyordum. Sanki bana seslenip çağrıyorlar gibi ya da bağırıyorlardı sadece.

Aşağı inip kendimi odama kapattıp sırtım hala çok ağrıdığı için duvara yaslanamadım. Aynı şekilde hala duvarlardan sesler duyuyordum. Aniden kendi adımı duyunca başımı çevirip etrafa bakımdım ama kimse yokdu. Sanırım gerçekden deliriyordum.

Yere uzanıp uyumak için gözlerimi kapattım ama duyduğum sesler daha fazla ilerlemeye başlamıştı. En son Valentin'in sesimi duyduğumda gözlerimi açtım. Etrafa baktım ama yokdu. Kendimi sesin olduğu yere doğru yürürken buldum. Bedenimi kontrol edemiyor gibi hissediyordum. Tekrardan o arka bahçedeki labirentin orada bulmuştum kendimi.

Sesler labirentin içinden geliyordu. Ses tıpkı Valentin'in sesi gibiydi. Labirentin içine adımımı atacağım sırada birisi kolumdam tutup beni sertçe çekince adımlarımı karıştıdım. Düşmek üzereyken beni tutmuştu. Beni tutam kişinin Miles olduğunu anlayınca hızla bakışlarımı kaçırdım. Üzerimdeki o sert ve sinirli bakışlarını hala hissediyordum.

Bişey demeden beni sertçe içeri doğru sürüklemeye başladı. Malikaneye geçince beni sertçe yere fırlattı. Acı ile kasılarak geri çekildim ama tam önüme diz çöktü. İlk başta yine tokat atacak sandığımdan kolumu kaldırarak yüzümü korumak istedim.

"Neden dışarıdaydın?" Sesi sinirle çıkıyordu. Bu sefer sinirini saklamıyordu. Cevap vermeye çekiniyordum. Yanlış birşey söylersem sanki bana yeniden işgence edecekmiş gibiydi.

Uzun süre cevap veremediğimi geç fark etmiştim. Saçlarımı sertçe tutup geri çekerek direkt ona bakmamı sağladı. Acı ile gerildim. Kekeleyerek de olsa konuşmuştum. "Dışarıda bir sürü ses vardı. Ben yaklaştıkça uzaklaşıyorlardı. Sadece bakmak istedim." Dediğim cevaba inanmamış gibiydi. Sanki daha iyi bir şey bekliyordu.

Saçımı bırakıp çenemi sertçe kavrayınca korku ile hafifçe çırpındım. "Doğruyu söyle. Canını yakmayım." Gözlerim korku ile dolmuştu. Söylediklerime inanmıyordu. "Yemin ederim... Doğruyu söylüyorum-" Cümlemi bitirmeden başımı sertçe duvara vurmuştu. Başımın arkasından çıt diye sesi ikimizde duymuştuk. Acı ile kaskatı kesilerek kayarak yere oturdum.

Kanadığını anlamam geç olmuştu. Gözlerimi hafifçe aralayabildiğimde Miles'i ilk defa endişeli görüyordum. Başımın arkasında dayanılmaz bir ağrı varken yavaşça ağrı gidiyordu. Miles endişe ile telefonla konuşarak odadan çıktığında ayağa kalkmaya çalıştım ama bacaklarım titriyordu. Sanki onları hissedemiyordum.

Kendimi yerde sürükleyerek odama doğru geçtim. Başımı ıslak battaniyeye koyarak gözlerimi kapattım. Başımda sadece zonklama vardı. Elim arada başımın arkasına gidiyordu. O şekilde başımın hala kanadığını anlayabildim. Parmaklarım kan içinde kalmıştı. Kafatasımı çatlatmıştı.

Gözlerim kararırken bu sefer burdan cidden kurtulacağımı düşündüm. Bu işgencenin burda son bulduğunu düşündüm. Elim yarıldığındaki o sıcaklık hissi beni yeniden sarmaya başladı.