66. bölüm · Aşk mısın?

Sevgi Cesareti

BERİL ŞAHİN

Bölümler
1 Ithaf 2 Önsöz 3 Aşk Mısın? 4 Güven 5 Kendime Sarıldım 6 Seçilmiş Aile 7 Ayrılıkta Ego 8 Sevilmek Egosu 9 Sevmeyi Sevmek 10 Tek misiniz? 11 Duygulara Üzülmek 12 Kıskançlık ve Kontrol Sevgiden Doğmaz 13 Gerçekten Sevmek 14 İyiyim ve Ağlayabilirim 15 ••• 16 Sevilmek 17 Sadakat 18 İnsanı Krizde İlan Edenler 19 İnsan Kendinin Aynasıdır 20 Başka Zihinlerdeki Versiyonumdan Sorumlu Değilim 21 Birbirimizin Yükü Değil, Huzuru Olmak 22 Aşkın Kendisinden Değil, Acısından Korkmak 23 İlişki İstemek mi, Yalnızlıktan Kaçmak mı? 24 Toksik Şifacı 25 İlişki Yöneticileri 26 Koşullu Sevgi 27 Aşk, Yanında Kalabilme Cesaretidir 28 Aşırı Uyum: Görünmez Bir İntihar Biçimi 29 Aşık Sinir Sistemi 30 Sakinlik ve Doğru Seçimler 31 Netlik Sevgi Dilidir 32 Partnerinin Gözünden Kendine Bakabilmek 33 Ego ve Ruhun Bakışı 34 Aynı Olmak Zorunda Değiliz 35 Her Gün Seçmek 36 İlk Günlerin Büyüsüne Aldanmak 37 Huzur 38 Hayır" Denildiğinde Sevebiliyor musun? 39 Uyum Değil Anlayışa Bak 40 Aşk Bir Duygu Değil, Bir Karardır. 41 Kimsenin Bilmediği O Sessiz Veda 42 Beklentiler Sessiz Sözleşmelerdir 43 ••• 44 Koşullu Sevgi, Sevgi Değildir 45 Değişmek 46 Kendine İhanet Ederek Kimseyi Sevemezsin 47 Kontrol, egonun güven arayışıdır 48 Sahip Olmak Değil; Şahit Olmak 49 Karşındakinin Sevgi Dili 50 Ego, Aşk Kılığına Girebilir mi? 51 ••• 52 İnsan, söyleyemediği duygularla ne yapar? 53 Hayran Olduğumuz Şey, Kim Olduğumuzu Söyler 54 İhtiyaç 55 Ego Özler mi? 56 Çelişki 57 İnsana Ev Demek 58 Varsayımlar 59 Sabır Biter 60 Kelimeler İz Bırakır 61 Denge 62 Hayatın Anlamı 63 Sevdiği Var 64 Sevgi Cesareti 65 Başka Dünyaların İnsanları 66

Sevgi Cesareti
İnsana en çok cesaret veren şeylerden biri sevgi. Elbette cesaretin tek kaynağı sevgi değil. Hırs insana cesaret verebilir, tutku verebilir, öfke verebilir, kendini kanıtlama isteği verebilir. İnsanların hangi duygudan daha fazla güç aldığı da birbirinden farklıdır. Kimi başarılı olmak için korkularının üzerine gider, kimi tutkusu uğruna risk alır, kimi hırsıyla gözünü kör eder. Ben kendime baktığımda, beni en çok cesaretlendiren şeyin sevgi olduğunu düşünüyorum. İnsan sevdiğinde yalnızca kendisi için hareket etmiyor. Sevdiği insanın yanında durma, onu koruma, gerektiğinde onun için bir şey söyleme ya da onun uğruna kendi korkularının karşısına çıkma isteği ortaya çıkıyor. Normalde yapmaya çekineceğin bir şeyi, sevdiğin insan söz konusu olduğunda bir anda yapabiliyorsun. Belki de sevginin insana verdiği cesaretin en güçlü tarafı burada: Kendin için gösteremediğin cesareti, sevdiğin biri için gösterebiliyorsun. Bunun içinde koruma içgüdüsü de var. Sevdiğin insanın zarar görmesini istemiyorsun. Haksızlığa uğradığında sessiz kalmak istemiyorsun. Bazen onun yanında durmak, bazen onun sustuğuna savunmak, bazen de yalnızca "Ben buradayım." diyebilmek istiyorsun. Sevgi yalnızca bir şey hissetmek değil. Onun iyiliğini istemektir de... Burada da bir vurgulama yapmak gerekiyor. Sevdiğini korumak, onun yerine yaşamak ya da onun bütün kararlarını kontrol etmek değildir. Onun kendi gücüne saygı duyarken gerektiğinde ve müsaade ettiği seviyede yanında durabilmektir. Sevgi adına yapılan her müdahale sevgi değildir. Bazen gerçekten korursun, bazen ise kendi korkunu koruma adı altında karşındaki insana yüklersin. Aradaki farkı anlayabilmek kişinin olgunluğu ve kendisini gerçekten tanımasıyla ilgili.
Sevginin insana verdiği cesareti çok kıymetli buluyorum. Hırs sana "Kazan." diyebilir, tutku "Git, al." diyebilir, öfke "Karşı koy." diyebilir. Sevgi ise bazen çok daha sade bir şey söyler: "Onun yanında dur."
İnsan bazen hayatında, yalnızca kendisi için değil, sevdiği biri için korkusunun üzerine gittiğinde kendi içinde hiç bilmediği bir cesaret olduğunu fark ediyor. Kendinden kendini doğuruyor.