5. bölüm · Aşk mısın?
Kendime Sarıldım
Son günlerde fark ettim ki uykuya dalmadan hemen önce bilinçli olarak kendime sarılıyorum. Kollarımı çaprazlayıp omuzlarıma götürüyorum ve bedenim o pozisyonda gevşiyor. Bunu özellikle seçmiyorum aslında; ama o an bana iyi geliyor.
Bir süre sonra bunun üzerine düşünmeye başladım. Ve fark ettim ki bu sadece bir uyku pozisyonu değil, aynı zamanda bir ihtiyaç hali. Sizlerde uyku pozisyonunuzun ne anlattığını araştırırsanız ihtiyacınız veya ruh halinizle ilgili ipucu edinebilirsiniz. Örneğin sürekli cenin pozisyonunda uyanıyorsanız, belki de ruhunuz biraz şefkat ve güvenli bir alan arıyordur. Ya da yatağa yayılıp sırtüstü uyuyorsanız, hayatınızın kontrolünü tamamen elinizde hissettiğiniz bir dönemdesinizdir. Bedenimizin geceleri aldığı bu pozisyonlar, aslında gün içinde kendimizde fark edemediğimiz duygusal ihtiyaçlarımızın sessiz birer işareti gibi.
Ben uzun zamandır kendime yetmeyi öğrenmiş biriyim. Yanı sıra sevdiklerine de yardım eden destek olan korumacı biriyim. Birçok şeyi tek başıma aşmış, kendi gücümle ayakta kalmayı başarmış bir yanım var. Bunu biliyorum ve bununla da gurur duyuyorum ama şunu da fark ettim: Kendimi sevmem, hiçbir şeye ihtiyaç duymamam anlamına gelmiyor.
İnsan bazen kendini ne kadar güçlü hissederse hissetsin, yine de bir başkasının şefkatine, temasına, yanında oluşuna ihtiyaç duyabiliyor. Bu bir eksiklik değil. Bu, insan olmanın doğal bir parçası.
Benim kollarımı çaprazlayarak uyumam da tam olarak bunu anlatıyor olabilir. Gün içinde kontrol ettiğim, ertelediğim ya da fark etmediğim duygularım, gece olduğunda bedenimde bir karşılık buluyor. Sanki sistemim bana şunu söylüyor: “Biraz yumuşamaya ihtiyacın var.” Bunu fark ettiğimde duygulandım çünkü uzun süre “tek başıma da iyiyim” haline o kadar alışmışım ki, içimdeki “birine sarılma ihtiyacı”nı görmek bana çok insani geldi. İnsani olduğundan ötürü buraya yazmaktan çekinmiyorum. Bu durumu yaşayan tek kişi olmadığımı biliyorum.
Burada şunu öğrendim:
Kendini sevmek, başkasına ihtiyaç duymamayı gerektirmez.
Aksine, kendini gerçekten sevmek; kendi ihtiyaçlarını inkâr etmemek demektir.
Ben hem güçlü olabilirim, hem de sarılmaya, korunmaya ihtiyaç duyabilirim.
Hem tek başıma ayakta durabilirim, hem de birinin yanında gevşemek isteyebilirim.
Bunlar çelişmiyor.
Sadece insan olmanın iki farklı hali.
