5. bölüm · Aşk mısın?

Kendime Sarıldım

BERİL ŞAHİN

Bölümler
1 Ithaf 2 Önsöz 3 Aşk Mısın? 4 Güven 5 Kendime Sarıldım 6 Seçilmiş Aile 7 Ayrılıkta Ego 8 Sevilmek Egosu 9 Sevmeyi Sevmek 10 Tek misiniz? 11 Duygulara Üzülmek 12 Kıskançlık ve Kontrol Sevgiden Doğmaz 13 Gerçekten Sevmek 14 İyiyim ve Ağlayabilirim 15 ••• 16 Sevilmek 17 Sadakat 18 İnsanı Krizde İlan Edenler 19 İnsan Kendinin Aynasıdır 20 Başka Zihinlerdeki Versiyonumdan Sorumlu Değilim 21 Birbirimizin Yükü Değil, Huzuru Olmak 22 Aşkın Kendisinden Değil, Acısından Korkmak 23 İlişki İstemek mi, Yalnızlıktan Kaçmak mı? 24 Toksik Şifacı 25 İlişki Yöneticileri 26 Koşullu Sevgi 27 Aşk, Yanında Kalabilme Cesaretidir 28 Aşırı Uyum: Görünmez Bir İntihar Biçimi 29 Aşık Sinir Sistemi 30 Sakinlik ve Doğru Seçimler 31 Netlik Sevgi Dilidir 32 Partnerinin Gözünden Kendine Bakabilmek 33 Ego ve Ruhun Bakışı 34 Aynı Olmak Zorunda Değiliz 35 Her Gün Seçmek 36 İlk Günlerin Büyüsüne Aldanmak 37 Huzur 38 Hayır" Denildiğinde Sevebiliyor musun? 39 Uyum Değil Anlayışa Bak 40 Aşk Bir Duygu Değil, Bir Karardır. 41 Kimsenin Bilmediği O Sessiz Veda 42 Beklentiler Sessiz Sözleşmelerdir 43 ••• 44 Dürtüsel Kararlar 45 Koşullu Sevgi, Sevgi Değildir 46 Değişmek 47 Kendine İhanet Ederek Kimseyi Sevemezsin 48 Kontrol, egonun güven arayışıdır 49 Sahip Olmak Değil; Şahit Olmak 50 Karşındakinin Sevgi Dili 51 Ego, Aşk Kılığına Girebilir mi? 52 ••• 53 İnsan, söyleyemediği duygularla ne yapar? 54 Hayran Olduğumuz Şey, Kim Olduğumuzu Söyler 55 İhtiyaç 56 Ego Özler mi? 57 Çelişki 58 İnsana Ev Demek 59 Varsayımlar 60 Sabır Biter 61 Aynı Kutup 62 Kelimeler İz Bırakır 63 Denge 64 Hayatın Anlamı 65 Sevdiği Var 66 Sevgi Cesareti

Son günlerde fark ettim ki uykuya dalmadan hemen önce bilinçli olarak kendime sarılıyorum. Kollarımı çaprazlayıp omuzlarıma götürüyorum ve bedenim o pozisyonda gevşiyor. Bunu özellikle seçmiyorum aslında; ama o an bana iyi geliyor.
Bir süre sonra bunun üzerine düşünmeye başladım. Ve fark ettim ki bu sadece bir uyku pozisyonu değil, aynı zamanda bir ihtiyaç hali. Sizlerde uyku pozisyonunuzun ne anlattığını araştırırsanız ihtiyacınız veya ruh halinizle ilgili ipucu edinebilirsiniz. Örneğin sürekli cenin pozisyonunda uyanıyorsanız, belki de ruhunuz biraz şefkat ve güvenli bir alan arıyordur. Ya da yatağa yayılıp sırtüstü uyuyorsanız, hayatınızın kontrolünü tamamen elinizde hissettiğiniz bir dönemdesinizdir. Bedenimizin geceleri aldığı bu pozisyonlar, aslında gün içinde kendimizde fark edemediğimiz duygusal ihtiyaçlarımızın sessiz birer işareti gibi.
Ben uzun zamandır kendime yetmeyi öğrenmiş biriyim. Yanı sıra sevdiklerine de yardım eden destek olan korumacı biriyim. Birçok şeyi tek başıma aşmış, kendi gücümle ayakta kalmayı başarmış bir yanım var. Bunu biliyorum ve bununla da gurur duyuyorum ama şunu da fark ettim: Kendimi sevmem, hiçbir şeye ihtiyaç duymamam anlamına gelmiyor.

İnsan bazen kendini ne kadar güçlü hissederse hissetsin, yine de bir başkasının şefkatine, temasına, yanında oluşuna ihtiyaç duyabiliyor. Bu bir eksiklik değil. Bu, insan olmanın doğal bir parçası.

Benim kollarımı çaprazlayarak uyumam da tam olarak bunu anlatıyor olabilir. Gün içinde kontrol ettiğim, ertelediğim ya da fark etmediğim duygularım, gece olduğunda bedenimde bir karşılık buluyor. Sanki sistemim bana şunu söylüyor: “Biraz yumuşamaya ihtiyacın var.” Bunu fark ettiğimde duygulandım çünkü uzun süre “tek başıma da iyiyim” haline o kadar alışmışım ki, içimdeki “birine sarılma ihtiyacı”nı görmek bana çok insani geldi. İnsani olduğundan ötürü buraya yazmaktan çekinmiyorum. Bu durumu yaşayan tek kişi olmadığımı biliyorum.

Burada şunu öğrendim:
Kendini sevmek, başkasına ihtiyaç duymamayı gerektirmez.
Aksine, kendini gerçekten sevmek; kendi ihtiyaçlarını inkâr etmemek demektir.
Ben hem güçlü olabilirim, hem de sarılmaya, korunmaya ihtiyaç duyabilirim.
Hem tek başıma ayakta durabilirim, hem de birinin yanında gevşemek isteyebilirim.
Bunlar çelişmiyor.
Sadece insan olmanın iki farklı hali.