Bölümler 41Şu an: XIX. Bölüm — Bir Ara
- 1 Bölüm I — Değişimin Gölgesi1.965 kelime
- 2 İkinci Bölüm — Sonbahar Çelenkleri1.769 kelime
- 3 Üçüncü Bölüm — Karşılaşma ve Veda1.504 kelime
- 4 Dördüncü Bölüm — Nisan’ın Hanımı3.027 kelime
- 5 V. Bölüm — Evden Mektuplar1.928 kelime
- 6 VI. Bölüm — Parkta1.502 kelime
- 7 VII. Bölüm — Yeniden Evde1.935 kelime
- 8 VIII. Bölüm — Anne’in İlk Evlilik Teklifi1.051 kelime
- 9 IX. Bölüm — İstenmeyen Bir Âşık ve Beklenen Bir Dost1.816 kelime
- 10 X. Bölüm — Patty’nin Yeri1.794 kelime
- 11 XI. Bölüm — Hayatın Akışı1.995 kelime
- 12 XII. Bölüm1.594 kelime
- 13 XIII. Bölüm — Günahkârların Yolu2.112 kelime
- 14 XIV. Bölüm — Çağrı1.757 kelime
- 15 XV. Bölüm — Altüst Olan Bir Düş987 kelime
- 16 XVI. Bölüm — Düzene Giren İlişkiler2.500 kelime
- 17 XVII. Bölüm — Davy’den Bir Mektup727 kelime
- 18 XVIII. Bölüm — Josephine Hanım Anne Kızı Hatırlıyor1.264 kelime
- 19 XIX. Bölüm — Bir Ara780 kelime · Okuduğun bölüm
- 20 XX. Bölüm — Gilbert Konuşuyor1.102 kelime
- 21 XXI. Bölüm — Dünün Gülleri869 kelime
- 22 XXII. Bölüm — İlkbahar ve Anne’in Green Gables’a Dönüşü946 kelime
- 23 XXIII. Bölüm — Paul Kaya İnsanlarını Bulamıyor850 kelime
- 24 XXIV. Bölüm — Jonas Sahneye Çıkıyor1.186 kelime
- 25 XXV. Bölüm — Yakışıklı Prens Sahneye Çıkıyor1.355 kelime
- 26 XXVI. Bölüm — Christine Sahneye Çıkıyor768 kelime
- 27 XXVII. Bölüm — Karşılıklı Dertleşme1.236 kelime
- 28 XXVIII. Bölüm — Bir Haziran Akşamı1.007 kelime
- 29 XXIX. Bölüm — Diana’nın Düğünü833 kelime
- 30 XXX. Bölüm — Bayan Skinner’ın Aşk Öyküsü896 kelime
- 31 XXXI. Bölüm — Anne’den Philippa’ya614 kelime
- 32 XXXII. Bölüm — Bayan Douglas’la Çay1.093 kelime
- 33 XXXIII. Bölüm720 kelime
- 34 XXXIV. Bölüm — John Douglas Sonunda Konuşuyor1.091 kelime
- 35 XXXV. Bölüm — Redmond’daki Son Yıl Başlıyor1.471 kelime
- 36 XXXVI. Bölüm — Gardner’ların Ziyareti1.231 kelime
- 37 XXXVII. Bölüm — Diplomalarını Alanlar1.193 kelime
- 38 XXXVIII. Bölüm — Yalancı Şafak1.238 kelime
- 39 XXXIX. Bölüm — Düğünlerden Söz Ediyor1.685 kelime
- 40 XL. Bölüm — Bir Vahiy Kitabı994 kelime
- 41 XLI. Bölüm — Aşk Zamanın Aynasını Elinde Tutar1.214 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
XIX. Bölüm
Bir Ara
“Bugün yirminci yaş günüm olduğuna ve ergenlik yıllarımı sonsuza dek geride bıraktığıma inanamıyorum,” dedi, Rusty kucağında şömine halısına kıvrılmış Anne. Sevdiği koltuğunda kitap okuyan Jamesina Teyze’ye sesleniyordu. Oturma odasında yalnızdılar. Stella ile Priscilla bir komite toplantısına gitmiş, Phil de bir parti için süslenmek üzere yukarı çıkmıştı.
“Sanırım biraz üzgünsün,” dedi Jamesina Teyze. “Gençlik yılları hayatın ne güzel bir dönemi. Ben kendi gençliğimden hiç çıkmadığım için mutluyum.”
Anne güldü.
“Hiç çıkmayacaksın, Teyzeciğim. Yüz yaşında olman gerekirken on sekizinde olacaksın. Evet, üzgünüm, biraz da hoşnutsuzum. Bayan Stacy çok önce, yirmi yaşıma geldiğimde karakterimin iyi ya da kötü yönde biçimlenmiş olacağını söylemişti. Olmam gerektiği gibi olduğumu hissetmiyorum. Bir sürü kusurum var.”
“Herkesinki öyle,” dedi Jamesina Teyze neşeyle. “Benimki yüz yerinden çatlak. Senin Bayan Stacy’n herhalde yirmi yaşına geldiğinde karakterinin bir yöne ya da öbürüne kalıcı biçimde eğilmiş olacağını, o doğrultuda gelişmeyi sürdüreceğini kastetmiştir. Buna üzülme, Anne. Tanrı’ya, komşuna ve kendine karşı görevini yap; bir yandan da güzel vakit geçir. Benim felsefem bu, şimdiye dek de epey işe yaradı. Phil bu gece nereye gidiyor?”
“Bir dans partisine gidiyor; onun için çok güzel bir elbise aldı: krem sarısı ipekten, örümcek ağı gibi ince dantelli. Kahverengi tonlarına çok yakışıyor.”
“‘İpek’ ve ‘dantel’ sözcüklerinde sihir var, değil mi?” dedi Jamesina Teyze. “Sesleri bile insanı dansa gitmek için seke seke yola düşürecek gibi. Bir de sarı ipek! İnsana güneş ışığından yapılmış bir elbiseyi düşündürüyor. Hep sarı ipek bir elbisem olsun istemiştim ama önce annem, sonra kocam buna yanaşmadı. Cennete gittiğimde yapacağım ilk şey sarı ipek bir elbise edinmek olacak.”
Anne kahkahalarla gülerken Phil, ihtişamını peşinde sürükleyerek merdivenlerden indi ve duvardaki uzun oval aynada kendini süzdü.
“İnsanı güzel gösteren bir ayna, cana yakınlığı artırır,” dedi. “Odamdaki ayna beni gerçekten kıskandırıyor. Güzel görünüyor muyum, Anne?”
“Ne kadar güzel olduğunu gerçekten biliyor musun, Phil?” diye sordu Anne, içten bir hayranlıkla.
“Elbette biliyorum. Aynalarla erkekler ne işe yarıyor sanıyorsun? Onu demek istemedim. Bütün etek uçlarım içeri sokulmuş mu? Eteğim düz mü? Şu gül daha aşağıda mı dursa? Fazla yukarıda diye korkuyorum; beni yamuk gösterecek. Ama kulaklarımı gıdıklayan şeylerden nefret ederim.”
“Her şey tam yerinde; şu güneybatı gamzen de çok güzel.”
“Anne, sende özellikle sevdiğim bir şey var: hiçbir şeyi kıskanmıyorsun. İçinde zerre kadar haset yok.”
“Neden kıskansın ki?” dedi Jamesina Teyze. “Belki senin kadar güzel değildir ama burnu çok daha yakışıklı.”
“Biliyorum,” diye kabul etti Phil.
“Burnum her zaman bana büyük teselli oldu,” diye itiraf etti Anne.
“Saçlarının alnında çıkışını da seviyorum, Anne. Bir de düşecekmiş gibi duran ama hiç düşmeyen o minicik bukle çok hoş. Ama burnuma gelince, benimki dert kaynağı. Kırkıma geldiğimde Byrney gibi olacağını biliyorum. Sence kırkımda nasıl görüneceğim, Anne?”
“Yaşlı, ağırbaşlı, evli bir kadın gibi,” diye takıldı Anne.
“Öyle olmayacağım,” dedi Phil, refakatçisini beklemek için rahatça otururken. “Joseph, seni alacalı canavar, kucağıma atlamaya kalkma sakın. Üstüm başım kedi tüyü içinde dans partisine gitmeyeceğim. Hayır Anne, ağırbaşlı görünmeyeceğim. Ama kuşkusuz evleneceğim.”
“Alec’le mi, Alonzo’yla mı?” diye sordu Anne.
“Sanırım içlerinden biriyle,” diye iç çekti Phil, “hangisine karar verebilirsem.”
“Karar vermek zor olmamalı,” diye çıkıştı Jamesina Teyze.
“Ben doğuştan bir tahterevalliyim, Teyzeciğim; sallanmamı kimse engelleyemez.”
“Biraz daha aklı başında olmalısın, Philippa.”
“Elbette aklı başında olmak en iyisi,” diye katıldı Philippa, “ama pek çok eğlenceyi kaçırırsın. Alec’le Alonzo’yu tanısaydın, aralarında seçim yapmanın neden zor olduğunu anlardın. İkisi de aynı derecede hoş.”
“Öyleyse daha hoş birini seç,” diye önerdi Jamesina Teyze. “Sana çok bağlı olan o son sınıf öğrencisi var ya, Will Leslie. Gözleri ne güzel; iri ve yumuşak bakışlı.”
“Biraz fazla iri ve fazla yumuşak bakışlılar; inek gözü gibi,” dedi Phil acımasızca.
“George Parker’a ne dersin?”
“Onun hakkında söylenecek tek şey, hep kolalanıp ütülenmiş gibi göründüğü.”
“Öyleyse Marr Holworthy. Hiçbir kusur bulamazsın onda.”
“Hayır, yoksul olmasa olurdu. Zengin biriyle evlenmeliyim, Jamesina Teyze. Zenginlik ve yakışıklılık olmazsa olmaz nitelikler. Gilbert Blythe zengin olsaydı onunla evlenirdim.”
“Öyle mi?” dedi Anne, biraz hırçın bir sesle.
“Bu fikir hoşumuza hiç gitmedi, ama Gilbert’i kendimiz de istemiyoruz tabii, hiç istemiyoruz,” diye alay etti Phil. “Ama tatsız şeylerden söz etmeyelim. Herhâlde bir ara evlenmem gerekecek ama o kötü günü elimden geldiğince erteleyeceğim.”
“Ne olursa olsun, sevmediğin hiç kimseyle evlenmemelisin, Phil,” dedi Jamesina Teyze.
“‘Güzel eski usul seven yürekler
Nice zamandır modası geçmiş şeyler.’”
diye alaycı bir ezgiyle şakıdı Phil. “Araba geldi. Ben uçuyorum—Bay bay, siz iki eski kafalı tatlı şey.”
Phil gidince Jamesina Teyze ciddi bir ifadeyle Anne’e baktı.
“O kız güzel, tatlı ve iyi yürekli ama sence ara sıra aklını oynatıyor mu, Anne?”
“Phil’in aklında bir sorun olduğunu sanmıyorum,” dedi Anne, gülümsemesini gizleyerek. “Sadece konuşma tarzı öyle.”
Jamesina Teyze başını salladı.
“Umarım öyledir, Anne. Umarım, çünkü onu seviyorum. Ama onu anlayamıyorum; beni şaşkına çeviriyor. Tanıdığım hiçbir kıza benzemiyor; benim olduğum hiçbir kıza da.”
“Kaç kız oldun, Jimsie Teyze?”
“Yarım düzine kadar, canım.”
Bölüm etkileşimi
