13. Bölüm-Eğlenmek

Okul çıkışı geldiğinde Mert, Burak ve Kaan ile yan yana okuldan çıktık. Burak kulağıma doğru eğildi ve fısıldadı.

"Bu gelmek zorunda mıydı?"

"Abartma Burak, o kadar şey yapmış olsa bile yardım etti."

"Sırf senin için katlanıyoruz şu insansı canlıya."

Güldüm.

"Yapacak birşey yok."

~🪷~

Avm sen içeri girdikten sonra birkaç dakika ne yapacağımıza karar vermeden dolaştık. Mert ve Burak her zamanki gibi nereye gideceklerini biliyorlardı.

"Önce üst kata çıkalım," dedi Mert.

Burak başını salladı.

"Sonra yemek yeriz."

"Olur."

Ben de arkalarından yürüdüm. Kaan ise nedense sürekli yanımdaydı. Bir mağazanın önünde durduğumuzda o da duruyor, ben yürüdüğümde o da benimle birlikte yürüyordu.

Bir süre sonra ona baktım.

"Sen niye sürekli yanımdasın?"

Omuz silkti.

"Ne bileyim. Seninle konuşmak daha kolay."

Bu cevabı beklemiyordum.

"Onlarla konuşabilirsin."

"Konuşuyorum zaten."

"Hiç öyle görünmüyor."

Kaan önden yürüyen Mert ve Burak'a baktı.

"Onlar benimle konuşmak istemiyor."

Ne diyeceğimi bilemedim.

Haklıydı.

"Biraz zaman geçsin," dedim sonunda.

"Değişir mi?"

"Bilmiyorum."

Kaan hafifçe gülümsedi.

"Sen yanımda olduğun sürece sorun değil."

Bir an sustum.

Sonra konuyu değiştirmek için ilerideki mağazayı gösterdim.

"Şuraya girelim mi?"

"Olur."

Mert arkasını dönüp bize baktı.

"Geliyor musunuz?"

"Geliyoruz!"

Burak kaşlarını kaldırdı.

"Sonunda."

Yanlarına yetiştiğimizde Mert kapıyı açıp içeri girdi. Burak da peşinden gitti.

Ben içeri adım atarken Kaan yine yanıma geldi.

İster istemez gülümsedim.

Galiba bugün düşündüğümden biraz daha farklı geçecekti.

~🪷~

Film saatine daha vardı, bu yüzden sinemaya hemen girmek yerine biraz daha dolaşmaya karar verdik. Mert önden gidiyor, Burak da yanında bir şeyler anlatıyordu.

Ben ise Kaan'la yan yana yürüyordum.

"Acıktın mı?" diye sordum.

"Biraz."

"Burak kesin birazdan yemek yiyelim der."

Sanki söylediklerimi duymuş gibi Burak arkasını döndü.

"Yemek yiyelim mi?"

Gülmeye başladım.

"Bak, demiştim."

Mert başını salladı.

"Ben de acıktım."

Kaan bana baktı.

"Her zamanki yere mi?"

"Muhtemelen."

Burak araya girdi.

"Başka yer bilmiyoruz zaten."

Dördümüz yemek katına çıktık. Her zamanki masamıza oturduk. Mert ve Burak karşılıklı otururken ben kenara geçtim. Kaan da hiç düşünmeden yanıma oturdu.

Burak bunu fark edince kısa bir bakış attı ama bir şey söylemedi.

Menülere bakarken Burak bana doğru eğildi.

"Sen ne alacaksın?"

"Kararsızım."

"Ben de."

"Şunu seçelim."

"Olur."

Kaan uzaktan bize bakıp güldü.

"Siz ikiniz menü seçmeyi bile ortak yapıyorsunuz."

"Ne var?" dedim.

"Bir şey yok."

Burak hemen Kaan'a döndü.

"Sen kendi yemeğine karar ver önce."

Kaan ona bakıp güldü.

"Sen karar verdin mi?"

"Ben her zaman ne yiyeceğimi bilirim."

"Tabii."

Bir süre sonra siparişlerimizi verdik. Yemekler gelene kadar da okuldan, derslerden ve gün içinde olan küçük şeylerden konuşmaya başladık.

Kaan da arada konuşmaya dahil oluyordu.

İlk başta Mert ve Burak ona kısa cevaplar verse de zaman geçtikçe sohbet biraz daha normalleşmişti.

Ben de bunu fark edince istemsizce gülümsedim.

En azından bugün kimse kavga etmiyordu.

Şimdilik bu bana yetiyordu.

~🪷~

Okuduğunuz için teşekkür ederimm.