11. Bölüm-Sakin

✍️

Eve geldiğimde direkt odama çıktım. Çantamı bir kenara bırakıp yatağa uzandım.

Bugün gerçekten çok yorulmuştum.

Telefonumu elime aldığımda gruptan mesaj yağmaya başladığını gördüm.

Burak: Akşam maç var mı?

Mert: Daha bugün iki ders maç yaptık oğlum.

Burak: Olsun.

Ben: Siz gerçekten yorulmuyor musunuz?

Burak: Hayır.

Mert: Burak'ın beyni yorulmuyor çünkü.

Burak: Çok komiksin.

İstemeden güldüm.

Ben: Ben yatıyorum. İyi geceler.

Mert: Daha saat sekiz.

Ben: Umrumda değil.

Telefonu yatağın kenarına bırakıp gözlerimi kapattım.

Tam uyuyacakken telefonum tekrar çaldı.

Arayan Mert'ti.

"Ne var?"

"Yarın okula erken gel."

"Niye?"

"Burak'la bir şey konuşacağız."

"Benimle ne alakası var?"

"Var işte. Gel sen."

"Of tamam."

Telefonu kapatıp tekrar yatağa uzandım.

Bunların ne çevirdiğini yarın öğrenecektim.

~🪷~

Ertesi sabah okula girdiğimde koridorda Mert'i gördüm.

Yanına gidip çantamı sıraya bıraktım.

"Ne konuşacaktınız?"

Mert, Burak'a bakıp sırıttı.

"Burak'ın harika bir fikri var."

"Kesin saçma bir şeydir."

"Niye hemen kötü düşünüyorsun?"

"Çünkü seni tanıyorum."

Burak araya girdi.

"Bugün okul çıkışı hep beraber bir yere gidelim."

"İkinizin beni erkenden okula çağırdığı şey bu muydu?"

"Evet."

"Ben gidiyorum."

"Adına dur!"

Gülerek peşimden gelmelerine izin verdim.

Belli ki bugün de sakin geçmeyecektir.

~🪷~

Okuduğunuz içi teşekkür ederimm.🪷