2. bölüm / 17
Yine Yeniden SevSahil Kasabası
Bölümler 17Şu an: Sahil Kasabası
- 1 Görevimiz Tatil222 kelime
- 2 Sahil Kasabası284 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 Uçak Faciası1.287 kelime
- 4 Çantalar Karıştı/ Sahil Kasabasına Hoşgeldiniz!2.405 kelime
- 5 Güneş ve Ay1.400 kelime
- 6 Kara Lekeler3.983 kelime
- 7 !DUYURU!29 kelime
- 8 Eski Bir Dost4.337 kelime
- 9 Mektup4.897 kelime
- 10 Suçlu ve Polis3.100 kelime
- 11 Balım3.433 kelime
- 12 Davetsiz Misafir3.319 kelime
- 13 Papatya4.333 kelime
- 14 Uyuyan Güzel4.885 kelime
- 15 Tanıdık Yabancı3.234 kelime
- 16 Saklı Kalan3.459 kelime
- 17 Özgürlüğün Anahtarı3.469 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bir elimde üstünde spiderman, hello kitty ve winx stikerları olan açık pembe bavulum, diğer elimde ise biyilik dostum, can yoldaşım olan kahverengi, kıvırcık tüylü köpeğim Zencefil'in tasması vardı, demek vardı lakin hava alanlarına evcil hayvan sokmak yasak olduğu için onu oda arkadaşıma bırakmak zorunda kalmıştım. Ankara Hava Limanı yazan tabelanın altından geçerken havalı havalı yürüyor, giydiğim mavi çiçekli askılı beyaz elbisenin eteklerini savurarak ilerliyordum. Gözlerim, benden bağımsız bir şekilde hava alanındaki insanların üzerinde gezinmeye başladı. Her biri acele ile konuşturuyor, gidecekleri yere yetişmeye çalışıyordu. Kimisi sevdiğinden ayrılıyor, kimisi ise sevdiğine gidiyordu. Ben mi? Ben ise... ailemin yanına, doğup büyüdüğüm lakin üniversite okumak için yaklaşık altı yıl önce taşındığım o kasabaya...
Sahil Kasabası.
Şimdi ise, oraya geri dönüyordum. Hayatın koşuşturmacasından biraz olsun kaçmak ve yaşananlardan biraz uzaklaşmak için...
Eminim annemler bu sürprizime bayılıcaklardı. Onlarla sadece telefonda görüşmüştük bu altı yıl boyunca. Ne çok özlemiştim... Burnumda tütüyorlardı resmen. Yıllardır ne onlar mandıra yı bırakıp gelebiliyor, ne de ben işlerin yoğunluğundan İzmir'e gidebiliyorum.
Elbette aile hasreti zordu, lakin ben de burada boşdurmamış, Ankara nın tozunu Burcu ile birlikte attırmıştım. Ne günlerdi be! Gençliğimin hakkını vermiştim resmen. Şimdi ise sıra Sahil Kasabasındaydı. Zaten ben küçükken de beş dakika yerimde duramazdım.
Ben bunları düşünürken çoktan uçağımın kalkacağına dair anons geçilmiş ve ben de uçağıma doğru yol almıştım. Bavulum XRAY cihazından geçmişti ve şuan uçakta, cam kenarı koltuğuma kurulmuştum. O sırada pilotun, "Sayın yolcularımız, ben Pilot Yağız Akman. Uçağımız kalmak üzeredir. İyi yolculuklar diler, bizi tercih ettiğiniz için teşekkür ederiz. " diyen sesi uçağı doldurunca arkama yaslanıp derin bir nefes aldım. Bu tatilin benim için yeni başlangıçlara yelken açmasını istiyordum.
Kafama siyah göz bandını geçirip Gözlerimin üstüne çektim. Uzun yolculuklarda uyumak en sevdiğim aktivitelerden biriydi.
Sonunda! Dedi iç sesim. Huzur...
Bölüm etkileşimi
