4.Mahkeme Günü

Omzum sargılı, belimden karnım sargılı, bacağım sargılı, göğsümün üstü sargılı. Başımda duran Mia,Doğukan,Kaan
Yankı'ya baktım. Anlamaz gözlerle onları izlerken konuşmaya çalıştım. "Yağmur İyi değil mi?" Dedim. "Yasemin, heryerin yaralı, bacağına denk gelmiş sadece, bu Yağmur sana emanet evet ama vuruldun diye bize kızacak" dedi umrumda değildi. "Yankı NAPABİLİRİM VURULMASINI İZLEYEMEM!" Deyip yatakta doğrulmaya çalışırken acıyla inledim. "Yasemin abla kalkma, doktor dikkat edin dedi ani hareket etmesin kanaman olabilirmiş." Dedi Mia, "Yağmur'u görmek istiyorum 2 gün sonra duruşma var ama!" Dedim "Yankı Doğukan kaldırın beni Allah Allah! İyiyim ben duruşma var diyorum!" Dediğimde Kaan sinirli bir sesle"Duruşmaya sen gitmeyeceksin..." Dediğinde sözünü kestim. "Ben gideceğim! 12 Aralık günü mahkeme ve ben gideceğim! Kimseyi istemem giremezler duruşmaya, yapmam savcılığı avukatlığı kalır hapishanede," dediğimde, "Tamam, yarın görüşmeye gidiceksin." Dedi Doğukan. "Gidicem zaten! Sizin o aptal şeylerinize uymayacağım." Dedim "Savcı
." Dedi Yankı. "He buyur Canım." Dedim alayla "Müvekkilin telefonda." Dediğinde kalbim hızlandı. Heyecandan mıydı yoksa başka birşeyden miydi? "Hapishane de değil mi?" Dediğimde "sorgulama" deyip telefonu bana uzattı. Telefonu alıp kulağıma koydum.

"Merhaba Savcı.
" Dedi, gülümseyerek önüme düşen tutamı kulağımın arkasına aldım. "Merhaba müvekkil
." Dedim gülme sesi işittim. "Öncelikle 2 güne kadar bir cinayet işleme, adamlarına da söyle aynısını ve aynı zamanda hiç bir şey deme sus otur ne derlerse sana sözüm olsun çıkınca beraber cinayet işliyelim?" Dedim. Gülmeye devam ederken konuştu. "Sevgili Savcı'm
öncelikle bazıları senin yanındadır zaten, onlarda duymuştur. Emin ol yerinde durmayacaklardır." Dediğinde güldüm. "Emin ol yerinde duracaklardır, çünkü tehdit ettim. Hele yapsınlar inan ki bir dakika bile yerimde durmam" dediğimde "Savcı'm" dedi. "Niye ben?" Diye de devam etti. "Babamın tek düşmanı sensin." Dedim. Gülme sesini tekrar işittim. "Babanla düşmanız diye mi kurtaracaksin beni?" "Evet tamda üstüne bastın. Artık ölür müyüm kalır mıyım ben bilmem." Dedim süremiz dolduğunu anlayınca telefon yüzüme kapandı.

~✵~

Duruşma günü.
Günün sabahı. Duruşma günüydü. Dolabı açtığımda siyahtan başka bir renk bulamadım. Kendime ayırdığım evdeydim. Kardeşlerim ise dağ evindeydi. Güvende tutmak istiyordum. Ablam bizden büyük olsada. Heryeri aradım. Siyahtan başka renk buldum sonunda. Kahverengiydi. Kahverengi tonlarında dolabın bir yerini öyle yapmıştım. Siyah,Beyaz,Kahverengi duruşmadaki herkes beni ilk kez kahverengi görecekti. Altıma kahverengi çorap, üstüne kahverengi etek, onun üstüne Kahverengi crop giydim. Düz saçlarımı son kez tarayıp yüzüme hafif kahve tonları makyaj yaptım. Kahverengi bot giyinip kahve paltomu giydim. Duruşmaya gitmeye arabaya binmedim. Motora bindim. Adalet Sarayı'nın önünde durduğumda motordan indim. Kaskımı çıkarıp motorun üstüne koydum. Yine asi adımlarımla girdim.

Duruşma için mahkemeye girdiğimde dinleyiciler kısmına baktım. Gözüme giren ilk kişiler Tuna,Yankı,Mia,Yağmur,Yade,Ada,Minel ve Melodi, hepsine göz kırpıp Müvekkil'im Yağız Aksoy'un yanına geçtim. Sandalyeye oturunca önümdeki masada oturan Serkan Alaz gözüme girdi. Sırıttım. Babam bana öyle nefretle bakıyordu ki. Babam söze girdi. "5 cinayeti canı istediği için 10 cinayeti ise nefretten 5 cinayeti ise sinir krizinden işlemiş." Dedi. "Hâkimim izin verirseniz," "Buyrun Savcı Yasemin Hanım." Ayağa kalktım. "Öncelikle Sayın Serkan Alaz, Kadın cinayetlerine, çocuk istismarına değil, erkek cinayetlerine kızıyorsunuz. Pardon ama erkeği öldüren erkek kadını öldüren ise erkek. Bence Müvekkil'imin bir suçu yok bu durumda." Dediğinde gözler bizi buldu. "Müvekkil'im dediğiniz gibi sinir hastasi birisi, gözü dönüyor ve ne yaptığını bilmiyor..." Dedim ve ellerimi masaya koydum. "...ve diğer cinayetler ise nasıl yapıldı belli değil belki de yine sinir krizi? Kim şahit? Kimse. O yüzden belirsiz." Dediğimde gözlerim Yağız'ı buldu.

"Yaz kızım." Dedi hâkim "Yağız Aksoy'un karari serbest bırakılmıştır herhangi bir hatasında idam cezasi verilecektir." Dediğinde gülümsedim. Babamın yüzündeki siniri görmeme rağmen umursamadımm duruşma bittiğinde bende onlarla dağ evine gittim. "Bu arada seni ilk defa kahverengi tonları görüyorum!" Dedi Liana, "dolabın full siyah mi senin?" Dedi Kaan, "Ne yani pembe kiyafetin yok muydu?" Dedi Melodi "Güzelim benim ne zaman pembe giyindiğimi gördün be! Ve ayrıca dolabım full siyah değil beyazda var ama bugün hem mahkeme hemde..." Derken Ada sözümü kesti. "Abla 12 Aralık bugün?" Dedi "Ee?" Dediğimde gözlerini devirdi. "Abla 12 Aralık" dedi Melodi. "Birşey mi var?" Dediğimde tüm gözler bende oldu. "Abla doğum günün!" Dedi. "Ablacım 12 Aralık ama bu doğum günü konusu 2 yıl önce kapandı ona göre doğum günü kutlamadık fark ettin değil mi?" Dediğimde "Kutlanacak." Dedi Arda. "Kutlanmayacak Arda." Dedim "Kutlanacak" dedi Yağız. "Kutlanmayacak ya!" Dediğimde hepsi bir ağızdan "Kutlanacak!" Dedi. "Ya sabır ya!" "Abla 2 yıl önce yaşandı bitti! Yeter kutlayalım artık ya!" Dedi Melodi. "İstemiyorum." Deyip kollarımı önümde bağladım. "Bu kadar inatçı bir kız görmedim hayatımda! Yay Burcu Akrep yükseleni işte!" Dedi Ada "Yay götüne girsin canım." Dediğimde herkes gülmeye başladı. Hilal önümdeki masaya kahve,siyah,beyaz renklerinde üstünde "İyi ki doğdun Çiçeğimiz...
" Yazıyordu. Kaşlarımı çattım. İlk Minel'e baktım. Başını iki yana salladı, Ada'ya baktım, oda başını salladı, Melodi'ye, o alakası olmadığını gösterdi. Arda'ya baktım, Yağız'ı işaretledi. Yağız'a baktığımda gülümsedi. Dilek dilemek için gözlerimi kapattığımda ellerimi çenemde birleştirip dilek dilemeye başladığımda Melodi'nin sesini duydum kulağımda. Kulağıma fısıldıyordu. "Lütfen edebiyat okumak istiyorum deme Abla, hukukluğu çok iyi yapıyorsun." Dediğinde gözümden yaş aktı. Bunlarla birlikte, kardeşlerimle burada yaşamak istiyorum. Diledim. Gözlerimi açıp üflediğimde herkes alkışladı. En güzel doğum günlerimden biriydi
...