28.Bölüm Özel Bölüm

Akşam saati.
Evde klasik kaos var.
Bir yerde oyuncak sesi.
Bir yerde ağlama.
Bir yerde Efe’nin anlamsız şarkı söylemesi.
Salonun ortasında Efe oturuyor.
Kucağında Ömür.
Minik pembe tulumu içinde, babasının göğsüne yaslanmış.
Efe’nin yüzü… erimiş resmen.
“Benim güzel kızım…”
Burnunu minik burnuna değdiriyor.
“Benim dünyam…”
Ömür anlamsızca gülüyor.
Efe direkt bitiyor.
“GÜLDÜ.”
Su mutfaktan sesleniyor.
“Efe, her gün gülüyor.”
Efe ciddiyetle cevap verir:
“Bana farklı gülüyor.”
Yiğit durmuş izliyor.
Küçük kollar bağlı.
Kaşlar çatık.
Net rahatsız.
Yavaş adımlarla yaklaşıyor.
Efe fark etmiyor.
Hâlâ Ömür’le meşgul.
“Kim benim prensesim?”
Yiğit’in sabrı bitiyor.
Direkt Efe’nin dizine tırmanıyor.
“BABA!”
Efe dönüyor.
“Ne oldu oğlum?”
Yiğit Ömür’ü gösteriyor.
Sonra kendini.
Sonra tekrar Ömür’ü.
Yüz ifadesi net:
Bu ne?
Su mutfakta kahkaha atıyor.
“…kıskandı.”
Efe hemen savunmada.
“Hayır oğlum bak, seni de seviyorum.”
Yiğit daha da sinirli.
Efe’nin kolunu çekiyor.
“Ben!”
Efe şok oluyor.
“İlk defa tek kelimeyle beni azarladı.”
Efe Yiğit’i de öbür dizine alıyor.
Şimdi iki çocuk da kucağında.
Ortada panik yönetimi.
“Bakın… ikiniz de benim çocuğumsunuz.”
Ömür Efe’nin gömleğini tutuyor.
Yiğit Ömür’ün çorabını çekiyor.
Ömür ses çıkarıyor.
Yiğit daha sert bakıyor.
Su gelip kapıya yaslanıyor.
Kollar bağlı.
Bu manzaradan aşırı memnun.
Efe terliyor resmen.
“Su… yardım et.”
Su başını sallıyor.
“Hayır. Yönet bakalım aileni.”
Yiğit Efe’nin yüzünü kendine çeviriyor.
“Baba.”
Ömür de aynı anda ses çıkarıyor.
“Eeeh!”
Efe iki yana bakıyor.
Bir tenis maçı gibi.
“Tamam sırayla konuşalım.”
Yiğit Efe’ye sarılıyor.
Zafer kazanmış gibi.
Ama Ömür de boş durmuyor.
Minik eliyle Yiğit’in saçını yakalıyor.
Yiğit donuyor.
Sonra bağırıyor:
“ANNEEE!”
Su kahkahayı patlatıyor.
“Şikâyet etti!”
Su gelip Ömür’ü alıyor.
Efe de Yiğit’i kucağında tutuyor.
Yiğit hâlâ bozuk.
Efe saçını okşuyor.
“Sen ilk göz ağrımsın.”
Yiğit düşünüyor.
Sonra başını Efe’nin omzuna koyuyor.
Barış.
Efe Su’ya bakıyor.
“…kızım beni bitirdi.”
Su gülümsüyor.
“Dur daha bu başlangıç.”
Ömür o anda gülüyor.
Yiğit hemen dönüp bakıyor.
Kaşlar yine çatılıyor.
Su fısıldıyor:
“İç savaş ikinci raunda gidiyor.”