Bölüm 9

Bölümünüz geldi okumalar diliyorum canlarım💕✨️

(Yıldızın gözünden)

Gözümü açtığımda çoktan sabah olmuştu saate baktığımda saat 7'di hemen yataktan çıktım ve banyoya doğru yürüdüm.

Tam o sırada başımın dönmesi ve gözümün kararması ile duvara tuttundum 1 dakika'nın sonunda geçmişti muhtemelen yataktan aniden kalktığım içindir diyip aldırış etmeden banyoya gidip ellimi yüzümü yıkayıp giyinme odasına gidip okul formamı giydim.

Hafif bir makyaj yapıp saçlarımı her zamanki gibi açık bıraktım ayakkabılarımı da giydikten sonra artık hazırdım.

Aşağı indiğimde herkes kahvaltı yapıyordu beni görmeleriyle önce beni baştan aşağı süzdüler sonra hepsi bir anda konuşmaya başladı.

"Nereyee"

Ben:
"Okula"

Annem hemen konuya atladı.

Annem:
"Kızım ne okulu delirdin heralde sen hastaneden çıkalı 10 gün olmadı daha çık odana üstünü değiştirip yat hadi"

Ben:
"Yaa Anne yat yat sıkıldım artık"

Annem:
"Kızım daha iyleşmedin bile lütfen çık odana hadi"

Ben:
"Yaa anne iyleşdim ben vallah bak çok iyiyim"

Annem:
"Ama kızım-"

Tam Annem birşey diyecekken Yaman sözünü kesti.

Yaman:
"Anne tamam merak etme ben onun yanında olurum yanlız bırakmam"

Ben:
"Evvet Yaman'nın dibinden ayrılmam söz vallah"

Annem:
"Off bilemedim ki aklım sende kalıcak"

Ben:
"Kalmasın Annem merak etme çok dikkat ediceğim söz veriyorum"

Annem:
"Tamam ama Yamanın dibinden ayrılmiycaksın Yaman nereye sen oraya anlaştık mı"

Ben:
"Anlaştık benim güzel annem"

Sevinçle yanaklarını sıkıp yerime geçip oturdum birşeyler atıştırdıktan sonra aras abinin sesi ile kalkıp kapıya doğru yürümeye başladım.

Evet bugün bizi okula aras abim bırakıcaktı.

Aras abim:
"Yaman hadi be oğlum yarımsaatir doymadın"

Yaman:
"Tamam ya geliom patlamayın"

Ağzında yemek ile konuştu hemen hemen 5 dakika sonra falan yanımıza geldi.

Yaman:
"Heh geldim gidebiliriz"

Ben:
"Sonunda"

Dedikten sonra kapıyı açmam ile karşımda gördüğüm kişiyle yüzümün düşmesi bir olmuştu.

Dedem gelmişti Barışa çok düşkündür muhtemelen onu sormaya gelmişti.

Üzerime doğru bir adım atarak konuştu.

Dedem:
"Barış nerde"

Tahmin etmiştim.

Ben:
"Dede? Sen nasıl ne ara geldin"

Dedem:
"Sana soru soruyorum lan barış nerde"

Ben:
"Bilmiyorum benim haberim yok"

Dedem:
"Bana yalan söyleme lan herşey senin yüzünden oldu zaten torunum nerde"

Ben:
"Benim yüzümden mi? Gerçekten bu durumda hayla beni mi suçluyorsun hemde beni vuran barışken"

Dedem:
"Hayatımıza girmen bile başlı başına bir suçtu zaten!"

Ben:
"Bunu bana değil o oğlunla kızına söyliceksin doğmamın üstünden 1 saat geçtikten sonra beni kaçıran onlardı beni ailemden ayıran senin kızın ve oğlundu"

Bunu öğrendiğimi henüz bilmiyordu bunları benim ağzımdan duyması ile yüzünün nasıl bir hal aldığı apaçık ortadaydı.

Dedem:
"S-sen bunu ne zamn nasıl öğrendin"

Ben:
"1 ay önce okul müdürünün odasında 17 yıldır yanlarında yaşadığım ailemin gerçek olmadığını öğrendim doğduktan 1 saat sonra bir hemşire kiralayıp beni kaçırdıklarını öğrendim!"

Gözümü kapatıp nefes alıp verdikten sonra konuşmaya devam ettim.

Ben:
"Madem bu kadar istemiyordun beni neden geri götürmedin neden susup oturdun onlar bana aldığım her bir nefesi yaşadığım her günü zindan ederken neden susup oturdun?"

Dedem:
"Boyundan büyük meselelere burnunu sokma sen torunum nerde biliyorsan söyle yoks-"

Sözünü yarıda kesip konuşmayı tekrar üstlendim.

Ben:
"Yoksa ne torunun gibi sende mi vurursun beni?"

Dedem:
"Haddini aşıyorsun"

Ben:
"Ben mi haddi mi aşıyorum? Senin göğsünü gere gere torunum dediğin herif beni vurdu hatırlatayım!"

Dedem:
"Vurduysa demekki hakketmişsin"

Ben:
"Ben hakketmedim ama senin torunun ölmeyi çoktan hakketti!"

Dedem:
"O ne demek o? Bana bak eğer ona birşey yaparsan seni yaşatmam duydun mu?"

Ben:
"Ellinden geleni ardına koyma o zaman ölüceksem o torunun olucak herifi öldürür öyle ölürüm"

Dedem:
"Bakıyorum da bunlarla yaşaya yaşaya dilin iyi uzamış noldu daha 1 ay önce 'dede nolur yapma' diye yalvarıyordun noldu o günlere yıldız hnm"

Ben:
"O günün üstünden ne günler geçti azat bey. O günkü kızla bugünkü kızı bir tutma çünkü o kız o gün korkmamayı öğrendi savaşmayı öğrendi bunca zaman sadece savaştım size karşı savaştım ve kazandım"

Tam ellini kaldırıp tokat atacağı sırada aras abim kolunu tuttu.

Aras abim:
"Çok ileri gidiyorsun azat bey!"

Dedem:
"Sen ne karışıyorsun lan o torunumla benim aramda"

Sinirden ağzımdan ufak bir kahkaha çıktı.

Ben:
"Torunun öyle mi? Senin torunun ben değilim azat bey senin torunun Barış burda bana laf yetiştireceğine git torununu ara belki bulursun tabi biryerlerde gebermediyse"

Tam o sırada babam elleri cebinde dedeme doğru adımladı.

Babam:
"Yeter bu kadar! Sen kim oluyorsun da benim kızımla böyle konuşuyorsun azat bey?"

Dedem:
"Dedesi olarak"

Ben:
"Ne sen,ne de o torunun olucak herif benim hiçbirşeyim değilsiniz"

Dedem:
"O notu bir daha ve dikkatli oku yıldız sen akıllı kızsın o notun içindekileri yapabileceğimi iyi bilirsin!"

Duyduğum şeyle donup kalmıştım. Tabi ya notu o göndermişti başka kim gönderebilirdi ki zaten.

Ben:
"Bir dakika bir dakika yoksa sen mi"

Dedem:
"Hahahah afferin sana çabuk çözdün"

Ben:
"Allah belanı versin"

Dedem:
"Vaktimi çok çaldın yıldız hnm bunların hepsinin bedelini de ödeyeceksin,cezasını da çekeceksin. Bana torunumu sağ salim getirmessen eğer o dediklerimi Gözümü kırpmadan yapacağımı iyi bilirsin. Bana kafa tutmak için çok gençsin yıldız yapma bunu kendine sonra çok yazık olur. İyi düşün olur mu torunum çünkü vereceğin kötü karar benimle beraber senide katil yapar sana tam 48 saat veriyorum 48 saat sonra torunum evde olmazsa kendini katil olarak düşünmeye başla olur mu güzel torunum!"

Duyduğum şeyle göğsüm sıkışmıştı nefes alamamıştım 5 dakika boyunca ona nefret dolu bakışımı atıp.

Sonrasında arkama bile bakmadan hızla duvardan destek alarak nereye gittiğimi bilmeden ordan ayrıldım.

Arkamdan aras abimin sesini duydum.

Aras abim:
"Yıldız nereye"

Ben:
"Kimse gelmesin nolur biraz yanlız kalıcam gelmeyin hiçbiriniz"

Dedikten sonra hızla yürümeye başladım nereye gittiğimi bilmeden gidiyordum.

Yoldan taksi çevirip beni dağın tepesine götürmesini istedim ama sorun şu ki yanıma hiç para almamıştım.

Taksi sonunda dağın tepesinde durduğunda inip ön cama eğildim ve konuştum.

Ben:
"Abi ben yanıma hiç para almadım kafam dalgın çıktığım için sonra versem olur mu"

Taksici:
"Kızım sen beni sonra nasıl bulacaksın? Gerek yok bu seferlik benden olsun zaten halinde kötü beklim mi seni burda eve dönmek için"

Ben:
"Yok abi ben eve dönmiycem sen git. Bu arada ben seni bulup parayı veririm"

Taksici:
"Sorun değil kızım dikkat et olur mu?"

Ben:
"Tamam abi teşekkür ederim hoşçakal"

Taksici:
"Görüşürüz kızım"

Dedikten sonra ordan uzaklaşmıştı bende gidip uçurumun kenarına oturup ayaklarımı aşağı doğru sarkmıştım.

Evet eve gitmiycektim çünkü bu aileye geldiğim günden beri bela olmuştum aras abim tehlikedeydi ve napıcağımı bilmiyordum barışın yerini bilmiyordum ve onu bulmak için 48 saatim vardı 1 saati gitti bile.

Barış abimin depolarının birinde olmalıydı çünkü Yaman depoda demişti aras abimin kaç tane deposu olduğunu,yerlerini vs hiçbirşey bilmiyordum.

Allah kahretmesin ki fena derecede köşeye sıkışmıştım.

Ne yapcağımı bilmiyordum ama tek birşey biliyordum o aileye geri dönmemek çünkü dönersem yine başlarına bela olacaktım ve ben kimsenin başına bela olmak istemiyorum.

Ailem var diye sevinirken onları da kaybetmenin acısını yaşıyordum annannem hep 'Allah sabredenlerle beraberdir' derdi 17 yıldır sabrettim o cehennemden kurtulmak için kurtulmuştum da cehennemden kurtulup cennette düşmüştüm ama tam kurtuldum diye sevinirken şeytan gelip beni cehennemine geri çekmişti.

Ve şuan ikisinin arasında kalmıştım cennete gitsem yanıcaktım cehenneme gitsem yanıcaktım yani hel halikalde yanıcaktım.

Biraz olsun düşüncelerden kurtulmak için ellerimi temiz toprağa dayayıp gözümü kapatıp havayı içime çekmiştim.

Bir süre böyle kalmak istedim ama gözümü açtığımda güneşin yavaştan battığını gördüm.

Gitmek istedim ama nereye? Gidicek bir evim bile yoktu.

Tam o sırada arkamdan Duyduğum o tanıdık sese doğru döndüm aras abimdi ama beni nasıl bulmuştu.

Aras abim:
"Napıyorsun bakim sen burda kaçak kız"

Ben:
"Beni nasıl buldun?"

Aras abim:
"Zor olmadı"

Tüm bunları söylerken adımlayarak gelip yanıma benimle aynı pozisyonda oturdu.

Aras abim:
"Burası benim kaçmak istediğimde kaçıp gelip sığındığım yerdi ki hayla da öyle"

Ben:
"Ne yani sende mi hep buraya gelirdin"

Aras abim:
"Hıhım çünkü burası insana huzur veriyor istediğin kadar bağırıp çağırsanda sana itiraz etmeden seni dinliyor"

Ben:
"Gerçekten güzel yermiş"

Aras abim:
"Nereye,kimden,niye kaçtın yıldız neden prensesim"

Ben:
"Ben size bela oldum abi hiç bulunmamam gerekti benim"

Aras abim:
"Bela derken o ne demek yıldız"

Ben:
"Basbayağı bela işte dedemi duymadın mı ne dediğini duymadın mı"

Aras abim:
"Deden çok boş konuştu demi ya"

Ben:
"Boş mu?"

Aras abim:
"Evet çok boş konuştu boş boş tehdit edip gitti"

Ben:
"Sen onu tanımıyorsun o kafasına koyduğu şeyi yapar adam öldürürken gözünü dahi kırpmadan,elli titremeden vurur!"

Aras abim:
"Sende beni vurmasından korkuyorsun"

Ben:
"Korkmuyorum biliyorum yapar gözünü bile kırpmaz. Abi yalvarırım bırak barışı nolur bırak beni bu vicdan azabı ile yaşatma nolur"

Aras abim:
"Ne vicdan azabı yıldız ne diyorsun sen"

Ben:
"Abi barışı bırakmasan seni öldürücek"

Aras abim:
"Nottada aynı şeyi yazmıştı insanda biraz vizyon olur ya düzgünce tehdit bile edememiş"

Ben:
"Abi bu işin dalga geçilecek bir tarafı yok"

Bana doğru dönüp ellerini yanağıma dayadı.

Aras abim:
"Meleğim benim kimse ne sana ne bana nede aileme zarar veremez korkma"

Ben:
"Azat yapar o yapar daha öncede yaptı yine yapar"

Aras abim:
"Nasıl?"

Ben:
"Annannemi öldürdü Ben 10 yaşındaydım ailemle beraber dedemlere gitmiştik Annem beni yine her zamnki gibi azarlamıştı annannemde beni korumak istemişti dedem araya girerek sen karışma diyip annannemi itti. Annannem dengesini kaybedip arkaya doğru düştüğünde kafası önce sehpanın sivri ucuna sonra zemine sertçe çarptı. Ambulans 30-40 dakika sonra gelmişti ambulansa koyup hastaneye götürdüler çok kan kaybetmişti ameliyatta aldılar kan lazım dediler ama dedem bile isteye kan bulmamıştı. Sonra biryerden buldular kanı verdiler ameliyat 2-3 saat sürdü ameliyatan çıktı ama yoğun bakımına almışlardı orda sadece 1 gece dayanabildi sabah olduğunda kaybetmiştik hastanede ağlayan sadece bendim. Tabi küçük olduğum için kimse beni takmıyordu baba tarafından Esra abla vardı onlada aram çok iyi sayılmazdı ama yinede iyiydi o sarıldı bana o teselli etti beni, beni o aileden seven tek kişi annannemdi beni birtek o severdi o büyüttü hata beni 6 yaşıma kadar onun yanında yaşadım dedem iş için yurt dışında kalıyordu sadece tatilerde geliyordu o geldiği zamanlar ben eve dönüyordum o gittikten sonra geri annannemin yanına gidiyordum. 7 yaşımda Dedem yurt dışından temelli döndüğü için o eve geri dönmüştüm. Öyle işte o adam annannemi gözü kırpmadan bile isteye öldürdü annanneme bunu yapan adam sana ne yapmaz bir düşün istersen?"

Aras abim:
"Başın sağolsun güzelim, ama bilmediğin birşey var"

Ben:
"Neymiş o?"

Aras abim:
"Korkmaz kuralları 1 tehditlere asla boyun eğmiyceksin!"

Ben:
"Ama ya dediğini yaparsa ya öldürürse"

Aras abim:
"Yapamaz yapmayı denesin onu can evinden vurcağımı oda gayet iyi biliyor"

Ben:
"Ee peki ya dedikleri"

Aras abim:
"Güzelim benim o seni korkutmak istiyor çaresiz kalman için ellinden geleni yapıyor sende ona istediğini veriyorsun"

Ben:
"Napıcaz peki bırakıcaz mı"

Aras abim:
"Eğer iyleştiysen iyiysen yarın yanına gidicez senden özür dileyecek o zamn sen karar vereceksin korkmadan baskı altında kalmadan sen karar vereceksin"

Ben:
"Ben onun ölmesini isteyemem ki bana ne yaparsa yapsın isteyemem"

Aras abim:
"Sana ne yaptı?"

Hiç beklemediğim bir soruydu bu onun bana yaptıklarını söylersem onu öldürürdü benim kararımı bile beklemezdi öldürürdü.

Ben:
"H-hiç birşey"

Aras abim:
"Eminmisin"

Ben:
"Hıhım"

Aras abim:
"İyi peki öyle olsun hadi gidelim artık bak karanlık çöktü iyice"

Ben:
"Ben gelmesem"

Aras abim:
"Nedenmiş o?"

Ben:
"Kimsenin suratına bakamam utanırım dedem bu sabah herkese bela oldu zaten benim yüzümden oldu gelemem ben o eve"

Aras abim:
"Yok öyle birşey efendim geleceksin seni yargılayan olursada ağzının payını alır"

Ben:
"Gelmim abim"

Aras abim:
"Gelmeyip nere gidicekseniz yıldız hnm"

Ben:
"Bilmiyorum"

Aras abim:
"O zaman itiraz istemiyorum hadi kalk gidiyoruz"

Ben:
"Abi yaa"

Aras abim:
"Haddiii"

Ben:
"Oofff"

Oflaya puflaya olsa mecburen arabaya binmiştim.

Kafamı cama yaslayıp akıp giden yolu izledim ne yapacağımı bilmiyordum ama içimde tarif edemediğim bir sıkıntı vardı.

Öyle birşeydi ki nefes aldırmıyordu.

Sonunda eve gelmiştik arabadan inip kapının önünde durdum ve baktım sadece.

Gözümü kapatıp temiz havayı içime çekip bıraktım.

Aras abimin yanıma gelip belimi okşaması ile gözümü açıp ona baktım.

Aras abim:
"Korkma birtanem onlar senin ailen eminim seni yargılamak yerine sana sarılıp kolliycaklardır"

Ben:
"Hiç sanmıyorum ama neyse"

Bir iki adım atarak kapının önüne gelmiştim kapıyı çaldıktan sonra hizmetçi Nebahat abla açmıştı sonunda öğrenmiştim kadının ismini.

İçeri girip salona girdiğimde biranda herkes bana döndü. Ve atlas abim ayaklanıp konuştu.

Atlas abim:
"Ooo dramlar kraliçemizde sonunda teşvik edebildiler"

Ben:
"Anlamadım"

Atlas abim:
"Neyi anlamadın önce abisi sonra Dedesi ee sırada başka kim var dayılarında gelcek mi ona göre hazırlık yapalım"

Ben:
"O nasıl söz abi öyle benim geleceğinden haberim bile yoktu"

Atlas abim:
"Haberin yoktu öyle mi? Sen kimi kandırıyorsun kızım sen söylemesen o adam bu evin adresini nerden bulucaktı"

Karşımdaki adamı tanıyamıyordum o iyi kalpli biri gitmiş yerine acımasız biri gelmişti.

Ben:
"Yemin ederim haberim yoktu evi nasıl buldu bilmiyorum bile"

Atlas abim:
"Geldiğin günden beri sadece bela getirdin bize aksiyonsuz hayatımız sayende aksiyon dolu oldu tebrikler yıldız hnm! Haa bu arada oyunculuk dersi aldın mı çünkü gösterdiğin performans çok iyiydi"

Yerden kafamı kaldırıp ona baktığımda onu sadece bulanık görüyordum gözlerim buğulanmıştı nefes alamaz duruma gelmiştim göğüs kafesimde oluşan ağrıyı bile umursamadan sadece ona bakıyordum nasıl olurda benim hakkımda böyle düşünebilirdi?

Tam o sırada aras abim bize doğru yürüyüp Atlas abime bağırmaya başladı.

Aras abim:
"Yeter! Senin karşında kardeşin var sen nasıl onunla böyle konuşursun"

Atlas abim:
"Yalan mı geldiği günden beri sadece bela oldu başımıza başka hiçbirşey olmadı"

Aras abim dişlerini sıkarak.

Aras abim:
"Atlas sınırını aşıyorsun derhal odana git ve yat sinirliyken konuşmanın kimseye faydası yok"

Tam o sırada Alperen abim konuşmaya başladı.

Alperen abim:
"Atlas haklı! Geldiğinden beri evde aksiyon eksik olmuyor onu bulmamız başlı başına bir hataydı zaten"

İşte her söze dayanırdım ama buna dayanamazdım beni bulduklarına gerçekten pişmanlılardı.

Aras abim ellini kaldırdığında tam tokat atacağı sırada kolunu tuttum.

Ben:
"Abi dur yapma! Haklılar ben size sadece bela oldum bunu kabul et artık"

Tam o sırada ömer bey konuştu.

Ömer bey?

Artık baba değildi.

Ömer beydi sadece.

Ömer bey:
"Siz ikiniz kesinlikle ve katiyen odanızdan çıkmıyorsunuz doğru odanıza Ben demeden çıkmıycaksınız"

Atlas abim:
"Odaya kilitleme yaşını çoktan geçmedik mi baba?"

Ömer bey:
"Geçmiştik oğlum ama kardeşine, kardeşinize saygılı olmayı öğrendikten sonra onu kabullenip özür dileyene kadar odanızdan çıkmiycaksınız"

Alperen abim:
"Öyle olsun baba 2 haftalık kız için bizi odamıza kilitledin yazıklar olsun!"

Hepsi benim yüzümden di herşeyin sorumlusu bendim.

Daha fazla dayanamamıştım doğruca odama çıktım ve kendimi direk banyoya attım sessizce çöküp ağlamıştım.

Nefes alamaz hale gelmiştim hızla banyodan çıkıp kendimi pencerenin önüne attım.

Sakince nefes alıp verdikten sonra birazda olsun rahatlamıştım ağladığım belli olmasın diye duşa girmiştim.

Duştan çıkıp bornozumu giyip kıyafetlerimi alıp giyinmeye başladım tam kazağımı giydiğim sırada Yaman pat diye odaya daldı.

Gözleri bir süre karnımın yanındaki böbrek kısımdaki dikiş izine takılmıştı.

Kahretsin! İzi görmüştü.

Görmemezlikten gelmişti yada başka bir zaman soracaktı bu dikiş izini odanın kapısını kapatıp yatağıma geçip oturdu ve gözlerini bana dikti.

Hemen kazağımı tamamen giyip yamana dönüp konuştum.

Ben:
"Yavaş ya insan bir kapıyı çalar"

Yaman:
"Nerden bilim ben üstünü giyindiğini müsaitsin sandım"

Ben:
"İşte böyle durumlarda kapıyı çalıyoruz yamancım"

Yaman:
"Tamam yıldızcım birdahakine çalarım"

Ben:
"Her neyse noldu sen niye geldin"

Yaman:
"Hiç seni merak ettim aşağıda halin kötüydü"

Bende onun yanına doğru ilerleyip yatağa oturdum.

Ben:
"Ne kadar iyi denilirse o kadar iyiyim"

Yaman:
"Yaa sen takma onları onlar aras abime çok düşkünler ona birşey olmasından korktukları için o an o yüzden sana patladılar"

Ben:
"Ama benim suçum yok ki Yaman bende masumum neden anlamadılar ki beni"

Diyip kafamı göğsüne gömüp içimde tuttuğum o ağlama krizini dışarı saldım.

Hemen kollarıyla bana sarıldı ve konuştu.

Yaman:
"Şşş Tamam sakin ol güzelim geçti ben burdayım hadi gel bugün beraber yatalım"

Dedikten sonra kafamı hafifçe sallayıp gözyaşlarımı silip yatağa uzandım.

Hemen bana sarılmıştı Yaman.

Beni anlayan tek kişi ve seven tek kişi diyebilirim insanın ikizi olması çok güzel birşeymiş.

Ama bu onunla geçirdiğim son anlarım olduğu için fazla sevinmeyip gözümü kapatıp uyumaya çalıştım.

Gözümü açtığımda güneş yavaş yavaş doğmaya başlıyordu saatte baktığımda saat 5'ti.

Hemen yataktan kalkıp çalışma masasının üzerine geçip mektup yazmaya başladım.

Sevgili ailem:
Hayatınıza girdiğim için huzurunuzu bozduğum için özür dilerim.
Bu aileye gelmem başlı başına bir hataydı evet. Ama Atlas abime kızmayın
haklı çünkü bir anda hayatınıza girip hayatınızı mahvettim özür dilerim.
Ama bu sizinle geçirdiğim en güzel 2 haftaydı herşey için gerçekten
Çok teşekkür ederim hakkınızı helal edin beni hiç tanımıyormuş gibi
Hayatınıza devam edin.
Yaman:
senin gibi bir ikizim olduğu için gerçekten çok şanslıydım iyiki senin gibi bir ikizim vardı. Kendine iyi bak olur mu arada ararım seni konuşuruz seni çok seviyorum cnm ikizim bunu sakın unutma.
Aras abim:
İyiki senin gibi bir abim vardı bu 2 hafta içinde bana dünyanın en güzel abiliğini yaptın korusun,sevdin ne yapsam hakkını ödeyemem.
iyiki varsın, iyiki vardın abim. En çokta senin bana güzelim,prensesim,fıstığım demeni özliycem. Kendine dikkat et olur mu.
Annem ve babam:
17 yıldır annem babam yokken size denk geldim bana dünyanın en güzel anne ve babağılığını yaptınız hakkınız ödenmez hakkınızı helal edin olur mu.
İyiki sizin gibi biriyle tanışma fırsatım olmuş kendinize iyi bakın olur mu.
Alp abim:
Bana kötülüğünü görmedim seninle çok konuşma fırsatım olmadı ama çok iyi biri olduğun belli sende iyiki benim abim oldun iyiki vardın seni çok seviyorum kendine çok dikkat et.
Alperen ve atlas:
Size gelirsek, size kızmadım, darılmadım çünkü haklıydınız ben sizin başınıza bela olmuştum. Hiçbieşeye inanmıyorsanız bile şuna inanın
Benim niyetim asla kötü değildi beni bulan zaten sizdiniz hayatınıza girmem
Başından belli bir hataydı biliyorum ama ne bilim 17 yıl sonra gerçek ailem olduğunu öğrenmiştim. Ama evet benim zaten bir ailem yokmuş.
Başınızı derde soktuğum için özür dilerim beni affedin benim kötü bir niyetim yoktu.
Aileme:
Hayla aile diyorum çünkü bu sın aile deyişim ben sizin başınıza daha fazla dert açmak istemiyorum belki bana kızıcaksınız hata en çok aras abim kızacak ama kızmayın nereye gideceğimi bilmiyorum ama ben başımın çaresine bakarım siz beni merak etmeyin hep mutlu olun olur mu hayatıma girip bana az da olsa güzel anılar biriktirdiğiniz için çok teşekkür ediyorum sizi seviyorum iyiki varsınız, iyiki vardınız. Hoşçakalın.

Evet sonunda alabildim bölümü çok geç atıyorum farkındayım inşallah en kısa zamanda düzene sokucam.

Bölüm hakkında fikirlerinizi,beğenilerinizi ve yorumlarınızı bekliyor olacağım. İyi okumalar canlarım💗💕✨️

Kelime sayısı:2894