Bölüm 24

‎“Sevgili Polis” Alarmı
‎
‎Sabah. Kafenin üst katında Rüya’nın odası.
‎Güneş hafifçe süzülürken…
‎Alarm çalar.
‎Ama bu sefer klasik dıt dıt değil…
‎
‎Atlas’ın sesi:
‎“Günaydın Rüya Hanım… tatlı günler. Bugün kahveler biraz daha gülümsemeli olsun olur mu?”
‎
‎Rüya:
‎gözleri fal taşı gibi açılır
‎“A-Aaa?! BU SES...!?”
‎YATAKTAN DÜŞER.
‎
‎Tarçın yastığın üstünde mırıldanır:
‎Miyav (Ben de seninle düştüm ama... bu sesle düşmek bile romantik.)
‎
‎Rüya panik halinde telefonu eline alır, ekrana bakar:
‎“Alarm sesi: Atlas.mp3”
‎
‎“Ben dün gece ne yaptım!?”
‎
‎Hızla hatırlar. Sesli mesajı dinlemişti. Beğenmişti. Sonra...
‎"ALARM YAP" butonuna mı basmıştı!?
‎
‎Kafeye inerken hâlâ kendi kendine konuşur:
‎“Atlas’ın sesiyle uyanmak da nedir ya! Beni biri sustursun, Tarçın sen miyavla!”
‎
‎Tarçın:
‎Miyav (Ben az önce düştüm kızım, kendimi toparlıyorum daha.)
‎
‎
‎---
‎
‎Öğleden sonra, Atlas kapıdan girer.
‎“Günaydın Rüya Hanım, kahveler... biraz daha gülümsemeli mi?”
‎
‎Rüya:
‎bir anda donakalır
‎“Bunu… nereden bildiniz?!”
‎
‎Atlas gülümser:
‎“Telefon alarmı demiştin ya. Yanlışlıkla mesajımı seçmişsin. Hani bu sabah söyledin ya…”
‎
‎Rüya:
‎“B-ben... onu... Tarçın’a dedim ben! Şey... sesini beğenmiş... yani... kedi işte!”
‎
‎Tarçın fısıldar gibi bakar:
‎Miyav (Kız, ben yalanı bu kadar iyi söyleyemem. Sen delirdin.)
‎
‎Atlas gülerek:
‎“Demek sabah seni ben uyandırıyorum.
‎Romantik olduğumu bilmiyordum.
‎Ama alarm sesine terfi ettiysem… galiba özelim.”
‎Göz kırpar.
‎
‎Rüya:
‎yanağı kıpkırmızı, kahve fincanına bakar
‎“Ben... şey... çalar saat oldunuz, Sevgili Polis.”
‎
‎Tarçın:
‎Miyav (Saat 9:00. Kalp ritmi 180. AŞK BAŞLADI.)
‎