Bölüm 15

‎Rehberdeki "Sevgili Polis"
‎
‎Rüya sinirle telefonu tezgâha bırakır.
‎“Yeter artık ya! Her aramada donuyor bu telefon, sabrım kalmadı!”
‎Tarçın koltukta mırıldanır, sanki “ben de sana söyledim yeni telefon al diye” dermiş gibi.
‎
‎O sırada içeri Atlas girer, her zamanki gibi gülümseyerek:
‎“Biri telefonuna sinirleniyor galiba?”
‎Rüya kaşlarını çatmış, şikâyet yağdırıyordur:
‎“Aramak istiyorum, tuşluyorum, rehber açılıyor ama sonra hop! Kitleniyor!”
‎Atlas kolunu sıvar gibi yapar:
‎“Ver bakayım şu telefonu, belki polis gücümle çözebilirim.”
‎“Emin misiniz Sevgili Polis? Bu telefon ruhsal bunalımda.”
‎
‎Atlas kahkaha atar, telefonu alır.
‎Biraz kurcalar, rehbere girer... derken…
‎Bir anda durur.
‎Parmakları havada kalır.
‎Ekranda, kendi numarası görünür.
‎Adı kısmında:
‎
‎“Sevgili Polisim 💖”
‎
‎Atlas’ın yüzünde kocaman bir sırıtma belirir.
‎Bir yandan telefonu Rüya’ya vermeye hazırlanır ama diğer yandan bu fırsatı kaçırmak istemez:
‎
‎“Yani… bana böyle mi kaydettiniz?”
‎Rüya anlamaz. “Ne dedim ki?”
‎Atlas telefonu ona uzatır.
‎Rüya ekranı görür görmez kıpkırmızı olur:
‎
‎“SEVGİLİ POLİSİM 💖”
‎
‎“Y-Yani şey! Şaka gibiydi... Şey, bir ara... Eğlencesine... Yani ciddiye alma—”
‎
‎Atlas başını hafif yana eğer, gözlerini kısmış:
‎“Ciddiye almadım ki... Hatta yetmez bile bence.
‎‘Kahve Kahramanım’, ‘Latte Lordum’, ya da ‘Aşkla Devriye’ falan daha iddialı olurdu.”
‎Rüya gülmekten boğulur:
‎“Siz bir susun!”
‎“Tamam, tamam. Ama itiraf et, hoşuna gidiyor bana böyle demek.”
‎“Gitmiyor.”
‎“Peki. O zaman numaramı ‘Atlas’ olarak düzelt… ama emoji kalsın.”
‎Rüya telefonu alır. Yüzünde alaycı bir gülümseme belirir:
‎
‎“Tamam… ‘Atlas Bey – Devriye Kalbim 💘’ yaptım, olur mu?”
‎
‎Atlas kahkaha atar.
‎“Olmaz ama kalbim devriye halinde, onu beğendim.”
‎Tarçın bir kez daha miyavlar.
‎Sanki “siz flörtleşirken ben burada yalnızım!”
‎