13. bölüm · Sevgili Polis
Bölüm 13
Üniforma Krizi (Ama Tatlı)
Bugün şehirde küçük bir meslekler günü etkinliği vardı. Herkes farklı meslekleri tanıtıyor, çocuklar fotoğraflar çekiyor, biraz da eğleniliyordu.
Rüya sabah kafeye gittiğinde, içeri bir davet broşürü bırakılmıştı:
“Meslekler Günü – Kendi Kahramanını Giy!”
Hemen altında da not vardı:
"Herkesin bir kahramanı vardır. Bugün onun yerine geçin!"
Rüya'nın aklına bir şey düştü…
"Sevgili Polis"in yani Atlas'ın kıyafeti.
Küçük bir gülümsemeyle, kostümcüye gitti. Şansına, polis kostümü tam ona göreydi. Siyah kemer, mavi gömlek, şapka... Her şey tamdı. Aynaya bakınca bir an kendini devriyede zannetti!
“Tamam, bu çok komik olacak.” dedi ve kafeye döndü.
Ama sürprizi daha tatlısı, birazdan yaşanacaktı…
Kafe açık, kostümle siparişleri alıyordu ki…
Kapı açıldı.
Ve Atlas içeri girdi.
Ve durdu.
Ve konuşamadı.
Bir polis olarak çok şey görmüştü ama… kendi üniformasını Rüya'nın üstünde görmek… beklenmedikti.
“Atlas Bey?” dedi Rüya hafif utanarak.
“Yani, Sevgili Polis?”
Atlas elini ağzına götürdü, sonra bir adım geri gitti.
“Yok artık… bu haksızlık.
Ben yıllardır bu üniformayla kahraman olmaya çalışıyorum, ama siz… bir giydiniz, şehir size âşık oldu.”
Rüya güldü, ama gözlerinin içi parlıyordu.
“Demek ki yetenek varmış içimde. Belki siz kahve yapsanız ben devriyeye çıksam?”
Atlas gözlerini kıstı. “O zaman kim bana kahve yapacak?”
“Hmm… Tarçın?”
Tarçın sandalyenin üstünde miyavladı: “Yok artık…” gibisinden.
Atlas gözlerini devirdi, sonra ciddi bir tonla:
“Şaka bir yana, gerçekten çok güzel olmuşsunuz.”
Rüya’nın yanakları hafifçe kızardı. “Teşekkür ederim, Sevgili Polis.”
“Ben de senin kostümünü denesem?”
“Baristalık mı?”
“Yani… kalbine giden yolu bulmak için kahve yapmak gerekiyorsa, öğrenirim.”
O an ikisi de sustu.
Gülümsediler.
Tarçın sessizce sandalyede kıvrıldı.
Ve kafenin içinde, kahkahaların arasında tatlı bir kalp atışı yayıldı.