5. bölüm · Sevgili Polis
Bölüm 5
İsminin Yazılı Olduğu Kahve
O sabah Atlas, nöbetteydi.
Görmedim ama hissettim. Varlığını… eksikliğini…
O yüzden kahvemi hazırlarken kupayı biraz daha özenli tuttum.
Üzerine sadece bir isim yazdım: Atlas.
Kalpli ya da süslü bir şey değil. Düz. Ama içimden geçenleri bastıramayacak kadar anlamlı bir düz.
Polis merkezine doğru yürüdüm.
Kapıdaki görevliye kupayı uzattım.
“Bu... Atlas için. Rica etsem masasına bırakır mısınız?”
Görevli kaşını kaldırıp hafifçe gülümsedi.
“Rüya Abla, bu seferki kupası da çok havalı.”
Kaçıncıymış gibi söylediler.
Utanarak gülümsedim. “Teşekkür ederim, iyi günler…”
Kafeye döndüm. Tarçın pencere kenarında yatıyordu. Onun kadar sakin olmayı çok isterdim.
---
Bu sırada polis merkezinde...
Baran, Atlas’ın en yakın devriye arkadaşıydı.
Elinde kupayı getirdi, masanın üstüne koydu.
Üzerinde kalemle yazılmış tek kelime: Atlas.
Atlas baktı, iç geçirdi.
“Hmm... tam içilecek saatte gelmiş.”
Kupayı eline aldı.
Kokusunu içine çekti.
Yudumladı.
“Rüya Abla mı getirmiş?” dedi Baran sırıtarak.
“Hani şu çok bahsettiğin...”
Atlas kaşını kaldırdı.
“Evet... çok güzel.”
“Yani kahveleri.”
"Aynen aynen, kahveleri. "
Atlas döndü.
“Baran!”
Baran ellerini kaldırdı. “Tamam ya, sustum. Şeker kadar aşk olurmuş diyolar.”
---
Akşam, kafenin kapanış saatine yakın...
Kapı çaldı.
Rüya başını kaldırdı.
Atlas. Üniformasıyla, kupasını elinde tutarak içeri girdi.
“Kahve için teşekkürler Rüya Hanım.”
Rüya hemen toparlandı.
“Aa, Atlas Bey— Yani, Sevgili Polis. Beğenmenize sevindim.” (Gülümsedi.)
“Sizin her kahveniz kusursuz olur zaten.”
“Öyle mi dersiniz?”
Atlas hafifçe yana eğildi.
“Evet, çünkü öyledir.”
Rüya’nın yüzü bir gülüşle aydınlandı.
Tarçın, uzaktan ikisine bakıp bir miyav attı.
Bu kez sırtını dönmedi.