4.BÖLÜM

Dr. Aslan'ın odada bıraktığı o buz gibi tehdidin ağırlığı, Derya'nın tüm gün omuzlarına çökmüştü. Hastane çıkışında, gökyüzünden sicim gibi yağan eylül yağmuru Giresun'un sokaklarını iyice ıssızlaştırmıştı. Derya, gözlüğünün camlarına düşen yağmur damlalarını silmeye bile yeltenmeden, evine giden o karanlık yolda hızlı adımlarla yürüyordu. İçinde, arkasındaki gölgelerin her an üzerine çullanacağına dair amansız bir his vardı.
Tam sokağın en karanlık virajına geldiğinde, arkasındaki ayak sesleri hızlandı. Derya arkasına bakmaya korkarak koşmaya yeltendi ama çok geçti. Karanlığın içinden fırlayan iri yarı, yüzü maskeli bir figür Derya'yı duvara doğru sertçe itti. Derya'nın gözlüğü asfaltın üzerine fırlayıp kırılırken, adamın buz gibi eli kadının çığlığını kesmek için ağzına kapandı. Diğer eli ise Derya'nın sağ elini kavrayıp parmaklarını o vahşi, tanıdık tıbbi açıyla bükmeye başladı. Acı, Derya'nın tüm bedenini felç etmek üzereydi.
"Bırak kadını!"
Karanlığı yaran bu sesle birlikte bir el silah sesi yankılandı. Kerem, bir gölge gibi takip ettiği yolda, saniyelerle yarışarak fırlamıştı ileriye. Saldırgan, Kerem'in üzerine gelişini görünce Derya'yı yere fırlatıp gecenin karanlığına karışarak kaçmaya başladı. Kerem birkaç adım hamle yapsa da, yerde acıyla kıvranan Derya'yı bırakamadı. Silahını beline takıp hızla onun yanına diz çöktü.
"Derya! İyi misin? Bak bana," dedi Kerem. Sesi ilk defa o soğuk, profesyonel dedektif tınısından tamamen uzaktı; saf bir korku ve endişe barındırıyordu.
Derya, titreyen elleriyle Kerem'in deri ceketine tutundu. Gözlükleri olmadığı için bulanık görüyordu ama Kerem'in gözlerindeki o yoğun, fırtınalı ifadeyi tam kalbinde hissetti. "Geldi..." diye fısıldadı sesi yağmura karışarak. "Elimi... tıpkı o adam gibi kıracaktı."
Kerem, Derya'nın titreyen bedenini sıkıca kolları arasına aldı. Yağmur ikisinin de üzerine yağarken, Kerem onun saçlarına doğru fısıldadı: "Buradayım. Söz veriyorum, seni bulmalarına asla izin vermeyeceğim."
O an, aralarındaki şüpheli ve polis duvarı tamamen yıkılmıştı. Kerem, korumakla yükümlü olduğu kadına aşık olduğunu; Derya ise kendisini şüpheli ilan eden bu adama sığınmaktan başka çaresi kalmadığını anladı. Bu ölümcül gizemin ortasında yeşen aşk, artık ikisi için de geri dönüşü olmayan trajik bir girdaptı.